Zaterdag in de vijfde week

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Elke morgen vanaf 7 uur ter beschikking

Overweging

Uit de dialoog tussen Adam en Eva enerzijds en God anderzijds blijkt duidelijk dat God de mens voor zijn verantwoordelijkheid stelt. Maar de mens kan de eigen zonde voor God niet verantwoorden. Hij wil zich wel vrijpleiten en oorzaken van diverse aard aanhalen, maar daardoor wordt hij alleen maar meer geconfronteerd met de eigen kleinheid en armzaligheid. God blijft ondanks alles zorg dragen voor zijn mensen, hoe zwaar zij ook zondigen: ‘En God maakte kleren van huiden voor de mens en Hij deed hun die aan’.

EEERSTE LEZING                                      Gen. 3, 9-24

God de Heer verwees de mens uit de tuin van Eden;
hij moest de grond gaan bebouwen waaruit hij was genomen.

Uit het Boek Genesis

God de Heer riep de mens en vroeg hem :
“Waar zijt gij?”
Hij antwoordde :
“Ik hoorde uw donder in de tuin,
en toen werd ik bang, omdat ik naakt ben ;
daarom heb ik mij verborgen.”
Maar God de Heer zei :
“Wie heeft u verteld dat gij naakt zijt?
“Hebt ge soms gegeten van de boom
die Ik u verboden heb?”
De mens antwoordde :
“De vrouw die Gij mij als gezellin gegeven hebt,
zij heeft mij van die boom gegeven,
en toen heb ik gegeten.”
Daarop vroeg God de Heer aan de vrouw :
“Hoe hebt gij dat kunnen doen?”
De vrouw zei :
“De slang heeft mij verleid,
en toen heb ik gegeten.”
God de Heer zei toen tot de slang :
“Omdat ge dit gedaan hebt,
zijt gij vervloekt, onder alle tamme dieren
en onder alle wilde beesten !
“Op uw buik zult ge kruipen en stof zult ge vreten,
alle dagen van uw leven !
“Vijandschap sticht Ik tussen u en de vrouw,
tussen uw kroost en het hare.
“Het zal uw kop bedreigen,
en gij zijn hiel!”
En tot de vrouw zei Hij :
“Zeer zwaar zal Ik maken
de lasten van uw zwangerschap :
met pijn zult gij kinderen baren.
“Naar uw man zal uw begeerte uitgaan,
hoewel hij over u heerst.”
En tot de man zei Hij :
“Omdat gij hebt geluisterd naar uw vrouw
en hebt gegeten van de boom
die Ik u had verboden,
zal de grond vervloekt zijn omwille van u !
“Zwoegend zult gij van hem eten, alle dagen van uw leven.
“Distels en doornen zal hij voortbrengen,
met veldgewas moet gij u voeden.
“In het zweet zult ge werken voor uw brood,
tot gij terugkeert naar de grond,
waaruit gij zijt genomen :
gij zijt stof,
en tot stof keert gij terug.”

De mens noemde zijn vrouw Eva,
want zij is de moeder geworden van alle levenden.
En God de Heer maakte kleren van huiden
voor de mens en zijn vrouw
en Hij deed hun die aan.

En God de Heer zei :
“Nu de mens in de kennis van goed en kwaad
als een van Ons is geworden, wil Ik voorkomen
dat hij nog plukt van de boom van het leven ;
door daarvan te eten, zou hij eeuwig blijven leven !”
Daarom verwees God de Heer hem uit de tuin van Eden,
en moest hij de grond gaan bebouwen
waaruit hij was genomen.
Hij verjoeg dus de mens uit de tuin,
en aan de oostkant van de tuin van Eden
plaatste Hij de kerubs en de vlam van het wentelend zwaard,
om de weg naar de boom van het leven te bewaken.

TUSSENZANG                         Ps. 90(89), 2, 3-4, 5-6, 12-13

Gij, Heer, zijt steeds onze toevlucht geweest
voor ieder geslacht opnieuw.

Voordat de bergen geboren waren,
voordat de aarde was voortgebracht,
zijt Gij, God, van eeuwig tot eeuwig.

Wat sterfelijk is vergaat weer tot stof,
Gij zegt : keer terug, kind van mensen !
Voor U zijn duizend jaren één dag,
als gisteren dat al voorbij is,
een uur van slaap in de nacht.

Ons leven breekt af als een droom in de ochtend,
kortstondig is het als gras op het veld.
Des morgens ontkiemt het en schiet het op,
des avonds is het verwelkt.

Leer ons onze dagen naar waarde te schatten
en zo te komen tot wijsheid van hart.
Laat af, Heer, hoe lang nog pijnigt Gij ons?
Wees toch uw dienaars genadig.

ALLELUIA                                               Fil. 2, 15-16

Alleluia.
Schittert als sterren in het heelal,
en houdt vast het woord des levens.
Alleluia

EVANGELIE                                                                Mc. 8, 1-10

De mensen aten tot ze verzadigd waren.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus

Toen er in die tijd weer eens veel mensen bijeen waren
en zij niet te eten hadden,
riep Jezus zijn leerlingen bij zich en sprak tot hen :
“Ik heb medelijden met deze mensen,
omdat zij al drie dagen bij Mij blijven
zodat ze nu zonder voedsel zijn.
“Wanneer Ik hen zonder eten naar huis laat gaan
zullen zij onderweg bezwijken ;
sommigen van hen zijn van ver gekomen.”
Zijn leerlingen antwoordden Hem :
” Waar kan iemand hier, op een zo eenzame plaats
brood vandaan halen om hen te verzadigen ?”
Hij vroeg hun : “Hoeveel broden hebt ge dan ?”
“Zeven”, antwoordden zij.
Hij gelastte het volk op de grond te gaan zitten.
Toen nam Hij de zeven broden,
en na het dankgebed brak Hij ze
en gaf ze aan zijn leerlingen om ze voor te zetten aan het volk ;
en dat deden ze.
Ze hadden ook nog wat visjes :
na de zegen er over uitgesproken te hebben, zei Hij
dat ze ook die moesten voorzetten.

De mensen aten tot ze verzadigd waren
en aan de overgebleven brokken haalde men zeven manden op.
Er waren ongeveer vierduizend personen.
Toen zond Hij hen naar huis.

Terstond ging Hij met zijn leerlingen scheep
en kwam in de streek van Dalmanúta.

 

 


Laudato Si

 

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

 

Over de zorg voor het gemeenschappelijk huis 

IV. De boodschap van ieder schepsel in de harmonie van heel de schepping

84. Met aandrang zeggen dat de mens beeld van God is, zou ons niet moeten doen vergeten dat ieder schepsel een functie heeft en geen enkel overbodig is. Heel het materiële heelal is een taal van de liefde van God, van zijn mateloze genegenheid voor ons. Bodem, water, bergen, alles is liefkozing van God. De geschiedenis van de eigen vriendschap met God ontwikkelt zich altijd in een geografische ruimte die een zeer persoonlijke betekenis krijgt, en ieder van ons bewaart in zijn geheugen plaatsen waarvan de herinnering hem heel goed doet. Wie tussen de bergen is opgegroeid of als kind naast een beekje zat om te drinken, of wie op een plein van zijn wijk speelde, voelt zich, wanneer hij naar die plaatsen terugkeert, geroepen zijn eigen identiteit terug te vinden.

Wordt vervolgd  Voor alle voorgaande publicaties scroll omlaag

De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling, ©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Overwegingen uit Liturgische suggesties voor de weekdagen en de zondagen
Laudato Si Officiële Nederlandse vertaling

_________________________________________________________________________

 

Saturday in the fifth week

 

Invitation

May I hereby call your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation wants to share with you the joy of the Gospel.
Everyone, no one excepted,
can experience that joy by opening his heart
to the healing effect of God’s word.

Available every morning from 7 a.m.

Consideration

It is clear from the dialogue between Adam and Eve on the one hand and God on the other that God holds man responsible. But man cannot justify his own sin before God. He does want to exonerate himself and cite causes of various kinds, but this only confronts him more with his own smallness and poorness. God continues to care for his people despite everything, no matter how badly they sin: “And God made garments of skins for man, and he put them on them.

FIRST READING   Gen. 3, 9-24

God the Lord expelled man from the garden of Eden;
He had to go and cultivate the ground from which he had been taken.

From the Book of Genesis

God the Lord called man and asked him :
“Where art thou?”
He answered :
“I heard thy thunder in the garden ,
and then I became afraid, because I am naked ;
therefore I hid myself.”
But God the Lord said :
“Who has told thee that thou art naked?
“Hast thou sometimes eaten of the tree
which I have forbidden thee?”
Man answered :
“The woman whom Thou hast given me for a companion ,
she gave me of that tree,
and then I ate.”
Thereupon God the Lord asked the woman :
“How couldst thou have done that?”
The woman said :
“The serpent tempted me ,
and then I ate.”
God the Lord then said to the serpent :
“Because thou hast done this ,
you are cursed, among all domesticated animals
And among all wild beasts !
“On thy belly shalt thou crawl, and dust shalt thou eat,
all the days of your life!
“Hostility I will put between you and the woman,
between thy seed and hers.
“It shall threaten thy head
and thou his heel.”
And to the woman He said :
“Very heavy will I make
the burdens of thy pregnancy :
With pain shalt thou bear children.
“To thy husband shall thy desire be,
though he reign over you.”
And to the husband He said :
“Because thou hast listened to thy wife
and have eaten of the tree
which I had forbidden thee,
the ground will be cursed for your sake!
“Zealously shall ye eat of it all the days of your life.
“Thistles and thorns it shall bring forth,
and with crops thou shalt feed.
“In sweat shall ye labour for your bread,
till thou return to the ground,
from which thou wast taken:
thou art dust,
and to dust thou returnest.”

Man called his wife Eve,
for she became the mother of all living human beings
And God the Lord made garments of skins
for man and his wife
And He put them on.

And God the Lord said :
“Now that man in the knowledge of good and evil
has become like one of Us, I wish to prevent him from
picking from the tree of life ;
by eating thereof, he would live forever!”
Therefore, God the Lord expelled him from the garden of Eden,
and he had to go and cultivate the ground
from which he had been taken.
He thus expelled man from the garden,
and on the east side of the garden of Eden
He placed the kerubs and the flame of the revolving sword,
to guard the way to the tree of life.

INTERLUDIUM  Ps. 90(89), 2, 3-4, 5-6, 12-13

You, Lord, have always been our refuge
For every generation anew.

Before the mountains were born,
before the earth was brought forth,
Thou, God, art from everlasting to everlasting.

What is mortal perishes again to dust,
Thou sayest : return, child of man !
To Thee a thousand years are one day,
as yesterday that is past,
an hour of sleep in the night.

Our life breaks down like a dream in the morning,
briefly it is like grass in the field.
In the morning it germinates and shoots up,
In the evening it withers.

Teach us to value our days
And so come to wisdom of heart.
Abandon, Lord, how long wilt thou torment us?
Yet be merciful to thy servants.

ALLELUIA Phil. 2, 15-16

Alleluia.
Shine like stars in the universe,
and hold fast the word of life.
Alleluia

GOSPEL   Mk. 8, 1-10

The people ate until they were satiated.

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to Mark

When again in those days many people were gathered together
and they had nothing to eat,
Jesus called his disciples to him and spoke to them :
“I have compassion on these people ,
because they have stayed with me for three days
so that now they are without food.
“If I let them go home without food
they will succumb on the way ;
some of them have come a long way.”
His disciples answered Him :
” Where can anyone here, in such a lonely place
get bread to satiate them?”
He asked them : “How many loaves do you have then ?”
“Seven,” they answered.
He ordered the people to sit down on the ground.
Then He took the seven loaves,
and after the thanksgiving prayer he broke them
and gave them to His disciples to set before the people ;
and they did.
They also had some fish :
after blessing them,
He told them to serve them too.

The people ate until they were satiated
and to the remaining chunks they collected seven baskets.
There were about four thousand people.
Then He sent them home.

Immediately He went on board with His disciples
And came into the region of Dalmanúta.

 

Laudato Si

 

Encyclic of

POPE FRANCIS

 

On the care of the common home 

IV. The message of each creature in the harmony of all creation

84. To insist that man is image of God should not make us forget that every creature has a function and none is superfluous. All of the material universe is a language of God’s love, of his boundless affection for us. Soil, water, mountains, all are caresses of God. The history of one’s own friendship with God always develops in a geographical space that takes on a very personal meaning, and each of us preserves in his memory places whose memory does him very good. Those who grew up among the mountains or sat beside a stream to drink as children, or who played in a square of their neighborhood, when they return to those places, feel called to recover their own identity.

To be continued       For all previous publications scroll down

The Bible text in this issue is taken from The New Bible Translation, ©Dutch  Bible Society 2004/2007.
Considerations from Liturgical Suggestions for Weekdays and Sundays
Laudato Si Official English translation

Gepubliceerd door leopardoel

I am a 90-years old retired Johnson & Johnson researcher, who wants to spend the rest of his years to the spreading of the gospel in a daily blog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: