KERK en GELOOF/CHURCH and FAITH

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Elke dag ter beschikking

 

Openingswoord

Geloven dat de Heer uit de dood is opgestaan, gaat niet vanzelf.
Achter gesloten deuren komen de leerlingen samen.
Ze delen hun twijfels en bezorgdheid met elkaar.
Plots herkennen ze de verrezen Heer in hun midden.
Hij zegt hun zijn vrede toe,
bezielt hen met de kracht van de Geest
en zendt hen op weg als getuigen van hoop.
Tomas is de eerste met wie ze hun vreugde delen,
maar ze kunnen hem niet dwingen om te geloven.
De leerlingen kunnen alleen enthousiast getuigen,
maar uiteindelijk is het de levende Heer
die het werk dat zij begonnen zijn, tot voltooiing brengt.

EERSTE LEZING            Hand. 2, 42-47
Allen die het geloof hadden aangenomen, waren eensgezind en bezaten alles gemeenschappelijk.

Uit de Handelingen van de Apostelen

De eerste christenen legden zich ernstig toe
op de leer van de apostelen,
bleven trouw aan het gemeenschappelijk leven
en ijverig in het breken van het brood en het gebed.
Ontzag beving eenieder,
want door de apostelen
werden vele wonderbare tekenen verricht.
Allen die het geloof hadden aangenomen,
waren eensgezind en bezaten alles gemeenschappelijk.
Ze waren gewoon hun bezittingen en goederen te verkopen
en die onder allen te verdelen naar ieders behoefte.
Dagelijks bezochten ze trouw en eensgezind de tempel,
braken het brood in een of ander huis,
genoten samen hun voedsel
in blijdschap en eenvoud van hart,
loofden God en stonden bij het hele volk in de gunst.
En elke dag bracht de Heer er meer bijeen,
die gered zouden worden.

Antwoordpsalm          Ps. 1185117), 2-4, 13-15, 22-24

Keervers
Brengt dank aan de Heer, want Hij is genadig.

Herhaalt het, stammen van Israël:
eindeloos is zijn erbarmen!
Herhaalt het, zonen van Aäron:
eindeloos is zijn erbarmen !
Herhaalt het, dienaren van de Heer:
eindeloos is zijn erbarmen !

Zij stootten mij weg en sloegen mij neer,
maar Hij heeft mij ondersteund.
Mijn kracht is de Heer en mijn lofzang:
Hij heeft mij redding gebracht !
Nu klinkt er gejuich van feest en geluk
in alle tenten der vromen.

De steen die de bouwers hebben versmaad,
die is tot hoeksteen geworden.
Het is de Heer, die dit heeft gedaan,
een wonder voor onze ogen.
Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt,
wij zullen hem vieren in blijdschap.

TWEEDE  LEZING            1 Petr. 1, 3-9
Hij deed ons herboren worden tot een leven van hoop door de opstanding
van Jezus Christus uit de dood.

Uit de eerste brief van de heilige apostel Petrus

Dierbaren,

Gezegend is God,
de Vader van onze Heer Jezus Christus,
die ons in zijn grote barmhartigheid
deed herboren worden tot een leven van hoop
door de opstanding van Jezus Christus uit de dood.
Een onvergankelijke, onbederfelijke, onaantastbare erfenis
is voor u weggelegd in de hemel.
In Gods kracht geborgen door het geloof,
wacht gij op het heil, dat al gereed ligt
om op het eind van de tijd geopenbaard te worden.

Dan zult gij juichen,
ook al hebt gij nu, als het zo moet zijn,
voor een korte tijd te lijden
onder allerlei beproevingen.
Maar die zijn nodig
om de deugdelijkheid van uw geloof te bewijzen,
uw geloof,
dat zoveel kostbaarder is dan vergankelijk goud
dat toch ook door vuur gelouterd wordt.
Dan zal, wanneer Jezus Christus zich openbaart,
lof, heerlijkheid en eer uw deel zijn.
Hem hebt gij lief zonder Hem ooit gezien te hebben.
In Hem gelooft gij,
ofschoon gij Hem ook nu niet ziet.
Hoe onuitsprekelijk,
hoe hemels zal uw vreugde zijn,
als gij het einddoel van uw geloof,
uw redding, bereikt.

Vers voor het evangelie             Joh. 20,29

Alleluia.
Omdat gij Mij gezien hebt, Tomas, gelooft ge,
zegt de Heer,
zalig die niet gezien en toch geloofd hebben.
Alleluia

EVANGELIE          Joh. 20, 19-31
Acht dagen later kwam Jezus.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Johannes

Op de avond van de eerste dag van de week,
toen de deuren van de verblijfplaats van de leerlingen
gesloten waren uit vrees voor de joden,
kwam Jezus binnen,
ging in hun midden staan en zei:
“Vrede zij u.”
Na dit gezegd te hebben
toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde.
De leerlingen waren vervuld van vreugde
toen zij de Heer zagen.
Nogmaals zei Jezus tot hen:
“Vrede zij u.
“Zoals de Vader Mij gezonden heeft,
zo zend Ik u.”
Na deze woorden blies Hij over hen en zei:
“ontvangt de heilige Geest.
“Als gij iemand zonden vergeeft,
dan zijn ze vergeven,
en als gij ze niet vergeeft,
zijn ze niet vergeven.”

Tomas, een van de twaalf, ook Didymus genaamd,
was echter niet bij hen toen Jezus kwam.
De andere leerlingen vertelden hem:
“Wij hebben de Heer gezien.”
Maar hij antwoordde:
“Zolang ik in zijn handen niet het teken van de nagelen zie,
en mijn vinger in de plaats van de nagelen kan steken,
en mijn hand in zijn zijde leggen,
zal ik zeker niet geloven.”

Acht dagen later
waren zijn leerlingen weer in het huis bijeen,
en nu was Tomas erbij.
Hoewel de deuren gesloten waren, kwam Jezus binnen
ging in hun midden staan en zei:
“Vrede zij u.”
Vervolgens zei Hij tot Tomas:
“Kom hier met uw vinger en bezie mijn handen.
“Steek uw hand uit en leg die in mijn zijde
en wees niet langer ongelovig maar gelovig.”
Toen riep Tomas uit:
“Mijn Heer en mijn God!”
Toen zei Jezus tot hem:
“Omdat ge Mij gezien hebt , gelooft ge?
“Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben.”

In het bijzijn van zijn leerlingen
heeft Jezus nog vele andere tekenen gedaan
die niet in dit boek zijn opgetekend
maar deze hier zijn opgetekend opdat gij moogt geloven
dat Jezus de Christus is,
de Zoon van God,
en opdat gij door te geloven
leven moogt in zijn Naam.

___________________________________________

Laudato Si

Encycliek van

Paus Franciscus

Over de zorg voor ons gemeenschappelijk huis

De boodschap van ieder schepsel in de harmonie van
heel de schepping
84. Met aandrang zeggen dat de mens beeld van God is, zou ons niet
moeten doen vergeten dat ieder schepsel een functie heeft en geen enkel
overbodig is. Heel het materiële heelal is een taal van de liefde van God,
van zijn mateloze genegenheid voor ons. Bodem, water, bergen, alles is
liefkozing van God. De geschiedenis van de eigen vriendschap met God
ontwikkelt zich altijd in een geografische ruimte die een zeer persoonlijke
betekenis krijgt, en ieder van ons bewaart in zijn geheugen plaatsen waarvan
de herinnering hem heel goed doet. Wie tussen de bergen is opgegroeid of
als kind naast een beekje zat om te drinken, of wie op een plein
van zijn wijk speelde, voelt zich, wanneer hij naar die plaatsen terugkeert,
geroepen zijn eigen identiteit terug te vinden.

Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am

 

De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling,
©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Overwegingen uit Liturgische suggesties voor de weekdagen en de zondagen
Laudato Si Officiële Nederlandse vertaling

Invitación

¿Puedo pedirle que preste atención a:
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación tiene por objeto hacerle partícipe de la alegría del Evangelio.
Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días

Palabras de apertura

Creer que el Señor ha resucitado de entre los muertos no es algo que surja por sí solo.
Los discípulos se reúnen a puerta cerrada.
Comparten entre ellos sus dudas y preocupaciones.
De repente, reconocen al Señor resucitado en medio de ellos.
Él les promete su paz,
los anima con la fuerza del Espíritu
y los envía como testigos de la esperanza.
Tomás es el primero con quien comparten su alegría,
pero no pueden obligarlo a creer.
Los discípulos solo pueden dar testimonio con entusiasmo,
pero, en última instancia, es el Señor vivo
quien lleva a término la obra que ellos han comenzado.

PRIMERA LECTURA                  Hch 2, 42-47
Todos los que habían abrazado la fe estaban unidos y lo tenían todo en común.

De los Hechos de los Apóstoles

Los primeros cristianos se dedicaban con fervor
a la enseñanza de los apóstoles,
permanecían fieles a la vida en comunidad
y asiduos en el partimiento del pan y en la oración.
El temor se apoderaba de todos,
pues por medio de los apóstoles
se realizaban muchos signos maravillosos.
Todos los que habían abrazado la fe,
estaban de un solo corazón y una sola alma y tenían todo en común.
Solían vender sus propiedades y bienes,
y repartirlos entre todos según las necesidades de cada uno.
Todos los días acudían al templo con fidelidad y unánimes,
partían el pan en alguna casa,
comían juntos con alegría y sencillez de corazón,
alababan a Dios y gozaban de la simpatía de todo el pueblo.
Y cada día el Señor añadía a la comunidad a los que iban a ser salvados.

Salmo de respuesta              Sal . 118 [117], 2-4, 13-15, 22-24

Entrebillo
Dad gracias al Señor, porque Él es misericordioso.

Repetidlo, tribus de Israel:
¡su misericordia es eterna!
Repetidlo, hijos de Aarón:
¡su misericordia es eterna!
Repetidlo, siervos del Señor:
¡su misericordia es eterna!

Me empujaron y me derribaron,
pero Él me ha sostenido.
Mi fuerza es el Señor y mi canto de alabanza:
¡Él me ha traído la salvación!
Ahora resuena el júbilo de la fiesta y la alegría
en todas las tiendas de los piadosos.

La piedra que los constructores han despreciado,
se ha convertido en piedra angular.
Es el Señor quien ha hecho esto,
un milagro ante nuestros ojos.
Este es el día que ha hecho el Señor,
lo celebraremos con alegría.

SEGUNDA LECTURA                    1 Pe. 1, 3-9
Él nos hizo renacer a una vida de esperanza mediante la resurrección
de Jesucristo de entre los muertos.

De la primera carta del santo apóstol Pedro

Queridos hermanos,

Bendito sea Dios,
el Padre de nuestro Señor Jesucristo,
quien, en su gran misericordia,
nos hizo renacer para una vida de esperanza
por la resurrección de Jesucristo de entre los muertos.
Una herencia incorruptible, incontaminada e inmarcesible
os está reservada en los cielos.
Protegidos por la fe en el poder de Dios,
esperáis la salvación, que ya está preparada
para ser revelada al final de los tiempos.

Entonces os regocijaréis,
aunque ahora, si así debe ser,
tengáis que sufrir por un breve tiempo
bajo toda clase de pruebas.
Pero estas son necesarias
para probar la autenticidad de vuestra fe,
que es mucho más preciosa que el oro perecedero,
el cual, sin embargo, también es purificado por el fuego.
Entonces, cuando Jesucristo se revele,
la alabanza, la gloria y el honor serán vuestra parte.
A Él amáis sin haberlo visto jamás.
En Él creéis,
aunque tampoco ahora lo veáis.
¡Cuán inefable,
cuán celestial será vuestro gozo,
cuando alcancéis el fin de vuestra fe,
vuestra salvación!

Versículo antes del Evangelio             Jn   20, 29

Aleluya.
Porque me has visto, Tomás, crees,
dice el Señor,
bienaventurados los que no han visto y sin embargo han creído.
Aleluya

EVANGELIO                          Jn 20, 19-31
Ocho días después vino Jesús.

Del santo Evangelio de nuestro Señor Jesucristo según Juan

La tarde del primer día de la semana,
cuando las puertas del lugar donde se encontraban los discípulos
estaban cerradas por miedo a los judíos,
entró Jesús,
se puso en medio de ellos y les dijo:
«La paz esté con vosotros».
Después de decir esto,
les mostró las manos y el costado.
Los discípulos se llenaron de alegría
al ver al Señor.
Jesús les dijo de nuevo:
«La paz sea con vosotros.
Así como el Padre me envió,
así yo os envío».
Tras estas palabras, sopló sobre ellos y dijo:
«Recibid el Espíritu Santo.
Si perdonáis los pecados de alguien,
le serán perdonados;
y si no los perdonáis,
no le serán perdonados».

Tomás, uno de los doce, llamado también Dídimo,
no estaba con ellos cuando vino Jesús.
Los otros discípulos le dijeron:
«Hemos visto al Señor».
Pero él respondió:
«Mientras no vea en sus manos la marca de los clavos,
y no meta mi dedo en el lugar de los clavos,
y no ponga mi mano en su costado,
no creeré».

Ocho días después,
sus discípulos estaban de nuevo reunidos en la casa,
y esta vez Tomás estaba con ellos.
Aunque las puertas estaban cerradas, Jesús entró,
se puso en medio de ellos y dijo:
«La paz sea con vosotros».
Luego le dijo a Tomás:
«Acércate aquí con tu dedo y mira mis manos.
«Extiende tu mano y ponla en mi costado,
y no seas ya incrédulo, sino creyente».
Entonces Tomás exclamó:
«¡Señor mío y Dios mío!»
Entonces Jesús le dijo:
«¿Porque me has visto, crees?
Bienaventurados los que no han visto y sin embargo han creído».

En presencia de sus discípulos,
Jesús hizo muchas otras señales,
que no están escritas en este libro;
pero estas se han escrito para que creáis
que Jesús es el Cristo,
el Hijo de Dios,
y para que, al creer,
tengáis vida en su Nombre.

___________________________________________

Laudato Si

Encíclica de

el papa Francisco

Sobre el cuidado de nuestra casa común

El mensaje de cada criatura en la armonía de
toda la creación
84. Afirmar con insistencia que el ser humano es imagen de Dios no debería
hacernos olvidar que cada criatura tiene una función y que ninguna
es superflua. Todo el universo material es un lenguaje del amor de Dios,
de su inmenso cariño por nosotros. La tierra, el agua, las montañas, todo es una
caricia de Dios. La historia de nuestra propia amistad con Dios
se desarrolla siempre en un espacio geográfico que adquiere un significado muy personal,
y cada uno de nosotros guarda en su memoria lugares cuyo recuerdo le hace mucho bien.
Quien haya crecido entre las montañas o
de niño se sentara junto a un arroyo a beber, o quien jugara en una plaza
de su barrio, siente, cuando regresa a esos lugares,
la llamada a reencontrar su propia identidad.

Continuará
Todos los días a las 2 am

 

El texto bíblico de esta edición está tomado deLa Nueva Traducción de la Biblia,
©Sociedad Bíblica Neerlandesa 2004/2007.
Reflexiones extraídas de Sugerencias litúrgicas para los días de la semana y los domingos
Laudato Si. Traducción oficial al español

Invitation

May I draw your attention to:
the daily reading of the Gospel?

This invitation aims to share with you the joy of the Gospel. Everyone, without exception,
can experience that joy by opening their hearts
to the healing power of God’s word.

Available every day

Introduction

Believing that the Lord has risen from the dead does not come naturally.
The disciples gather behind closed doors.
They share their doubts and concerns with one another.
Suddenly, they recognise the risen Lord in their midst.
He grants them his peace,
fills them with the power of the Spirit
and sends them out as witnesses of hope.
Thomas is the first with whom they share their joy,
but they cannot force him to believe.
The disciples can only bear witness with enthusiasm,
but ultimately it is the living Lord
who brings to completion the work they have begun.

FIRST READING                 Acts 2, 42–47
All who had accepted the faith were of one heart and mind and held all things in common.

From the Acts of the Apostles

The first Christians devoted themselves earnestly
to the apostles’ teaching,
remained faithful to the communal life,
and were diligent in the breaking of bread and in prayer.
Awe came upon everyone,
for through the apostles,
many miraculous signs were performed.
All who had embraced the faith,
were of one heart and mind and held all things in common.
They used to sell their possessions and goods,
and distribute the proceeds to all, according to each one’s need.
Day by day, with one accord, they continued to meet in the temple,
breaking bread from house to house,
and eating their food together
with gladness and simplicity of heart,
praising God and finding favour with all the people.
And every day the Lord added to their number those who were being saved.

Responsorial                    Ps . 118:117, 2–4, 13–15, 22–24

Refrain
Give thanks to the Lord, for He is gracious.

Repeat this, tribes of Israel:
his mercy endures for ever!
Repeat this, sons of Aaron:
his mercy endures for ever!
Repeat this, servants of the Lord:
his mercy endures for ever!

They pushed me away and struck me down,
but He has upheld me.
The Lord is my strength and my song:
He has brought me salvation!
Now there is a shout of joy and gladness
in all the tents of the faithful.

The stone which the builders rejected,
has become the cornerstone.
It is the Lord who has done this,
a wonder before our eyes.
This is the day the Lord has made;
let us rejoice and be glad in it.

SECOND READING                        1 Peter 1, 3-9
He has brought us to new life through hope by the resurrection
of Jesus Christ from the dead.

From the First Letter of Saint Peter the Apostle

Beloved,

Blessed be God,
the Father of our Lord Jesus Christ,
who in his great mercy
has brought us to new birth into a life of hope
through the resurrection of Jesus Christ from the dead.
An imperishable, undefiled, and unfading inheritance
is reserved for you in heaven.
Kept safe by faith in God’s power,
you are waiting for the salvation that is ready and waiting
to be revealed at the end of time.

Then you will rejoice,
even though now, if it must be so,
you have to suffer for a little while
under all kinds of trials.
But these are necessary;
to prove the genuineness of your faith,
which is so much more precious than perishable gold,
which is itself tested by fire.
Then, when Jesus Christ is revealed,
praise, glory and honour will be yours.
You love Him without ever having seen Him.
In Him you believe,
though even now you do not see Him.
How inexpressible,
how heavenly will your joy be,
when you reach the final goal of your faith,
your salvation.

Gospel Acclamation                  John  20, 29

Alleluia.
Because you have seen Me, Thomas, you believe,
says the Lord,
blessed are those who have not seen and yet have believed.
Alleluia

GOSPEL                            John 20, 19-31
Eight days later, Jesus came.

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to
John

On the evening of the first day of the week,
when the doors of the disciples’ dwelling
were locked for fear of the Jews,
Jesus came in,
stood among them and said:
“Peace be with you.”
Having said this,
He showed them His hands and His side.
The disciples were filled with joy
when they saw the Lord.
Once again Jesus said to them:
“Peace be with you.
“As the Father has sent Me,
so I send you.”
After these words, He breathed on them and said:
“Receive the Holy Spirit.
“If you forgive anyone’s sins,
they are forgiven;
and if you do not forgive them,
they are not forgiven.”

Thomas, one of the Twelve, also called Didymus,
was not with them when Jesus came.
The other disciples told him:
“We have seen the Lord.”
But he replied:
“Unless I see the mark of the nails in his hands,
and put my finger into the place of the nails,
and put my hand into his side,
I will certainly not believe.”

Eight days later,
his disciples were gathered in the house again,
and this time Thomas was with them.
Although the doors were locked, Jesus came in,
stood among them and said:
“Peace be with you.”
Then he said to Thomas:
“Come here with your finger and see my hands.
“Reach out your hand and place it in my side;
and do not be unbelieving, but believe.”
Then Thomas exclaimed:
“My Lord and my God!”
Then Jesus said to him:
“Because you have seen me, do you believe?
“Blessed are those who have not seen and yet have believed.”

In the presence of his disciples,
Jesus performed many other signs
which are not recorded in this book,
but these have been recorded so that you may believe
that Jesus is the Christ,
the Son of God,
and so that by believing
you may have life in his Name.

___________________________________________

Laudato Si

Encyclical of

Pope Francis

On Care for Our Common Home

The message of every creature in the harmony of
the whole of creation
84. To insist that human beings are the image of God should not
make us forget that every creature has a role and none
is superfluous. The entire material universe is a language of God’s love,
of his boundless affection for us. Soil, water, mountains, everything is a
caress from God. The story of our personal friendship with God
always unfolds in a geographical space that takes on a very personal
meaning, and each of us keeps in our memory places whose
remembrance does us a world of good. Anyone who grew up amongst the mountains or
sat by a stream as a child to drink, or who played in a square
in their neighbourhood, feels, when they return to those places,
called to rediscover their own identity.

To be continued
Every day at 1 am

 

The Bible text in this edition is taken fromThe New Bible Translation,
©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Reflections from Liturgical Suggestions for Weekdays and Sundays
Laudato Si Official English translation

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Elke dag ter beschikking

Overweging
Het evangelie van vandaag vat de gebeurtenissen van de afgelopen week nog eens samen. De verrezen Heer verschijnt een aantal malen, en steeds is er sprake van ongeloof en halsstarrige weigering van de leerlingen om geloof te hechten aan de getuigenissen. Ooit met twaalf, waarvan een de Messias verraden heeft en een andere zijn banden met Hem verloochende en de rest weggevlucht is, blijft er na Jezus’ dood een klein, bang groepje over. Nu hun meester gekruisigd is lopen ook zij gevaar, en wanhopig en moedeloos brengen zij ergens verborgen de dagen door. Daarom kan het contrast met hun houding van een paar dagen later niet groter zijn: We treffen de leerlingen zelfzeker en vastbesloten aan, verenigd in een enthousiaste gemeenschap, hardnekkig getuigend in Jeruzalem – zelfs tot in het Sanhedrin toe – dat de gekruisigde nog leeft. Het kan dus niet anders of er heeft zich in die luttele dagen iets van formaat afgespeeld, iets zodanig ingrijpend en wezenlijk dat het deze omkeer kan verklaren. De verkondiging van een nieuwe uittocht uit de slavernij van zonde en kwaad zal zich van nu af aan overal verspreiden.

 

EERSTE LEZING          Hand. 4, 13-21

Het is voor ons onmogelijk niet te spreken over hetgeen wij gezien en gehoord hebben.

Uit de Handelingen van de Apostelen

In die dagen
stonden de hogepriesters,
de oudsten van het volk en de schriftgeleerden verbaasd
toen zij de vrijmoedigheid van Petrus en Johannes zagen.
Zij herkenden hen als gezellen van Jezus.
Omdat zij bovendien de genezen man bij hen zagen staan
wisten zij er niets tegen in te brengen.
Nadat zij hun gelast hadden het Sanhedrin te verlaten
pleegden zij met elkaar overleg en zeiden :
“Wat moeten wij met die mensen doen ?
“Het is duidelijk voor alle inwoners van Jeruzalem
dat een onmiskenbaar wonderteken door hen is verricht.
“We kunnen dat niet loochenen.
“Maar om te verhinderen dat het gerucht daarvan
nog verder onder het volk verbreid wordt,
zouden we hun met dreigementen moeten verbieden
nog ooit met een beroep op die Naam tot enig mens te spreken.”
Toen riepen zij hen binnen
en verboden hun nog ooit iets te zeggen of te leren
met een beroep op Jezus’ Naam.
Petrus en Johannes gaven hun echter ten antwoord :
“Oordeelt zelf
of het voor God te rechtvaardigen zou zijn
als wij meer naar u luisterden dan naar God.
“Het is voor ons onmogelijk
niet te spreken over hetgeen wij gezien en gehoord hebben.”
Na hen nogmaals gedreigd te hebben
stelden zij hen in vrijheid
omdat ze met het oog op het volk
niet wisten hoe ze hen moesten straffen ;
want allen verheerlijkten God om hetgeen er gebeurd was.

TUSSENZANG                            Ps. 118(117), 1, 14-15, 16ab-18, 19-21

Ik dank U, dat Gij mij hebt gehoord.
of : Alleluia.

Brengt dank aan de Heer, want Hij is genadig.
Mijn kracht en mijn sterkte is de Heer,
Hij is het die mij verlost.
Nu klinkt er gejuich van feest en geluk
in alle tenten der vromen.

De Heer greep in met krachtige hand,
de hand van de Heer heeft mij opgericht,
de hand van de Heer was machtig.
Ik zal niet sterven maar blijven leven
en alom verhalen het werk van de Heer,
Geslagen, getuchtigd heeft mij de Heer,
maar niet ten dode gedoemd.

Maakt open de poort der gerechtigheid,
daarbinnen wil ik de Heer gaan danken.
Dit is de poort van de Heer,
de vromen treden er binnen.
Ik dank U, dat Gij mij hebt gehoord,
dat Gij mij redding gebracht hebt.

 

ALLELUIA                    Ps. 118(117), 24

Alleluia.
Dit is de dag, die de Heer heeft gemaakt,
wij zullen hem vieren in blijdschap.
Alleluia.

 

SEQUENTIE              

Laat ons ‘t Lam van Pasen loven,
‘t Lam Gods met offers eren.
Ja het Lam redt de schapen,
Christus brengt door zijn onschuld
ons arme zondaren tot de Vader.
Dood en leven, o wonder,
moeten strijden te samen.
Die stierf, Hij leeft, Hij is onze Koning.
Zeg het ons, Maria,
wat is ‘t dat gij gezien hebt ?
Het graf van Christus dat leeg was,
de glorie van Hem die opgestaan is,
eng’len als getuigen,
de zweetdoek en het doodskleed.
Mijn hoop, mij Christus in leven !
Zie Hij gaat u voor naar Galilea.
Waarlijk Christus is verrezen : Stond op uit de doden.
O Koning, onze Held, geef ons vrede. Alleluia.

 

EVANGELIE               Mc 16, 9-15

Gaat uit over de hele wereld en verkondigt het Evangelie.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Marcus

Nadat Jezus
in de vroege morgen van de eerste dag van de week
verrezen was,
verscheen Hij het eerst aan Maria Magdalena,
uit wie Hij zeven duivels had uitgedreven.
Deze ging het vertellen
aan hen die zijn metgezellen waren geweest
en nu rouwden en weenden.
Maar toen die hoorden
dat Hij leefde en door haar gezien was
geloofden ze het niet.
Daarna verscheen Hij in een andere gedaante
aan twee van hen
toen zij te voet op weg waren naar buiten.
Nadat dezen teruggekeerd waren
vertelden ze het aan de overigen,
maar zelfs zij werden niet geloofd.
Later verscheen Hij aan de elf
terwijl zij aan tafel aanlagen.
Hij maakte hun een verwijt van hun hardnekkig ongeloof,
omdat zij geen geloof hadden geschonken aan degenen
die Hem gezien hadden nadat Hij verrezen was.
Daarop sprak Hij tot hen :
“Gaat uit over de hele wereld
en verkondigt het evangelie aan heel de schepping.”

---

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS 

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

83. Het einddoel van de gang van het heelal ligt in de volheid van God,
die reeds door de opgestane Christus is bereikt, spil van de universele
groei. Zo voegen wij nog een argument toe om elke despotische en
onverantwoorde overheersing van de andere schepselen door de mens af
te wijzen. Het uiteindelijke doel van de andere schepselen zijn niet wij.
Integendeel, allen gaan samen met ons en door ons verder naar het
gemeenschappelijke doel dat God is, in een transcendente volheid waar de
verrezen Christus alles omarmt en verlicht. De mens, begiftigd met
verstand en liefde en aangetrokken door de volheid van Christus, is
immers geroepen alle schepselen terug te brengen naar hun Schepper.

 

De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling,
©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Overwegingen uit Liturgische suggesties voor de weekdagen en de zondagen
Laudato Si Officiële Nederlandse vertaling

__________________________________________________________________________

 

Invitación

¿Puedo pedirle que preste atención a:
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación tiene por objeto hacerle partícipe de la alegría del Evangelio.
Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días

Consideración
El Evangelio de hoy resume los acontecimientos de la semana pasada. El Señor resucitado se aparece varias veces, y en todas ellas se observa la incredulidad y la obstinada negativa de los discípulos a dar crédito a los testimonios. De los doce que eran, uno traicionó al Mesías, otro negó su relación con Él y el resto huyó; tras la muerte de Jesús, solo queda un pequeño y asustado grupito. Ahora que su maestro ha sido crucificado, ellos también corren peligro, y, desesperados y desanimados, pasan los días escondidos en algún lugar. Por eso, el contraste con su actitud de unos días más tarde no puede ser mayor: Encontramos a los discípulos seguros de sí mismos y decididos, unidos en una comunidad entusiasta, testificando con tenacidad en Jerusalén —incluso ante el Sanedrín— que el crucificado sigue vivo. Por lo tanto, no puede ser de otra manera: en esos pocos días ha ocurrido algo trascendental, algo tan radical y esencial que puede explicar este cambio radical. El anuncio de una nueva salida de la esclavitud del pecado y del mal se extenderá a partir de ahora por todas partes.

PRIMERA LECTURA              Hch 4, 13-21

Nos resulta imposible no hablar de lo que hemos visto y oído.

De los Hechos de los Apóstoles

En aquellos días,
los sumos sacerdotes,
los ancianos del pueblo y los escribas se quedaron asombrados
al ver la valentía de Pedro y Juan.
Los reconocieron como compañeros de Jesús.
Además, al ver al hombre curado junto a ellos,
no pudieron rebatirles nada.
Después de ordenarles que salieran del Sanedrín,
se reunieron en consejo y dijeron:
«¿Qué hacemos con estos hombres?
«Es evidente para todos los habitantes de Jerusalén
que por medio de ellos se ha realizado un milagro innegable.
«No podemos negarlo.
«Pero para evitar que el rumor al respecto
se extienda aún más entre el pueblo,
deberíamos prohibirles, bajo amenaza,
que vuelvan a hablar a nadie invocando ese Nombre».
Entonces los llamaron a entrar
y les prohibieron que volvieran a decir o enseñar nada
invocando el nombre de Jesús.
Pero Pedro y Juan les respondieron:
«Juzgad vosotros mismos
si sería justo ante Dios
que obedeciéramos más a vosotros que a Dios.
«Nos es imposible
no hablar de lo que hemos visto y oído».
Tras amenazarles de nuevo,
los dejaron en libertad,
porque, ante el pueblo,
no sabían cómo castigarlos;
pues todos glorificaban a Dios por lo que había sucedido.

INTERLUDIO                     Sal. 118(117), 1, 14-15, 16ab-18, 19-21

Te doy gracias porque me has escuchado.
o:Aleluya.

Dad gracias al Señor, porque Él es misericordioso.
Mi fuerza y mi poder es el Señor,
Él es quien me salva.
Ahora resuena el júbilo de la fiesta y la alegría
en todas las tiendas de los piadosos.

El Señor intervino con mano poderosa,
la mano del Señor me ha levantado,
la mano del Señor fue poderosa.
No moriré, sino que seguiré viviendo,
y contaré por todas partes la obra del Señor;
el Señor me ha golpeado y castigado,
pero no me ha condenado a muerte.

Abrid la puerta de la justicia,
por ella entraré para dar gracias al Señor.
Esta es la puerta del Señor,
por ella entrarán los piadosos.
Te doy gracias porque me has escuchado,
porque me has traído la salvación.

ALELUYA                       Sal . 118(117), 24

Aleluya.
Este es el día que hizo el Señor,
lo celebraremos con alegría.
Aleluya.

SECUENCIA

Alabemos al Cordero de Pascua,
honremos al Cordero de Dios con ofrendas.
Sí, el Cordero salva a las ovejas,
Cristo, por su inocencia,
nos lleva a nosotros, pobres pecadores, al Padre.
Muerte y vida, oh milagro,
deben luchar juntos.
El que murió, vive, es nuestro Rey.
Dinos, María,
¿qué es lo que has visto?
La tumba de Cristo que estaba vacía,
la gloria de Aquel que ha resucitado,
ángeles como testigos,
el sudario y el sudario.
¡Mi esperanza, Cristo vivo!
Mirad, Él os precede a Galilea.
En verdad, Cristo ha resucitado: se levantó de entre los muertos.
Oh Rey, nuestro Héroe, danos la paz. Aleluya.

EVANGELIO                              Mc 16, 9-15

Id por todo el mundo y anunciad el Evangelio.

Del santo Evangelio de nuestro Señor Jesucristo según
Marcos

Después de que Jesús
resucitara en la madrugada del primer día de la semana,
se apareció primero a María Magdalena,
de quien había expulsado siete demonios.
Esta fue a contárselo
a quienes habían sido sus compañeros
y ahora estaban afligidos y lloraban.
Pero cuando oyeron
que Él vivía y que ella lo había visto,
no lo creyeron.
Después se apareció, transformado,
a dos de ellos
mientras caminaban hacia el campo.
Cuando estos regresaron,
se lo contaron a los demás,
pero ni siquiera a ellos les creyeron.
Más tarde se apareció a los once
mientras estaban sentados a la mesa.
Les reprochó su obstinada incredulidad,
porque no habían creído a los que
le habían visto después de su resurrección.
Entonces les dijo:
«Id por todo el mundo
y anunciad el Evangelio a toda la creación».

---

Laudato Si

Encíclica de

EL PAPA FRANCISCO 

Sobre el cuidado de la casa común

83. El fin último del curso del universo reside en la plenitud de Dios,
que ya ha sido alcanzada por Cristo resucitado, eje del crecimiento universal.
De este modo, añadimos un argumento más para rechazar cualquier dominio despótico e
irresponsable del hombre sobre las demás criaturas.
El fin último de las demás criaturas no somos nosotros.
Al contrario, todos avanzan junto a nosotros y a través de nosotros hacia el
objetivo común que es Dios, en una plenitud trascendente donde el
Cristo resucitado lo abraza y lo ilumina todo. El ser humano, dotado de
inteligencia y amor y atraído por la plenitud de Cristo, está
llamado, en efecto, a llevar a todas las criaturas de vuelta a su Creador.

 

El texto bíblico de esta edición está tomado de La Nueva Traducción de la Biblia,
©Sociedad Bíblica Neerlandesa 2004/2007.
Reflexiones extraídas de Sugerencias litúrgicas para los días de la semana y los domingos
Laudato Si. Traducción oficial al español

__________________________________________________________________________

Invitation

May I draw your attention to:
the daily reading of the Gospel?

This invitation aims to share with you the joy of the Gospel. Everyone, without exception,
can experience that joy by opening their hearts
to the healing power of God’s word.

Available every day

Consideration
Today’s Gospel summarises the events of the past week. The risen Lord appears several times, and each time there is disbelief and a stubborn refusal on the part of the disciples to believe the testimonies. Once numbering twelve, one of whom betrayed the Messiah, another denied his connection with Him, and the rest fled, a small, frightened group remains after Jesus’ death. Now that their Master has been crucified, they too are in danger, and, desperate and despondent, they spend their days hidden away somewhere. That is why the contrast with their attitude a few days later could not be greater: We find the disciples self-assured and determined, united in an enthusiastic community, persistently testifying in Jerusalem – even before the Sanhedrin – that the crucified One is still alive. It must therefore be the case that something momentous has taken place in those few days, something so profound and fundamental that it can explain this transformation. The proclamation of a new exodus from the slavery of sin and evil will now spread far and wide.

FIRST READING                     Acts 4, 13–21

It is impossible for us not to speak of what we have seen and heard.

From the Acts of the Apostles

In those days
the chief priests,
the elders of the people and the scribes were astonished
when they saw the boldness of Peter and John.
They recognised them as companions of Jesus.
Moreover, since they saw the man who had been healed standing with them,
they could find no ground for objection.
After ordering them to leave the Sanhedrin,
they held a consultation amongst themselves and said:
“What are we to do with these men?
“It is clear to all the inhabitants of Jerusalem
that an undeniable miracle has been performed by them.
“We cannot deny that.
“But to prevent the rumour of this
from spreading further amongst the people,
we ought to forbid them, under threat,
ever again to speak to any person in the name of that Name.”
Then they summoned them in,
and forbade them ever again to speak or teach
in the name of Jesus.
But Peter and John replied to them:
“Judge for yourselves
whether it would be right before God
for us to obey you rather than God.
“It is impossible for us
not to speak of what we have seen and heard.”
After threatening them once more,
they released them,
because, in view of the people,
they did not know how to punish them;
for all were glorifying God for what had happened.

RESPONSORIAL                       Ps. 118(117), 1, 14-15, 16ab-18, 19-21

I thank You, for You have heard me.
or:Alleluia.

Give thanks to the Lord, for He is gracious.
The Lord is my strength and my power;
it is He who saves me.
Now there is a shout of joy and gladness
in all the tents of the faithful.

The Lord intervened with a mighty hand;
the hand of the Lord has raised me up;
the hand of the Lord was powerful.
I shall not die but live on,
and tell of the Lord’s deeds far and wide;
The Lord has struck me and chastened me,
but not condemned me to death.

Open the gates of righteousness,
within them I will go in and give thanks to the Lord.
This is the gate of the Lord,
the righteous shall enter through it.
I thank You that You have heard me,
that You have brought me salvation.

ALLELUIA                Ps . 118(117), 24

Alleluia.
This is the day the Lord has made,
we shall celebrate it with joy.
Alleluia.

SEQUENCE

Let us praise the Lamb of Easter,
honour the Lamb of God with sacrifices.
Yes, the Lamb saves the sheep,
Christ, through His innocence,
brings us poor sinners to the Father.
Death and life, O wonder,
must struggle together.
He who died, He lives, He is our King.
Tell us, Mary,
what is it that you have seen?
Christ’s tomb that was empty,
the glory of Him who has risen,
angels as witnesses,
the sweat cloth and the shroud.
My hope, Christ alive!
Behold, He goes before you to Galilee.
Truly Christ is risen: He rose from the dead.
O King, our Hero, grant us peace. Alleluia.

GOSPEL                       Mk 16, 9–15

Go forth into all the world and preach the Gospel.

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to
Mark

After Jesus had risen in the early morning of the first day of the week,
She went and told this
to those who had been his companions,
who were now mourning and weeping.
But when they heard
that He was alive and had been seen by her,
they did not believe it.
Afterwards He appeared in a different form
to two of them,
as they were walking along on their way out.
After these had returned,
they told the others,
but even they were not believed.
Later He appeared to the eleven
whilst they were reclining at table.
He rebuked them for their stubborn unbelief,
because they had not believed those
who had seen Him after He had risen.
Then He said to them:
“Go out into the whole world
and preach the gospel to all creation.”

---

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS 

On Care for Our Common Home

83. The ultimate goal of the universe’s journey lies in the fullness of God,
which has already been attained by the risen Christ, the pivot of universal
growth. Thus we add yet another argument for rejecting any despotic and
irresponsible domination of other creatures by human beings.
The ultimate goal of other creatures is not us.
On the contrary, all proceed together with us and through us towards the
common goal that is God, in a transcendent fullness where the
risen Christ embraces and enlightens all things. For humanity, endowed with
reason and love and drawn by the fullness of Christ, is
called to bring all creatures back to their Creator.

 

The biblical text in this edition is taken from The New Bible Translation,
©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Reflections from Liturgical Suggestions for Weekdays and Sundays
Laudato Si Official English translation

__________________________________________________________________________