Vierde Paaszondag

 

De Heer is waarlijk verrezen.

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Iedere dag beschikbaar.

Openingswoord
De vierde paaszondag wordt traditiegetrouw
‘de zondag van de Goede Herder’ genoemd.
De verrezen Heer wil ons duidelijk maken
dat Hij altijd zorg voor ons draagt.
Moge vandaag ook een uitnodiging zijn om in Jezus’ spoor
zelf tot herder te worden voor elkaar.
We vieren ook roepingenzondag.
Bidden we dat we allemaal en telkens opnieuw
leren te luisteren naar waar God ons nodig heeft.
Openen we ons hart voor zijn stem.

EERSTE LEZING      Hand. 2, 14a.36-41

God heeft Hem tot Heer en Christus gemaakt.

Uit de Handelingen van de Apostelen

Op de dag van Pinksteren trad Petrus met de elf naar voren
en verhief zijn stem om het woord tot de menigte te richten :
“Voor heel het huis van Israël moet onomstotelijk vaststaan,
 dat God die Jezus die gij gekruisigd hebt,
tot Heer en Christus heeft gemaakt.”

Toen zij dit hoorden, waren zij diep getroffen
en zeiden tot Petrus en de overige apostelen :
“Wat moeten we doen, mannen, broeders?”

Petrus gaf hun ten antwoord :
“Bekeert u
en ieder van u late zich dopen
in de naam van Jezus Christus tot vergeving van uw zonden.
“Dan zult gij als gave de heilige Geest ontvangen.
“Want die belofte geldt u,
uw kinderen en alle mensen, waar dan ook,
zovelen de Heer onze God zal roepen.”

Met nog vele andere woorden legde hij getuigenis af,
en hij vermaande hen:
“Redt u uit dit ontaarde geslacht.”

Die zijn woord aannamen, lieten zich dopen,
zodat op die dag
ongeveer drieduizend mensen zich aansloten.

Antwoordpsalm      Ps. 23 (22), 1-3a, 3b-4, 5, 6

Keervers
De Heer is mijn herder,
niets kom ik tekort.

De Heer is mijn herder, niets kom ik tekort ;
Hij laat mij weiden op groene velden.
Hij brengt mij aan water, waar ik kan rusten,
Hij geeft mij weer frisse moed.

Mijn schreden leidt Hij langs rechte paden
omwille van zijn Naam.
Al voert mijn weg door donkere kloven,
ik vrees geen onheil waar Gij mij leidt.
Uw stok en uw herdersstaf
geven mij moed en vertrouwen

Gij nodigt mij aan uw tafel
tot ergernis van mijn bestrijders.
Met olie zalft Gij mijn hoofd,
mijn beker is overvol.

Voorspoed en zegen verlaten mij nooit,
elke dag van mijn leven.
Het huis van de Heer zal mijn woning zijn
voor alle komende tijden.

TWEEDE LEZING         1 Petr. 2, 20b-25

Gij zijt bekeerd tot de herder van uw zielen.

Uit de eerste brief van de heilige apostel Petrus

Dierbaren,

Geduldig verdragen wat gij te lijden hebt
om uw goede daden,
dat is het wat God behaagt.
Het is ook uw roeping,
want Christus heeft voor u geleden
en u een voorbeeld nagelaten;
gij moet in zijn voetstappen treden.

Hij heeft geen zonde gedaan
en in zijn mond is geen bedrog gevonden.
Als Hij gescholden werd,
schold Hij niet terug.
Als men Hem leed aandeed,
uitte Hij geen dreigementen.
Hij liet zijn zaak over
aan Hem die rechtvaardig oordeelt.
In zijn eigen lichaam
heeft Hij onze zonden op het kruishout gedragen,
opdat wij aan de zonden zouden afsterven
en gaan leven voor gerechtigheid.
Door zijn striemen zijt gij genezen.

Want gij waart verdwaald als schapen,
maar nu zijt ge teruggekeerd
naar de herder en behoeder van uw zielen.

Vers voor het evangelie           Joh. 10,14

Alleluia.
Ik ben de goede Herder, zegt de Heer,
Ik ken de mijnen en de mijnen kennen Mij.
Alleluia.

EVANGELIE                  Joh. 10, 1-10

Ik ben de deur van de schapen.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Johannes

In die tijd zei Jezus:

“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:
Wie niet door de deur,
maar langs een andere weg de schaapskooi binnengaat,
hij is een dief en een rover.
“Maar wie door de deur binnengaat,
is de herder van de schapen.
“Hem doet de deurwachter open.
“De schapen luisteren naar zijn stem;
hij roept zijn schapen bij hun naam en leidt ze naar buiten.
“En als hij zijn schapen naar buiten heeft gebracht,
trekt hij voor hen uit,
terwijl zij hem volgen, omdat zij zijn stem kennen.
“Een vreemde echter zullen ze niet volgen;
integendeel, zij zullen van hem wegvluchten,
omdat ze de stem van vreemden niet kennen.”

Deze gelijkenis vertelde Jezus hun,
maar zij begrepen niet wat Hij hun wilde zeggen.

Een ander keer zei Jezus tot hen:
“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:
Ik ben de deur van de schapen.
“Allen die voor Mij zijn gekomen, zijn dieven en rovers,
maar de schapen hebben niet naar hen geluisterd.
“Ik ben de deur.
“Als iemand door Mij binnengaat, zal hij worden gered;
hij zal in- en uitgaan en weide vinden.
“De dief komt alleen maar om te stelen,
te slachten en te vernietigen.
“Ik ben gekomen, opdat zij leven zouden bezitten,
en wel in overvloed.”

________________________________________________________

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

155. De ecologie van de mens houdt ook een zeer diepgaand aspect in: De noodzakelijke verhouding van het leven van de mens tot de morele wet, dat in zijn eigen natuur is ingeschreven. Deze relatie is essentieel om een waardige omgeving te kunnen vormen. Paus Benedictus XVI sprak van een ‘ecologie van de mens’, gebaseerd op het feit “dat de mens een natuur heeft die hij moet respecteren en niet naar eigen believen kan manipuleren.”  Het is voldoende om te erkennen dat ons lichaam zichzelf vestigt in een rechtstreekse verhouding tot het milieu en tot andere levende wezens. Het aanvaarden van onze lichamen als een geschenk van God is van vitaal belang om de gehele wereld te verwelkomen en te aanvaarden als een geschenk van de Vader en als ons gemeenschappelijke huis. Denkend dat we absolute macht hebben over onze lichamen verandert, vaak op subtiele wijze, in de opvatting dat we absolute macht hebben over de schepping. Het leren aanvaarden van ons lichaam, ervoor te zorgen en zijn volle betekenis te respecteren, is een wezenlijk element voor elke authentieke menselijke ecologie. Ook het waarderen van de vrouwelijkheid of de mannelijkheid van het eigen lichaam is noodzakelijk om mijzelf te kunnen herkennen in een ontmoeting met een ander die van mij verschilt. Op deze wijze kunnen we met vreugde de verscheidene gaven van een andere man of vrouw – het werk van God de Schepper – aanvaarden om daardoor wederzijds verrijkt te raken. Het is geen gezonde houding om “het sekseverschil uit te wissen omdat we er niet meer mee weten om te gaan.” 

 

Wordt vervolgd