KERK en GELOOF/CHURCH and FAITH

 

Uitnodiging

Mag ik hierbij uw aandacht vragen voor
de dagelijkse lezing van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil u deelgenoot maken van de vreugde van het Evangelie.
Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan deze vreugde ervaren door zijn hart te openen
voor de helende werking van Gods woord.

Beschikbaar elke dag

OVERWEGING

De lezing schakelt nu over naar het Zuidrijk Juda, onder de goede koning Hizkia. Assirië blijft dreigen onder Senharib die de stad Jerusalem belegert. Het contrast met de val van Samaria is zeer duidelijk. Hizkia is een gelovige koning en God zal de stad redden. Deze boodschap bereikt hem door de profeet Jesaja. Feit is dat Jerusalem niet het lot van Samaria ondergaat en zijn bevolking bespaard blijft. Assyrische bronnen vertellen ons wel over een eerste veldtocht van Sanherib, waar Hizkia zich onderwerpt en schatting betaalt. Over een tweede mislukte veldtocht vertellen ze niets. Is die tweede veldtocht soms een theologische reminiscentie aan de paasnacht en de uittocht uit Egypte?

EERSTE LEZING         2 Kon. 19, 9b-11.14-21. 31-35a. 36

Ik neem deze stad onder mijn hoede om haar te redden,
omwille van Mijzelf en omwille van David, mijn dienaar.

Uit het tweede Boek der Koningen

In die dagen
zond Sanherib van Assur opnieuw gezanten naar Hizkia,
met de boodschap :
“Dit moet gij zeggen tot Hizkia, de koning van Juda :
Laat u niet bedriegen door uw God, op wie ge vertrouwt,
en meen niet dat Jeruzalem
aan de handen van de koning van Assur zal ontsnappen.
“Gij hebt toch zelf gehoord
wat de koningen van Assur alle landen hebben aangedaan,
die ze met de ban geslagen hebben?
“En zoudt gij dan gered worden?”
Hizkia nam de boodschap van de gezanten aan en las die.
Toen ging hij naar de tempel
en legde de brief open voor de Heer.
En voor de Heer sprak Hizkia daar het volgende gebed :
“Heer, God van Israël, die op de kerubs troont,
Gij alleen zijt God over alle koninkrijken der aarde,
Gij die de hemel en de aarde hebt gemaakt.
“Heer, neig uw oor en luister ;
Heer, open uw ogen en zie toe :
Hoor met welke woorden Sanherib
de levende God laat honen.
“Inderdaad, Heer,
de koningen van Assur
hebben de volken en hun landen verwoest
en hebben hun goden in het vuur geworpen :
Het waren dan ook geen goden,
maar slechts maaksels van mensenhanden, hout en steen ;
daarom konden zij die vernietigen.
“Maar Gij, Heer onze God, verlos ons toch uit zijn greep,
opdat alle koninkrijken der aarde erkennen
dat alleen Gij, Heer, God zijt.”
Toen liet Jesaja, de zoon van Amos, tot Hizkia zeggen :
“Zo spreekt de Heer, de God van Israël :
Ik heb het gebed gehoord dat gij tot Mij hebt gericht
omwille van Sanherib, de koning van Assur.
“Dit is het woord dat de Heer tegen hem heeft uitgesproken :
Zij veracht u, zij bespot u,
de maagd, de dochter Sion ;
achter uw rug schudt zij het hoofd,
de dochter van Jeruzalem !
“Want uit Jeruzalem komt een rest,
van de berg Sion komt wat gespaard blijft ;
de ijverzuchtige liefde van de Heer zal dit bewerken.
“Daarom spreekt de Heer aldus over de koning van Assur :
Hij komt deze stad niet binnen,
geen pijl schiet hij op haar af,
met geen schild komt hij haar te na,
geen wal werpt hij tegen haar op.
“Langs de weg die hij gekomen is keert hij terug,
en deze stad komt hij niet binnen.
“Zo luidt het orakel van de Heer :
Ik neem deze stad onder mijn hoede om haar te redden,
omwille van Mijzelf en omwille van David, mijn dienaar.”

Die nacht trok de engel van de Heer uit
en hij doodde in de legerplaats van de koning van Assur
honderdvijfentachtigduizend man.
Sanherib, de koning van Assur, brak op,
keerde naar zijn land terug en bleef in Nineve.

TUSSENZANG                 Ps. 48(47), 2, 3-4, 10-11

De stad van de Heer,
God houdt haar voor eeuwig in stand.

Groot is de Heer, Hij zij hooggeprezen
in onze Godsstad Jeruzalem.
Zijn heilige berg rijst daar schitterend op,
een vreugde voor ieder op aarde.

Voor ons is de Sion de Godenberg,
de stad van de Grote Koning.
God zelf, die binnen haar burchten verblijft,
Hij toont zich een veilige vesting.

Wij vieren uw goedertierenheid, God,
hier binnen uw tempelmuren.
Zover als uw Naam reikt, reikt ook uw roem
tot aan de grenzen der aarde.
Weldadig is alles wat komt uit uw hand.

ALLELUIA              Ps. 130(129), 5

Alleluia.
Op de Heer stel ik mijn hoop,
op zijn woord vertrouw ik.
Alleluia.

EVANGELIE                  Mt. 7,6. 12-14

Alles wat gij wilt dat de mensen voor u doen,
doet dat ook voor hen.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Matteüs

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen :
“Geeft het heilige niet aan de honden
en werpt uw paarlen niet voor de zwijnen,
opdat zij ze niet met hun poten vertrappen,
zich omkeren en u verscheuren.
“Alles wat gij wilt dat de mensen voor u doen
doet dat ook voor hen.
“Dat is Wet en Profeten.
“Gaat binnen door de nauwe poort ;
want de weg die naar de ondergang voert is wijd en breed,
en velen zijn er die hem inslaan.
“Hoe nauw toch is de poort
en hoe smal is de weg
die voert naar het leven,
en weinigen zijn er die hem vinden.”
________________________________________________________________

Laudato Si
Encycliek van
Paus Francscus

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

155. De menselijke ecologie houdt ook een diepgaand aspect in: de
noodzakelijke relatie van het menselijk leven met de morele wet die in zijn
eigen natuur staat geschreven, een onontbeerlijke relatie om een waardiger
omgeving te kunnen creëren. Paus Benedictus stelde dat er “een sociologie
van de mens” bestaat, omdat “ook de mens een natuur heeft die men moet
eerbiedigen en niet naar believen kan manipuleren”. In deze lijn moet
men erkennen dat ons lichaam ons in een directe relatie met de omgeving
en de andere levende wezens plaatst. Het accepteren van het eigen lichaam
als een gave van God is noodzakelijk om de hele wereld als een gave van
de Vader en gemeenschappelijk huis te aanvaarden en te accepteren. De
logica van de heerschappij over het eigen lichaam verandert daarentegen
in een soms subtiele logica van de heerschappij over de schepping. Het
leren aanvaarden van het eigen lichaam, ervoor te zorgen en de betekenis
ervan te respecteren is essentieel voor een ware menselijke ecologie. Ook
het accepteren van het eigen mannelijk of vrouwelijk lichaam is noodzakelijk
om zichzelf te kunnen herkennen in het andere geslacht. Zo is het
mogelijk met vreugde de specifieke gave van de ander, man of vrouw, als
werk van God de Schepper, te accepteren en elkaar te verrijken. Daarom is
een houding die pretendeert “het seksuele verschil op te heffen, omdat
men zich daar niet meer mee uiteen kan zetten” ongezond.

 

 

Invitación

Me gustaría llamar su atención sobre
la lectura diaria del Evangelio.

Esta invitación tiene como objetivo hacerle partícipe de la alegría del Evangelio.
Todo el mundo, sin excepción,
puede experimentar esta alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días

CONSIDERACIÓN

La lectura se traslada ahora al reino del sur de Judá, bajo el reinado del buen rey Ezequías. Asiria sigue representando una amenaza bajo el mando de Senaquerib, que sitia la ciudad de Jerusalén. El contraste con la caída de Samaria es muy evidente. Ezequías es un rey creyente y Dios salvará la ciudad. Este mensaje le llega a través del profeta Isaías. De hecho, Jerusalén no corre la misma suerte que Samaria y su población se salva. Las fuentes asirias nos hablan, sin embargo, de una primera campaña militar de Senaquerib, en la que Ezequías se somete y paga un tributo. No mencionan nada sobre una segunda campaña fallida. ¿Es acaso esa segunda campaña una reminiscencia teológica de la noche de Pascua y la salida de Egipto?

PRIMERA LECTURA                         2 Reyes 19, 9b-11.14-21. 31-35a. 36

«Yo protegeré esta ciudad para salvarla,
por mí mismo y por David, mi siervo».

Del segundo libro de los Reyes

En aquellos días,
Senaquerib de Asiria volvió a enviar mensajeros a Ezequías,
con este mensaje:
«Esto diréis a Ezequías, rey de Judá:
No te dejes engañar por tu Dios, en quien confías,
ni creas que Jerusalén
escapará de las manos del rey de Asiria.
«Tú mismo has oído, sin duda,
lo que los reyes de Asiria han hecho a todas las naciones,
a las que han arrasado por completo.
¿Acaso tú te salvarás?»
Ezequías recibió el mensaje de los emisarios y lo leyó.
Luego se dirigió al templo
y desplegó la carta ante el Señor.
Y allí, ante el Señor, Ezequías pronunció la siguiente oración:
«Señor, Dios de Israel, que te entronizas sobre los querubines,
solo Tú eres Dios sobre todos los reinos de la tierra,
Tú, que creaste el cielo y la tierra.
«Señor, inclina tu oído y escucha;
Señor, abre tus ojos y observa:
Escucha con qué palabras Senaquerib
blasfema contra el Dios vivo.
«En verdad, Señor,
los reyes de Asiria
han devastado a los pueblos y sus tierras
y han arrojado a sus dioses al fuego:
No eran, pues, dioses,
sino meras creaciones de manos humanas, de madera y piedra;
por eso pudieron destruirlas.
«Pero Tú, Señor, nuestro Dios, líbranos de su yugo,
para que todos los reinos de la tierra reconozcan
que solo Tú, Señor, eres Dios».
Entonces Isaías, hijo de Amós, mandó decir a Ezequías:
«Así dice el Señor, Dios de Israel:
He oído la oración que me has dirigido
por causa de Senaquerib, rey de Asiria.
«Esta es la palabra que el Señor ha pronunciado contra él:
Te desprecia, se burla de ti,
la doncella, la hija de Sión;
a tus espaldas sacude la cabeza,
¡la hija de Jerusalén!
«Porque de Jerusalén saldrá un remanente,
del monte Sión vendrá lo que quede a salvo;
el amor celoso del Señor lo hará realidad.
«Por eso, así habla el Señor sobre el rey de Asiria:
No entrará en esta ciudad,
ni lanzará flecha contra ella,
ni se acercará a ella con escudo,
ni levantará muralla contra ella.
«Por el camino por el que ha venido, volverá,
y no entrará en esta ciudad.
«Así dice el oráculo del Señor:
Yo protegeré esta ciudad para salvarla,
por mí mismo y por David, mi siervo».

Aquella noche salió el ángel del Señor
y mató en el campamento del rey de Asiria
a ciento ochenta y cinco mil hombres.
Senaquerib, rey de Asiria, partió,
regresó a su país y permaneció en Nínive.

ESTRIBILLO                        Sal. 48(47), 2, 3-4, 10-11

La ciudad del Señor,
Dios la mantiene para siempre.

Grande es el Señor, alabado sea
en nuestra ciudad de Dios, Jerusalén.
Su monte santo se eleva allí resplandeciente,
una alegría para todos los que habitan la tierra.

Para nosotros, Sión es el monte de Dios,
la ciudad del Gran Rey.
Dios mismo, que habita entre sus murallas,
se muestra como una fortaleza segura.

Celebramos tu misericordia, Dios,
aquí, entre los muros de tu templo.
Tan lejos como llega tu Nombre, llega también tu gloria,
hasta los confines de la tierra.
Todo lo que sale de tu mano es benéfico.

ALELUYA                              Sal . 130(129), 5

Aleluya.
En el Señor pongo mi esperanza,
en su palabra confío.
Aleluya.

EVANGELIO                          Mt . 7,6. 12-14

Todo lo que queráis que los hombres hagan por vosotros,
hacedlo también por ellos.

Del santo Evangelio de nuestro Señor Jesucristo según
Mateo

En aquel tiempo, Jesús dijo a sus discípulos:
«No deis lo sagrado a los perros,
ni arrojéis vuestras perlas a los cerdos,
para que no las pisoteen con sus patas,
se vuelvan contra vosotros y os despedacen.
«Todo lo que queráis que los hombres hagan por vosotros,
hacedlo también por ellos.
«Esto es la Ley y los Profetas.
«Entrad por la puerta estrecha;
porque el camino que lleva a la perdición es ancho y espacioso,
y muchos son los que lo toman.
«¡Cuán estrecha es la puerta,
y cuán angosto el camino,
que conduce a la vida,
y pocos son los que lo encuentran!»
________________________________________________________________

Laudato Si
Encíclica del
Papa Francisco

Sobre el cuidado de la casa común

155. La ecología humana implica también un aspecto profundo: la
relación necesaria de la vida humana con la ley moral inscrita en su
propia naturaleza, una relación indispensable para poder crear un entorno más digno.
El papa Benedicto afirmó que existe «una sociología
del ser humano», porque «también el ser humano tiene una naturaleza que hay que
respetar y que no se puede manipular a antojo». En esta línea, hay que
reconocer que nuestro cuerpo nos sitúa en una relación directa con el entorno
y con los demás seres vivos. Aceptar el propio cuerpo
como un don de Dios es necesario para aceptar y reconocer el mundo entero
como un don del Padre y una casa común. La
lógica del dominio sobre el propio cuerpo se transforma, por el contrario, en una logica,
a veces sutil, de dominio sobre la creación. El hecho de
aprender a aceptar el propio cuerpo, a cuidarlo y a respetar el significado
de este es esencial para una verdadera ecología humana. Asimismo,
aceptar el propio cuerpo, ya sea masculino o femenino, es necesario
para poder reconocerse a uno mismo en el otro sexo. Así es posible
aceptar con alegría el don específico del otro, hombre o mujer, como
obra de Dios Creador, y enriquecerse mutuamente. Por eso, una actitud que
pretenda «eliminar la diferencia sexual, porque ya no se puede lidiar con ella» es malsana.

 

Invitation

May I draw your attention to
the daily reading from the Gospel?

This invitation is intended to share with you the joy of the Gospel.
Everyone, without exception,
can experience this joy by opening their heart
to the healing power of God’s word.

Available every day

CONSIDERATION

The reading now turns to the Southern Kingdom of Judah, under the righteous King Hezekiah. Assyria continues to pose a threat under Sennacherib, who is besieging the city of Jerusalem. The contrast with the fall of Samaria is very clear. Hezekiah is a faithful king and God will save the city. This message reaches him through the prophet Isaiah. The fact is that Jerusalem does not suffer the fate of Samaria and its people are spared. Assyrian sources do tell us of a first campaign by Sennacherib, during which Hezekiah submitted and paid tribute. They say nothing of a second, failed campaign. Could that second campaign perhaps be a theological allusion to the Passover and the exodus from Egypt?

FIRST READING                             2 Kings 19:9b–11, 14–21, 31–35a, 36

I will protect this city and save it,
for my own sake and for the sake of David, my servant.

From the Second Book of Kings

In those days,
Sennacherib of Assyria sent messengers once more to Hezekiah,
with the message:
‘This is what you are to say to Hezekiah, King of Judah:
Do not let your God, in whom you trust, deceive you,
and do not suppose that Jerusalem
will escape from the hand of the King of Assyria.
“Surely you yourself have heard
what the kings of Assyria have done to all the nations,
which they have utterly destroyed?
“And would you be saved?”
Hezekiah accepted the message from the envoys and read it.
Then he went to the temple
and spread out the letter before the Lord.
And there, before the Lord, Hezekiah offered this prayer:
“Lord, God of Israel, who sits enthroned upon the cherubim,
You alone are God over all the kingdoms of the earth,
You who made heaven and earth.
“Lord, incline your ear and listen;
Lord, open your eyes and look:
Hear the words with which Sennacherib
mocks the living God.
“Indeed, Lord,
the kings of Assyria
have laid waste the nations and their lands
and have cast their gods into the fire:
They were, after all, no gods,
but merely the work of human hands, wood and stone;
that is why they were able to destroy them.
“But You, Lord our God, deliver us from his grasp,
so that all the kingdoms of the earth may acknowledge
that You alone, Lord, are God.”
Then Isaiah, the son of Amos, sent word to Hezekiah, saying:
“Thus says the Lord, the God of Israel:
I have heard the prayer you have offered to Me
concerning Sennacherib, the king of Assyria.
“This is the word that the Lord has spoken against him:
She despises you, she mocks you,
the virgin, the daughter of Zion;
behind your back she shakes her head,
the daughter of Jerusalem!
“For out of Jerusalem shall come a remnant,
from Mount Zion a remnant will be spared;
the zealous love of the Lord will bring this about.
“Therefore thus says the Lord concerning the king of Assyria:
He shall not enter this city,
he will not shoot an arrow at it,
he will not come near it with a shield,
he will not build a ramp against it.
“He will return by the way he came,
and he will not enter this city.
“Thus says the Lord:
I will protect this city to save it,
for my own sake and for the sake of David, my servant.”

That night the angel of the Lord went out
and killed in the camp of the king of Assyria
one hundred and eighty-five thousand men.
Sennacherib, the king of Assyria, set out,
returned to his own land and remained in Nineveh.

INTERLUDIUM                       Ps. 48(47), 2, 3–4, 10–11

The city of the Lord,
God sustains it for ever.

Great is the Lord; let him be highly praised
in our city of God, Jerusalem.
His holy mountain rises there in splendour,
a joy to all on earth.

For us, Zion is the mountain of God,
the city of the Great King.
God Himself, who dwells within its walls,
He proves Himself a safe stronghold.

We celebrate Your mercy, O God,
here within the walls of Your temple.
As far as Your Name reaches, so too does Your glory reach,
to the ends of the earth.
All that comes from your hand is a blessing.

ALLELUIA                         Ps . 130(129), 5

Alleluia.
In the Lord I place my hope,
in his word I trust.
Alleluia.

GOSPEL                            Mt . 7:6, 12–14

Whatever you wish that others would do to you,
do that to them as well.

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to
Matthew

At that time, Jesus said to his disciples:
“Do not give what is holy to the dogs,
and do not cast your pearls before swine,
lest they trample them under their feet,
turn and tear you to pieces.
“Whatever you wish that men would do to you,
do that to them as well.
“That is the Law and the Prophets.
“Enter through the narrow gate;
for the gate that leads to destruction is wide and broad,
and there are many who go through it.
“How narrow, then, is the gate,
and how narrow is the way,
that leads to life,
and few are those who find it.”
________________________________________________________________

Laudato Si’
Encyclical of
Pope Francis

On Care for Our Common Home

155. Human ecology also involves a profound aspect: the
necessary relationship between human life and the moral law inscribed in its
own nature, an indispensable relationship for creating a more dignified
environment. Pope Benedict stated that there is “a sociology
of the human person”, because “human beings, too, have a nature which must be
respected and cannot be manipulated at will”. In this vein, one must
recognise that our bodies place us in a direct relationship with the environment
and other living beings. Accepting one’s own body
as a gift from God is necessary in order to accept and embrace the whole world as a gift from
the Father and a common home. The
logic of dominion over one’s own body, on the other hand, turns into a sometimes subtle
logic of dominion over creation. Learning to
accept one’s own body, to care for it and to respect its meaning
is essential for a true human ecology. Likewise,
accepting one’s own male or female body is necessary
to be able to recognise oneself in the opposite sex. In this way, it is
possible to joyfully accept the specific gift of the other, man or woman, as
the work of God the Creator, and to enrich one another. Therefore,
an attitude that pretends to “abolish sexual difference, because one
can no longer come to terms with it” is unhealthy.

 

Paulinus van Nola was een Romeins dichter, schrijver en senator en bisschop van Nola.
Geboren in 352 in Bordeaux
Gestorven 22 juni 431

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Iedere dag beschik

 

Overweging
De val van het Noordrijk (val van de hoofdstad Samaria in 722) wordt zeer koel en afstandelijk beschreven. Op de val volgt een massieve deportatie naar Assyrië. Des te nadrukkelijker is de theologische beschouwing die erop volgt: de ondergang is de straf voor de afval van Jahweh. Alles wat gebeurd is wordt nog eens op rijtje gezet en de conclusie was onvermijdelijk. Hier dient aangestipt te worden dat Assyrische bronnen de historische gebeurtenissen bevestigen. Salmanassar begon de belegering en nam Samaria in (722). Wellicht was het Sargon II die de stad nogmaals innam in 720 en de deportatie doorvoerde.

EERSTE  LEZING             II Kon. 17, 5-8. 13-15a.18

De Heer duldde Israël niet langer onder zijn ogen ;
alleen de stam Juda bleef over.

Uit het tweede Boek der Koningen

In die dagen
ondernam Salmanassar, de koning van Assur
een veldtocht tegen het land ;
hij rukte op naar Samaria
en belegerde de stad, drie jaar lang.
In het negende regeringsjaar van Hosea
nam de koning van Assur Samaria in ;
hij deporteerde de Israëlieten naar Assur
en wees hun een woonplaats aan in Chalach,
aan de Chabor, een rivier in Gozan
en in enige steden van Medië.

Dit alles is gebeurd,
omdat de Israëlieten gezondigd hadden tegen de Heer hun God,
die hen had weggeleid uit Egypte,
uit de macht van Farao, de koning van Egypte,
en omdat zij andere goden vereerd hadden.
De Israëlieten waren gaan leven naar de zeden
van de volken die de Heer voor hen verdreven had.
Het waren de koningen van Israël die dit gedaan hadden.
De Heer had Israël en Juda
bij monde van zijn profeten en zieners gewaarschuwd en gezegd :
“Keert u af van uw slechte wegen
en onderhoudt mijn geboden, mijn voorschriften,
overeenkomstig de wet die Ik uw vaderen gegeven heb
en waarmee Ik mijn dienaren de profeten tot u heb gezonden.”
Maar zij wilden niet luisteren
en waren even halsstarrig als hun vaderen
die ook niet in de Heer hun God geloofden.
Zij trokken zich niets aan van zijn voorschriften,
van het verbond dat Hij gesloten had met hun vaderen
en van de verordeningen die Hij had uitgevaardigd.
Daarom was de Heer hevig vertoornd geworden op Israël ;
Hij duldde het niet langer onder zijn ogen en vaagde het weg.
Er bleef niets over, alleen de stam Juda.

TUSSENZANG            Ps. 60(59), 3, 4-5, 12-13

Reik ons uw hand, Heer, hoor ons gebed.

Gij hebt ons neergeslagen, God, ons front doorbroken.
Gij zijt vertoornd : keer tot ons weer.

De aarde beeft, haar rotsen splijten :
herstel haar scheuren voor zij breekt.
Gij hebt uw volk een harde les gegeven,
een beker wijn, die ons doet duizelen.

Wie anders, God, dan Gij die ons verstoten hebt,
die onze legers niet meer vergezelt ?
Wees onze bondgenoot tegen de vijand,
want mensenhulp betekent niets.

ALLELUIA         Ps. 119(118), 135

Alleluia.
Laat voor uw dienaar uw Aangezicht stralen, Heer,
laat mij uw beschikkingen zien.
Alleluia.

EVANGELIE             Mt. 7, 1-5

Haal eerst de balk uit uw eigen oog !

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Matteüs

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen :
“Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt.
“Want met het oordeel dat gij velt
zult gij geoordeeld worden,
en de maat die gij gebruikt
zal men ook voor u gebruiken.
“Waarom kijkt gij naar de splinter in het oog van uw broeder
en merkt gij de balk niet op in uw eigen oog ?
“Of hoe kunt ge tot uw broeder zeggen :
Laat mij de splinter uit uw oog halen, en zie,
in uw eigen oog zit de balk nog !
“Huichelaar, haal eerst die balk uit uw eigen oog,
en dan zult ge scherp genoeg zien
om de splinter te kunnen verwijderen
uit het oog van uw broeder.”
_______________________________________________________________

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

 

Over de zorg voor het gemeenschappelijk huis door Paus Franciscus

154. Het erkennen van de bijzondere waardigheid van de mens is vaak
in tegenspraak met het chaotische leven dat de mensen in onze steden
moeten leiden. Dit zou echter niet de toestand van verlatenheid en
verwaarlozing moeten doen vergeten waaronder sommige bewoners van
het plattelandsstreken lijden, waar de noodzakelijke dienstverlening
ontbreekt en er arbeiders zijn in een toestand van slavernij, zonder rechten
of hoop op een fatsoenlijker leven.

Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am

 

 

Polino de Nola fue un poeta, escritor y senador romano, además de obispo de Nola.
Nació en el año 352 en Burdeos
Falleció el 22 de junio de 431

Invitación

¿Puedo aprovechar esta ocasión para llamar su atención sobre
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación tiene por objeto hacerle partícipe de la alegría
del Evangelio. Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la Palabra de Dios.

Disponible todos los días.

________________________________________________________

Consideración
La caída del Reino del Norte (caída de la capital, Samaria, en el año 722) se describe de forma muy fría y distante. A la caída le sigue una deportación masiva a Asiria. La reflexión teológica que le sigue resulta aún más contundente: la ruina es el castigo por la apostasía de Yahvé. Se repasa todo lo ocurrido y la conclusión era inevitable. Cabe señalar aquí que las fuentes asirias confirman los acontecimientos históricos. Salmanasar inició el asedio y tomó Samaria (722). Es posible que fuera Sargón II quien volvió a tomar la ciudad en el 720 y llevó a cabo la deportación.

PRIMERA LECTURA                          2 Re. 17, 5-8. 13-15a.18

El Señor ya no soportaba más a Israel ante sus ojos;
solo quedó la tribu de Judá.

Del segundo Libro de los Reyes

En aquellos días,
Salmanasar, rey de Asiria,
emprendió una campaña militar contra el país;
marchó sobre Samaria
y sitió la ciudad durante tres años.
En el noveno año del reinado de Oseas,
el rey de Asiria tomó Samaria;
deportó a los israelitas a Asiria
y les asignó un lugar de residencia en Halac,
junto al Habor, un río de Gozán,
y en algunas ciudades de Media.

Todo esto sucedió,
porque los israelitas habían pecado contra el Señor su Dios,
que los había sacado de Egipto,
del poder del faraón, rey de Egipto,
y porque habían adorado a otros dioses.
Los israelitas habían empezado a vivir según las costumbres
de los pueblos que el Señor había expulsado ante ellos.
Fueron los reyes de Israel quienes hicieron esto.
El Señor había advertido a Israel y a Judá,
por medio de sus profetas y videntes, y les había dicho:
«Apartaos de vuestros malos caminos,
y guardad mis mandamientos y mis normas,
conforme a la ley que di a vuestros padres
y con la que os envié a mis siervos los profetas».
Pero no quisieron escuchar,
y fueron tan obstinados como sus padres,
que tampoco creyeron en el Señor, su Dios.
No hicieron caso de sus normas,
del pacto que Él había establecido con sus padres,
ni de los decretos que Él había promulgado.
Por eso, el Señor se enfureció profundamente contra Israel;
ya no lo soportó más ante sus ojos y lo exterminó.
No quedó nada, salvo la tribu de Judá.

CÁNTICO INTERMEDIO             Sal . 60(59), 3, 4-5, 12-13

Extiende tu mano, Señor, escucha nuestra oración.

Tú nos has abatido, Dios, has derribado nuestro frente.
Te has enfurecido: vuelve a nosotros.

La tierra tiembla, sus rocas se parten:
repara sus grietas antes de que se rompa.
Has dado a tu pueblo una dura lección,
una copa de vino que nos hace tambalear.

¿Quién más, Dios, sino Tú, que nos has rechazado,
que ya no acompañas a nuestros ejércitos?
Sé nuestro aliado contra el enemigo,
pues la ayuda humana no significa nada.

ALELUYA                Sal. 119(118), 135

Aleluya.
Haz resplandecer tu rostro sobre tu siervo, Señor,
muéstrame tus designios.
Aleluya.

EVANGELIO               Mt. 7, 1-5

¡Quita primero la viga de tu propio ojo!

Del santo Evangelio de nuestro Señor Jesucristo según
Mateo

En aquel tiempo, Jesús dijo a sus discípulos:
«No juzguéis, para que no seáis juzgados.
«Porque con el juicio con que juzguéis,
seréis juzgados,
y con la medida con que midáis,
se os medirá a vosotros.
«¿Por qué miras la paja en el ojo de tu hermano,
y no te das cuenta de la viga que hay en tu propio ojo?
«¿O cómo puedes decirle a tu hermano:
“Déjame sacarte la paja de tu ojo”, cuando, mira,
¡en tu propio ojo todavía está la viga!
«Hipócrita, saca primero la viga de tu propio ojo,
y entonces verás con suficiente claridad
para poder quitar la paja
del ojo de tu hermano».
_______________________________________________________________

Laudato Si

Encíclica de

EL PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

 

Sobre el cuidado de la casa común, del papa Francisco

154. El reconocimiento de la dignidad especial del ser humano suele estar en contradicción con la vida caótica
que las personas se ven obligadas a llevar en nuestras ciudades.
Sin embargo, esto no debe hacernos olvidar la situación de abandono y
el abandono que sufren algunos habitantes de
las zonas rurales, donde faltan los servicios necesarios
y hay trabajadores en condiciones de esclavitud, sin derechos
ni esperanza de una vida más digna.

Continuará
Todos los días a las 2 am

 

Paul of Nola was a Roman poet, writer, senator and Bishop of Nola.
Born in 352 in Bordeaux
Died 22 June 431

Invitation

May I take this opportunity to draw your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation aims to share with you the joy
of the Gospel. Everyone, without exception,
can experience that joy by opening their hearts
to the healing power of God’s Word.

Available every day.

________________________________________________________

Consideration
The fall of the Northern Kingdom (the fall of the capital, Samaria, in 722) is described in a very dispassionate and detached manner. The fall is followed by a mass deportation to Assyria. This makes the theological reflection that follows all the more emphatic: the downfall is the punishment for turning away from Yahweh. Everything that happened is summarised once more, and the conclusion was inevitable. It should be noted here that Assyrian sources confirm these historical events. Shalmaneser began the siege and captured Samaria (722). It was probably Sargon II who recaptured the city in 720 and carried out the deportation.

FIRST READING                     2 Kings 17:5–8, 13–15a, 18

The Lord could no longer bear to look upon Israel;
only the tribe of Judah remained.

From the Second Book of Kings

In those days,
Shalmaneser, king of Assyria,
undertook a campaign against the land;
he marched on Samaria
and laid siege to the city for three years.
In the ninth year of Hoshea’s reign,
the king of Assyria captured Samaria;
he deported the Israelites to Assyria,
and settled them in Halah,
by the river Habor in Gozan,
and in some towns of Media.

All this happened,
because the Israelites had sinned against the Lord their God,
who had brought them out of Egypt,
from the power of Pharaoh, king of Egypt,
and because they had worshipped other gods.
The Israelites had begun to live according to the customs
of the nations whom the Lord had driven out before them.
It was the kings of Israel who had done this.
The Lord had warned Israel and Judah,
through his prophets and seers, saying:
“Turn away from your evil ways,
and keep my commandments and my statutes,
in accordance with the law which I gave to your fathers,
and through which I sent my servants the prophets to you.”
But they would not listen,
and were just as stubborn as their fathers,
who had also not believed in the Lord their God.
They paid no heed to his decrees,
the covenant He had made with their fathers,
nor the decrees He had issued.
Therefore the Lord was greatly angered against Israel;
He could no longer bear to look upon them and swept them away.
Nothing remained, save the tribe of Judah.

INTERLUDIUM                   Ps . 60(59), 3, 4–5, 12–13

Stretch out your hand to us, O Lord; hear our prayer.

You have struck us down, God, broken through our defences.
You are angry: turn back to us.

The earth trembles, its rocks split:
heal its cracks before it breaks.
You have taught your people a harsh lesson,
a cup of wine that makes us reel.

Who else, O God, but You who have cast us off,
who no longer accompany our armies?
Be our ally against the enemy,
for human help is of no avail.

ALLELUIA                 Ps. 119(118), 135

Alleluia.
Let Your face shine upon Your servant, O Lord,
let me see Your decrees.
Alleluia.

GOSPEL                 Mt. 7, 1–5

First remove the plank from your own eye!

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to
Matthew

At that time, Jesus said to his disciples:
“Do not judge, so that you may not be judged.
“For with the judgement with which you judge,
you will be judged,
and the measure with which you measure,
it will be measured to you.
“Why do you look at the speck in your brother’s eye,
yet fail to notice the log in your own eye?
“Or how can you say to your brother:
‘Let me take the speck out of your eye,’ when, look,
there is still a log in your own eye!
“You hypocrite, first take the log out of your own eye,
and then you will see clearly enough
to remove the speck
from your brother’s eye.”
_______________________________________________________________

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS

On Care for Our Common Home

 

On caring for our common home by Pope Francis

154. Recognising the special dignity of the human person is often
at odds with the chaotic lives that people in our cities
are forced to lead. However, this should not make us forget the state of abandonment and
neglect suffered by some residents of
rural areas, where essential services are lacking and workers find themselves in a state of slavery,
without rights or hope of a more decent life.

To be continued
Every day at 1 am

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Iedere dag beschikbaar.

Openingswoord
In deze eucharistie komen we samen
als tochtgenoten en leerlingen van dezelfde Heer.
We ontvangen kracht en moed
om te weerstaan aan twijfels in ons hart
en vragen die anderen ons toewerpen.
We zullen horen hoe de profeet Jeremia tegenkanting kreeg,
maar toch zijn Gooodsvertrouwen niet verloor.
Ook Jezus’leerlingen stonden voor beproevingen.
Aan hen -en vandaag ook aan elk van ons- zegt Jezus:
“Wees niet bevreesd!
Wees niet bang voor de mensen!”
Laten we moed putten uit zijn boodschap.

EERSTE LEZING                      Jer. 20, 10-13

Hij heeft het leven van de arme uit de macht van de boosdoeners gered.

Uit de profeet Jeremia

Jeremia sprak:

“Ik hoor velen fluisteren:
Daar heb je ‘Ontzetting-overal’.
“Breng hem aan.
“Ja, we brengen hem aan.
“Al mijn vrienden willen niets liever
dan mij ten val brengen.
“Ze zeggen:
Misschien laat hij zich misleiden;
dan overmeesteren we hem
en kunnen we ons op hem wreken.

“De Heer is bij mij als een machtig strijder.
“Mijn achtervolgers vallen neer,
ze zullen niet overwinnen.
“Ze worden diep beschaamd,
nooit bereiken ze iets.
“Hun schande duurt eeuwig,
ze wordt nooit vergeten!

“Heer van de hemelse machten, die alles rechtvaardig onderzoekt,
die hart en nieren doorgrondt,
laat mij zien hoe Gij U op hen wreekt.
“Ik heb immers mijn zaak in uw handen gelegd.

“Zingt een lied, en loflied voor de Heer,
want Hij heeft het leven van de arme
uit de macht van de boosdoeners gered.”

Antwoordpsalm               Ps. 69(68), 8-10, 1 en 17, 33-35

Keervers
Heer, verhoor mij omdat Gij barmhartig zijt.

Om U heb ik iedere smaad verdragen,
al steeg mij het schaamrood naar het gelaat.
Een vreemdeling werd ik voor mijn verwanten,
mijn eigen broers kennen mij niet meer.
De zorg voor uw huis heeft mij uitgeteerd,
op mij kwam de hoon neer van hen die U honen.

Maar mijn gebed, Heer, richt ik tot U,
nu is het de tijd van genade.
Verhoor mij omdat Gij barmhartig zijt
en trouw in het hulp verlenen.
Verhoor mij, Heer, want mild is uw zegen,
sta mij met heel uw barmhartigheid bij.

Ziet toe, geringen, en weest verheugd,
schept moed, gij allen die God zoekt.
God luistert naar wat een arme Hem vraagt,
vergeet zijn gevangenen niet.
Laat hemel en aarde Hem prijzen,
de zee met al wat daar leeft.

 

TWEEDE  LEZING                          Rom. 5, 12-15

De genade laat zich niet afmeten naar de zonde.

Uit de brief van de heilige apostel Paulus aan de christenen van
Rome

Broeders en zusters,

Door één mens is de zonde in de wereld gekomen
en met de zonde de dood;
en zo is de dood over alle mensen gekomen,
aangezien allen gezondigd hebben.

Er was immers reeds zonde in de wereld,
voor de wet er was.
Maar zonde wordt niet aangerekend,
waar geen wet is.
Toch heeft de dood als koning geheerst
in de tijd van Adam tot Mozes,
dus ook over hen
die zich niet op de wijze van Adam schuldig hadden gemaakt
aan de overtreding van een gebod.
Adam nu is het beeld van Hem die komen moest.

Maar de genade van God
laat zich niet afmeten naar een misstap van Adam.
De fout van één mens bracht allen de dood,
maar God schonk allen rijke vergoeding
door de grote gave van zijn genade:
De ene mens Jezus Christus.

 

Vers voor het evangelie              Joh. 15, 26b.27a

Alleluia.
De Geest der waarheid zal over Mij getuigenis afleggen, zegt de Heer,
maar ook gij moet getuigen.
Alleluia.

 

EVANGELIE                   Mt. 10, 26-33

Weest niet bevreesd voor hen die het lichaam kunnen doden..

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Matteüs

In die tijd zei Jezus tot zijn apostelen:

“Weest niet bang voor de mensen.
“Niets is bedekt of het zal onthuld,
niets verborgen of het zal bekend worden.
“Wat Ik u zeg in het duister, spreekt dat uit in het licht,
en wat ge u in het oor hoort fluisteren,
verkondigt dat van de daken.

“Weest niet bevreesd voor hen die wel het lichaam kunnen doden
maar niet de ziel;
vreest veeleer Hem
die èn ziel èn lichaam in het verderf kan storten in de hel.
“Verkoopt men niet twee mussen voor een stuiver ?
“En toch zal buiten de wil van uw Vader
niet één mus op de grond vallen.
“Bij u echter is zelfs ieder haar van uw hoofd geteld.
“Weest dus niet bevreesd;
gij zijt toch méér waard dan een zwerm mussen.

“Ieder die Mij bij de mensen belijdt,
zal ook Ik als de mijne erkennen bij mijn Vader die in de hemel is.
“Maar ieder die Mij zal verloochenen tegenover de mensen,
zal ook Ik verloochenen
tegenover mijn Vader die in de hemel is.”

________________________________________________________

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

153. De kwaliteit van leven in de steden heeft alles van doen met het
vervoer, dat vaak een oorzaak is van groot leed voor de inwoners. In de
stad rijden veel auto’s rond die door een of twee personen worden gebruikt,
waardoor het verkeer druk wordt, het niveau van de vervuiling omhoog
gaat, enorme hoeveelheden niet hernieuwbare energie worden verbruikt en
het bouwen van meer wegen en parkeerplaatsen, die de stad schaden,
noodzakelijk wordt. Veel deskundigen zijn het eens over de noodzaak
prioriteit te geven aan het openbaar vervoer. Sommige noodzakelijke
maatregelen zullen echter met moeite vreedzaam worden geaccepteerd
zonder een wezenlijke verbetering van dat vervoer, die ten gevolge van de
overbevolking in veel steden een onwaardige behandeling van de mensen,
ongemak of schaarse frequentie van verkeersvoorzieningen en onzekerheid
met zich meebrengt.

Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am

 

 

Invitación

¿Puedo aprovechar esta ocasión para llamar su atención sobre
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación tiene por objeto hacerle partícipe de la alegría
del Evangelio. Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la Palabra de Dios.

Disponible todos los días.

Palabras de apertura
En esta eucaristía nos reunimos
como compañeros de camino y discípulos del mismo Señor.
Recibimos fuerza y valor
para resistir las dudas de nuestro corazón
y las preguntas que otros nos plantean.
Escucharemos cómo el profeta Jeremías se enfrentó a la oposición,
pero, aun así, no perdió su confianza en Dios.
También los discípulos de Jesús se enfrentaron a pruebas.
A ellos —y hoy también a cada uno de nosotros— Jesús dice:
«¡No temáis!
¡No tengáis miedo de los hombres!»
Saquemos valor de su mensaje.

PRIMERA LECTURA                           Jer. 20, 10-13

Él ha salvado la vida del pobre del poder de los malhechores.

Del profeta Jeremías

Jeremías dijo:

«Oigo a muchos susurrar:
Ahí está “Conmoción por todas partes”.
«Traedlo.
«Sí, lo traeremos.
«Todos mis amigos no desean otra cosa
que hacerme caer.
«Dicen:
«Quizá se deje engañar;
entonces lo dominaremos
y podremos vengarnos de él.

«El Señor está conmigo como un poderoso guerrero.
«Mis perseguidores caen,
no prevalecerán.
«Quedan profundamente avergonzados,
nunca logran nada.
«Su vergüenza perdura para siempre,
¡nunca será olvidada!

«Señor de los ejércitos celestiales, que todo lo examina con justicia,
que escudriña el corazón y los riñones,
muéstrame cómo te vengas de ellos.
«Pues he puesto mi causa en tus manos.

«Cantad un canto, un himno de alabanza al Señor,
pues Él ha salvado la vida del pobre
del poder de los malhechores».

Salmo de respuesta                         Sal. 69(68), 8-10, 1 y 17, 33-35

Estrofas
Señor, escúchame, porque eres misericordioso.

Por ti he soportado todo ultraje,
aunque el rubor de la vergüenza se me subiera a la cara.
Me he convertido en un extraño para mis parientes,
mis propios hermanos ya no me reconocen.
La preocupación por tu casa me ha consumido,
sobre mí recayó el escarnio de quienes te escarnecen.

Pero a ti, Señor, dirijo mi oración,
ahora es el tiempo de la misericordia.
Escúchame, porque eres misericordioso
y fiel en tu ayuda.
Escúchame, Señor, pues tu bendición es generosa,
ayúdame con toda tu misericordia.

Mirad, los humildes, y regocijaos,
animáos, todos los que buscáis a Dios.
Dios escucha lo que le pide el pobre,
no se olvida de sus cautivos.
Que le alaben el cielo y la tierra,
el mar y todo lo que en él habita.

SEGUNDA LECTURA                         Rom. 5, 12-15

La gracia no se mide por el pecado.

De la carta del santo apóstol Pablo a los cristianos de
Roma

Hermanos y hermanas,

Por un solo hombre entró el pecado en el mundo,
y con el pecado, la muerte;
y así la muerte se extendió a todos los hombres,
pues todos han pecado.

De hecho, ya había pecado en el mundo,
antes de que existiera la ley.
Pero el pecado no se imputa,
donde no hay ley.
Sin embargo, la muerte reinó como rey
desde los tiempos de Adán hasta Moisés,
incluso sobre aquellos
que, a diferencia de Adán, no habían cometido la transgresión de un mandamiento.
Adán es, pues, la imagen de Aquel que había de venir.

Pero la gracia de Dios
no se mide por el desliz de Adán.
La falta de un solo hombre trajo la muerte a todos,
pero Dios concedió a todos una rica compensación
mediante el gran don de su gracia:
el único hombre, Jesucristo.

Versículo del Evangelio                       Jn 15, 26b.27a

Aleluya.
«El Espíritu de la verdad dará testimonio de mí —dice el Señor—,
pero también vosotros debéis dar testimonio».
Aleluya.

EVANGELIO                        Mt   10, 26-33

No temáis a quienes pueden matar el cuerpo…

Del santo Evangelio de nuestro Señor Jesucristo según
Mateo

En aquel tiempo, Jesús dijo a sus apóstoles:

«No temáis a los hombres.
«No hay nada encubierto que no haya de ser revelado,
ni nada oculto que no haya de ser conocido.
«Lo que os digo en la oscuridad, decidlo a la luz,
y lo que oís susurrar al oído,
proclamadlo desde los tejados.

«No temáis a quienes pueden matar el cuerpo,
pero no el alma;
temed más bien a Aquel
que puede arrojar tanto el alma como el cuerpo a la perdición en el infierno.
«¿Acaso no se venden dos gorriones por un céntimo?
«Y, sin embargo, sin la voluntad de vuestro Padre,
ni un solo gorrión caerá al suelo.
«En cuanto a vosotros, incluso cada uno de los cabellos de vuestra cabeza está contado.
«No temáis, pues;
vosotros valéis más que una bandada de gorriones.

«A todo aquel que me confiese ante los hombres,
yo también lo reconoceré como mío ante mi Padre que está en los cielos.
«Pero a todo aquel que me niegue ante los hombres,
yo también lo negaré
ante mi Padre que está en los cielos».

________________________________________________________

Laudato Si

Encíclica de

EL PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

153. La calidad de vida en las ciudades está estrechamente relacionada con el
transporte, que a menudo es causa de gran sufrimiento para los habitantes. En la
ciudad circulan muchos coches utilizados por una o dos personas,
lo que provoca atascos, aumenta el nivel de contaminación,
consume enormes cantidades de energía no renovable y
hace necesario construir más carreteras y aparcamientos, lo que perjudica a la ciudad,
se hace necesario. Muchos expertos coinciden en la necesidad de
dar prioridad al transporte público. Sin embargo, algunas medidas necesarias
serán difíciles de aceptar de forma pacífica
sin una mejora sustancial de dicho transporte, que, como consecuencia de la
superpoblación en muchas ciudades, conlleva un trato indigno de las personas,
incomodidad o una escasa frecuencia de los servicios de transporte, así como inseguridad.

Continuará
Todos los días a las2 am

Invitation

May I take this opportunity to draw your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation aims to share with you the joy
of the Gospel. Everyone, without exception,
can experience that joy by opening their hearts
to the healing power of God’s Word.

Available every day.

Introduction
In this Eucharist we come together
as fellow travellers and disciples of the same Lord.
We receive strength and courage
to resist the doubts in our hearts
and the questions others throw at us.
We shall hear how the prophet Jeremiah faced opposition,
yet did not lose his trust in God.
Jesus’ disciples, too, faced trials.
To them – and today to each one of us – Jesus says:
“Do not be afraid!
Do not be afraid of people!”
Let us draw courage from his message.

FIRST READING                      Jer. 20:10–13

He has rescued the life of the poor from the power of the wicked.

From the prophet Jeremiah

Jeremiah said:

“I hear many whispering:
‘There he is, “Terror on Every Side”.’
“Bring him here.
“Yes, we’ll bring him here.
“All my friends want nothing more
than to bring me down.
“They say:
‘Perhaps he’ll let himself be deceived;
then we’ll overpower him
and take our revenge on him.’

“The Lord is with me as a mighty warrior.
“My pursuers fall down;
they shall not prevail.
“They are deeply put to shame;
they shall never succeed.
“Their shame endures for ever;
it shall never be forgotten!

“Lord of the heavenly hosts, who examines all things with justice,
who searches hearts and minds,
let me see how You take vengeance on them.
“For I have placed my cause in Your hands.

“Sing a song, a song of praise to the Lord,
for He has rescued the life of the poor man
from the power of the wicked.”

Responsorial           Ps. 69(68), 8–10, 1 and 17, 33–35

Refrains
Lord, hear me, for You are merciful.

For Your sake I have endured every insult,
though shame has flushed my face.
I have become a stranger to my own kin,
my own brothers no longer recognise me.
The care for Your house has worn me out,
and the scorn of those who scorn You has fallen upon me.

But to You, Lord, I direct my prayer,
now is the time of grace.
Hear me, for You are merciful,
and faithful in granting help.
Hear me, Lord, for Your blessing is gracious,
stand by me with all Your mercy.

Look and rejoice, you who are lowly,
take heart, all you who seek God.
God listens to what a poor person asks of Him,
He does not forget His captives.
Let heaven and earth praise Him,
the sea and all that dwell therein.

SECOND READING            Rom. 5:12–15

Grace is not measured by sin.

From the letter of Saint Paul the Apostle to the Christians of
Rome

Brothers and sisters,

Through one man sin entered the world,
and through sin, death;
and so death came to all people,
since all have sinned.

For sin was already in the world,
before the Law came into being.
But sin is not imputed,
where there is no Law.
Yet death reigned as king
from the time of Adam to Moses,
even over those
who had not, like Adam, been guilty of breaking a commandment.
Adam, then, is a foreshadowing of the One who was to come.

But the grace of God
cannot be measured by Adam’s one transgression.
The fault of one man brought death to all,
but God granted all a rich recompense
through the great gift of his grace:
the one man, Jesus Christ.

Gospel Antiphon                               John   15:26b, 27a

Alleluia.
‘The Spirit of truth will bear witness to me,’ says the Lord, ‘
but you too must bear witness.’
Alleluia.

GOSPEL                 Matt. 10, 26–33

Do not be afraid of those who can kill the body…

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to
Matthew

At that time, Jesus said to his apostles:

“Do not be afraid of people.
“Nothing is covered up that will not be revealed,
nothing hidden that will not become known.
“What I tell you in the dark, speak it in the light,
and what you hear whispered in your ear,
proclaim it from the rooftops.

“Do not be afraid of those who can kill the body,
but not the soul;
but rather fear Him
who can cast both soul and body into hell.
“Are not two sparrows sold for a penny?
“And yet not a single sparrow will fall to the ground
without your Father’s will.
“But even the hairs of your head are all numbered.
“So do not be afraid;
you are worth more than a flock of sparrows.

“Whoever confesses Me before men,
I too will acknowledge as mine before my Father who is in heaven.
“But whoever denies Me before men,
I too will deny him
before my Father who is in heaven.”

________________________________________________________

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS

On Care for Our Common Home

153. The quality of life in cities is closely linked to transport, which is
often a source of great suffering for residents. In the city, there are
many cars on the road used by just one or two people, which leads to
heavy traffic, rising levels of pollution,
which leads to heavy traffic, increased levels of pollution,
the consumption of enormous quantities of non-renewable energy, and
the need to build more roads and car parks, which damage the city,
. Many experts agree on the need to
prioritise public transport. However, some necessary
measures will be difficult to accept peacefully
without a substantial improvement in public transport, which, as a result of the
overcrowding in many cities, currently leads to the undignified treatment of people,
discomfort, infrequent services and uncertainty.

To be continued
Every day at 1 am

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Elke dag ter beschikking

Overweging

De echte situatie van het Zuidrijk wordt vaak omfloerst geschilderd in het boek der Koningen. De Baälcultus was er zeer verspreid, zowel bij het volk als bij de koningen en de archeologische vondsten laten daarover geen illusies bestaan.
De lezing van vandaag gaat even over naar het boek Kronieken omdat dit pijnlijk verhaal in het boek Koningen ontbreekt. De ontrouw van Jonas en de moord op Zekarja, de zoon van zijn beschermer, priester Jojada, is inderdaad dramatisch. In Lucas 11,51 verwijst Jezus naar deze episode. Jonas zelf wordt door een samenzwering gedood.

 

EERSTE LEZING                2 Kron. 24, 17-25

Zekarja, die gij vermoord hebt tussen de tempel en het altaar.

Uit het tweede Boek der Kronieken

Na de dood van de priester Jojada
kwamen de aanzienlijken van Juda
en betuigden koning Joas hun hulde.
En de koning luisterde naar hen.
In die dagen verwaarloosde het volk
de tempel van de Heer, de God van zijn vaderen,
en het vereerde heilige palen en afgodsbeelden.
Om deze zonde kwam een hevige toorn over Juda en Jeruzalem.
De Heer stuurde profeten op hen af om hen tot inkeer te brengen;
dezen waarschuwden hen, maar zij wilden niet luisteren.
Toen kwam de geest van God over Zekarja,
de zoon van Jojada, de priester.
Hij ging voor het volk staan en sprak tot hen :
“Zo spreekt God :
Waarom overtreedt gij de geboden van de Heer
zonder enig voordeel daarbij te vinden ?
“Omdat gij de Heer in de steek gelaten hebt,
heeft Hij u in de steek gelaten !”
Maar het volk spande samen tegen Zekarja
en op bevel van de koning stenigden zij hem
in de voorhof van de tempel van de Heer.
Zo weinig dacht koning Joas nog
aan alle weldaden die Jojada hem bewezen had,
dat hij diens zoon, Zekarja, liet vermoorden.
Stervend riep deze nog :
“De Heer moge het zien en het wreken !”
Bij de jaarwisseling rukte het leger der Arameeën tegen Joas uit ;
ze trokken Juda en Jeruzalem binnen,
brachten alle aanzienlijken van het volk om het leven,
en stuurden alles wat zij buitgemaakt hadden
naar de koning van Damascus.
Want ofschoon het leger der Arameeën
slechts uit weinigen bestond,
liet de Heer hun zeer veel buit in handen vallen,
omdat zij de Heer, de God van hun vaderen,
in de steek gelaten hadden.
Ook aan Joas voltrokken zij het strafgericht.
Want toen ze hem met hevige pijnen hadden achtergelaten,
zwoeren zijn hovelingen tegen hem samen
om het bloed van Jojada’s zoon te wreken.
Zij vermoorden hem in zijn bed.
Hij werd begraven in de Davidstad,
maar niet in de graven der koningen.

TUSSENZANG             Ps. 89(88), 4-5, 29-30, 31-32, 33-34

Voor altijd kan hij rekenen op mijn genade.

Ik heb met David een verbond gesloten,
mijn uitverkoren dienaar met een eed beloofd :
Ik zal uw nageslacht in stand houden voor eeuwig,
in alle tijden blijft uw troon bestaan.

Voor altijd kan hij rekenen om mijn genade,
voor immer blijft mijn bond met hem van kracht.
Ik zal aan zijn geslacht geen einde maken,
noch aan zijn troon, zolang de hemel dagen heeft.

Indien zijn zonen ontrouw worden aan mijn wet
en niet meer leven volgens mijn geboden ;
indien zij mijn verordeningen schenden,
aan mijn bevelen niet voldoen;
dan zal Ik hun vergrijpen met de roede straffen,
met slagen hen doen boeten voor hun schuld.
Maar hem zal ik mijn gunsten niet ontnemen,
aan wat Ik beloofd heb blijf Ik trouw.

 

ALLELUIA                  Ps. 119(118), 18

Alleluia.
Ontsluit mijn ogen om te aanschouwen, Heer,
de heerlijkheid van uw wet.
Alleluia.

 

EVANGELIE                 Mt. 6, 24-34

Maak u niet bezorgd voor de dag van morgen.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Matteüs

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen :
“Niemand kan twee heren dienen :
hij zal de een haten en de ander liefhebben,
ofwel de een aanhangen en de ander verachten.
“Gij kunt niet God dienen èn de mammon.
“Daarom zeg Ik u :
Weest niet bezorgd voor uw leven,
wat ge zult eten of wat ge zult drinken,
en ook niet voor uw lichaam,
wat ge zult aantrekken.
“Is het leven niet méér dan het voedsel
en het lichaam niet méér dan de kleding ?
“Let eens op de vogels in de lucht :
ze zaaien niet en maaien niet en verzamelen niet in schuren,
maar uw hemelse Vader voedt ze.
“Zijt gij dan niet veel méér dan zij ?
“Trouwens, wie van u is in staat
met al zijn tobben aan zijn levensweg één el toe te voegen ?
“En wat maakt gij u zorgen over kleding ?
“Kijkt naar de leliën in het veld : hoe ze groeien.
“Ze arbeiden noch spinnen.
“Toch zeg Ik u :
Zelfs Salomo in al zijn pracht
was niet gekleed als een van hen.
“Als God nu het veldgewas,
dat er vandaag nog staat
en morgen in de oven wordt geworpen
zó kleedt,
hoeveel te meer dan u, kleingelovigen ?
“Maakt u dus geen zorgen over de vraag :
wat zullen wij eten
of wat zullen wij drinken
of wat zullen wij aantrekken ?
“Want dat alles jagen de heidenen na.
“Uw hemelse Vader weet wel dat gij al deze dingen nodig hebt.
“Maar zoekt eerst het Koninkrijk en zijn gerechtigheid :
dan zal dat alles u erbij gegeven worden.
“Maakt u dus niet bezorgd voor de dag van morgen,
want de dag van morgen zorgt voor zichzelf.
“Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen leed.”

_______________________________________________________________ 

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

152. De woningnood is in veel delen van de wereld, zowel op het platteland als in de grote steden,
ernstig omdat de staatsbegroting gewoonlijk
slechts een gedeelte van de vraag dekt. Niet alleen de armen, maar een
groot gedeelte van de maatschappij komt serieuze moeilijkheden tegen om
een eigen huis te verwerven. Het eigendom van een huis is van groot
belang voor de waardigheid van de persoon en de ontwikkeling van het
gezin. Het betreft een centraal thema in de menselijke ecologie. Als op een
bepaalde plaats zich reeds chaotische agglomeraten van wankele huizen
hebben ontwikkeld, dan gaat het vóór alles erom die wijken verder te
ontwikkelen, niet om de bewoners ervan hun wortels te ontnemen en hen
te verdrijven. Wanneer de armen in vervuilde voorsteden wonen, “is het
noodzakelijk over te gaan tot een verhuizing en om geen lijden aan lijden
toe te voegen, voorafgaand de passende informatie te verschaffen,
alternatieven bestaande uit fatsoenlijke huizen aan te bieden en de belanghebbenden
direct erbij te betrekken”. Tegelijkertijd zou de creativiteit ertoe
moeten leiden de armoedige wijken binnen een gastvrije stad te integreren.
“Hoe mooi zijn de steden die ongezond wantrouwen weten te overwinnen
en hen die anders zijn, integreren en van die integratie een nieuwe factor
van ontwikkeling maken! Hoe mooi zijn de steden die ook in hun architectonische
planning vol ruimten zijn die verbinden, relaties tot stand
brengen en de erkenning van de anderen bevorderen!

Wordt vervolgd
Elke morgen om 7 uur am