http://kerkengeloof.wordpress.com

Maandag van de derde week van de veertigdagentijd

 Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd, kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen voor de genezende werking van Gods woord.

Elke dag ter beschikking

OVERWEGING Christus komt in zijn vaderstad Nazareth, maar zijn eigen stadsgenoten stoten Hem uit de stad en willen Hem zelfs doden. Geen profeet, zegt Jezus, wordt aanvaard in zijn eigen vaderstad. Dit is een zeer scherpe terechtwijzing en zij wordt nog versterkt door de verwijzing naar Elia en naar Naäman, waar het heil naar de heidenen uitging. Tegelijk naderen we de grote beslissing van de Goede Week, maar ook de universele boodschap van het christendom dat voor allen bestemd is: God richt zich niet alleen tot de leden van Israël, maar tot iedereen die gelooft in zijn tekenen.   EERSTE LEZING                 2 Kon. 5, 1-15a Er waren veel melaatsen in Israël; toch werd niemand van hen gereinigd, behalve de Syriër Naäman. Uit het tweede Boek der Koningen In die dagen was Naäman, de legeroverste van de koning van Aram, zeer gezien bij zijn heer en had grote invloed, want door hem had God de Heer voor Aram uitkomst gebracht. Hij was een groot soldaat, maar de man leed aan een huidziekte. Nu hadden Aramese benden eens een strooptocht ondernomen in Israël en daarbij een jong meisje buitgemaakt; dat was nu in dienst bij de vrouw van Naäman. Ze zei tot haar meesteres : “Och, kon mijn heer maar eens naar de profeet gaan die in Samaria woont, die zou hem wel van zijn ziekte afhelpen.” Naäman ging aan zijn heer vertellen wat het meisje uit Israël gezegd had. Toen zei de koning van Aram : “Ga erheen; ik zal u een brief meegeven voor de koning van Israël.” Hij ging op weg, nam tien talenten zilver, zesduizend sikkel goud en tien feestgewaden mee, en meldde zich met de brief bij de koning van Israël. Daarin stond : Met deze brief zend ik mijn dienaar Naäman tot u ; ik verzoek u hem van zijn huidziekte te genezen. Zodra de koning van Israël de brief gelezen had, scheurde hij zijn kleren en zei : “Ben ik soms God, met macht over leven en dood, dat hij iemand naar mij toestuurt die ik van zijn huidziekte moet genezen? “Let maar eens op mijn woorden : “Hij zoekt ruzie met mij.” Toen Elisa, de man Gods, hoorde dat de koning van Israël zijn kleren gescheurd had, liet hij de koning vragen : “Waarom hebt gij uw kleren gescheurd ? Stuur hem naar mij toe. Dan zal hij weten dat er een profeet is in Israël. ” Toen ging Naäman met zijn paarden en wagen op weg en hield stil voor het huis van Elisa. Deze zond iemand met de boodschap : Was u zevenmaal in de Jordaan; dan zal uw huid weer gezond worden en zult gij gereinigd zijn. Toen werd Naäman boos en ging heen. Hij zei : “Ik had gedacht : Hij zal naar buiten komen en vóór me gaan staan. “Dan zal hij de naam van de Heer zijn God aanroepen, met zijn hand over de plek strijken en de ziekte wegnemen. “Zijn de Abana en de Parpar, de rivieren van Damascus, soms niet beter dan al de wateren van Israël? “Kan ik mij daarin niet wassen om gereinigd te worden?” Hij keerde zich om en ging verontwaardigd heen. Maar zijn dienaren gingen naar hem toe en zeiden : “Vader, gesteld dat de profeet u iets moeilijks opgedragen had, dan hadt gij het toch ook gedaan ? “Waarom dan niet, nu hij u zegt dat ge u maar hoeft te wassen om weer rein te worden ?” Toen ging hij naar de Jordaan en dompelde zich zevenmaal onder, zoals de man Gods gezegd had. Zijn huid werd weer als die van een klein kind en hij was gereinigd. Hij keerde met heel zijn gevolg naar de man Gods terug, trad het huis binnen, ging vóór hem staan en zei : “Nu weet ik dat er alleen in Israël een god is, en nergens anders op aarde.” TUSSENZANG                                 Ps. 42(41), 2, 3, 43(42),3, 4 Mijn ziel heeft dorst naar God, de God die leeft, zal ik Hem ooit bereiken en zijn Aanschijn zien ? Zoals het hert de beekjes zoekt, zo zoekt mijn geest naar U, mijn God. Mijn ziel heeft dorst naar God, de God die leeft, zal ik Hem ooit bereiken en zijn Aanschijn zien ? Zend mij uw licht, uw steun om mij te leiden, om mij te voeren naar uw berg en in uw tent. Dan ga ik naar uw altaar, God die blijdschap geeft, en loof U bij de citer, God, mijn God.   VERS VOOR HET EVANGELIE                    Joh. II, 25a en 26 Ik ben de verrijzenis en het leven, zegt de Heer; wie in Mij gelooft zal in eeuwigheid niet sterven.   EVANGELIE                   Lc. 4, 24-30 Zoals Elia en Elisa wordt Jezus niet enkel tot de Israëlieten gezonden. Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas Toen Jezus in Nazareth kwam, zei hij tot het volk in de synagoge : “Voorwaar, Ik zeg u : Geen profeet wordt aanvaard in zijn eigen vaderstad. “En het is waar wat Ik u zeg : In de tijd van Elia immers, toen de hemel drie jaar en zes maanden gesloten bleef en een grote hongersnood uitbrak over het hele land, waren er veel weduwen in Israël ; toch werd Elia tot niemand van haar gezonden dan tot een weduwe te Sarepta, in het gebied van Sidon. “En in de tijd van de profeet Elisa waren er veel melaatsen in Israël ; toch werd niemand van hen gereinigd, behalve de Syriër Naäman.” Toen ze dit hoorden werden allen die in de synagoge waren woedend. Ze sprongen overeind, joegen Hem de stad uit en dreven Hem voort tot aan de steile rand van de berg waarop hun stad gebouwd was, om Hem daar in de afgrond te storten. Maar Hij ging midden tussen hen door en vertrok.

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

51. Ongelijkheid treft niet alleen individuen, maar hele landen en verplicht tot een nadenken over een ethiek van de internationale verhoudingen. Er is immers een werkelijke “ecologische schuld”, vooral tussen noord en zuid, die verband houdt met commerciële onevenwichtigheid met gevolgen op ecologisch gebied, evenals met het onevenredig gebruik van de natuurlijke hulpbronnen door enkele landen in de loop van de geschiedenis. De export van enkele grondstoffen om aan de vraag van de markten van het geïndustrialiseerde noorden te voldoen, hebben plaatselijke schade teweeg gebracht, zoals kwikvergiftiging in de goudmijnen of zwavelvergiftiging in de kopermijnen. In het bijzonder dient men rekening te houden met het gasafval dat zich gedurende twee eeuwen wereldwijd heeft opgehoopt en een situatie heeft veroorzaakt die nu alle landen van de wereld treft. De opwarming die wordt veroorzaakt door de enorme consumptie van enkele rijke landen, heeft gevolgen voor de armste gebieden van de wereld, vooral in Afrika, waar de toename van de temperatuur samen met de droogte een rampzalige uitwerking heeft op de opbrengt van de culturen. Hierbij komt nog de schade die wordt veroorzaakt door de export naar de ontwikkelingslanden van vast en vloeibaar giftig afval en door de vervuilende activiteit van ondernemingen die in de minder ontwikkelde landen doen wat zij niet kunnen doen in de landen die het kapitaal verschaffen: “Wij constateren dat de ondernemingen die zo opereren, vaak multinationals zijn die hier doen wat zij niet mogen doen in ontwikkelde landen of landen van de zogenaamde eerste wereld. Wanneer zij met hun activiteiten stoppen en zich terugtrekken, laten zij over het algemeen een grote schade voor mens en milieu achter, zoals werkeloosheid, dorpen zonder leven, uitputting van sommige natuurlijke hulpbronnen, ontbossing, verarming van de plaatselijke landbouw en veeteelt, kraters, verwoeste heuvels, vervuilde rivieren en sommige maatschappelijke voorzieningen die niet kunnen worden onderhouden”. .
 Wordt vervolgd
  De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling, ©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007. Overwegingen uit Liturgische suggesties voor de weekdagen en de zondagen Laudato Si Officiële Nederlandse vertaling ______________________________________________________________________  

Lunes de la tercera semana de Cuaresma

 Invitación

¿Puedo llamar su atención sobre la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación quiere hacerle partícipe de la alegría del Evangelio. Todos, sin excepción, pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días

Consideración Cristo llega a su ciudad natal, Nazaret, pero sus propios conciudadanos lo expulsan de la ciudad e incluso quieren matarlo. Ningún profeta, dice Jesús, es aceptado en su propia ciudad natal. Se trata de una reprimenda muy severa, que se ve reforzada por la referencia a Elías y a Naamán, donde la salvación se extendió a los paganos. Al mismo tiempo, nos acercamos a la gran decisión de la Semana Santa, pero también al mensaje universal del cristianismo destinado a todos: Dios no se dirige solo a los miembros de Israel, sino a todos los que creen en sus signos. PRIMERA LECTURA                 2 Re 5, 1-15a Había muchos leprosos en Israel, pero ninguno de ellos fue purificado, excepto el sirio Naamán. Del segundo libro de los Reyes En aquellos días, Naamán, comandante del ejército del rey de Aram, era muy apreciado por su señor y tenía gran influencia, porque por él Dios había dado la victoria a Aram. Era un gran soldado, pero padecía una enfermedad de la piel. Ahora bien, unas bandas arameas habían emprendido una incursión en Israel y se habían llevado como botín a una joven, que ahora estaba al servicio de la mujer de Naamán. Ella le dijo a su señora: «Ojalá mi señor fuera a ver al profeta que vive en Samaria, él le curaría de su enfermedad». Naamán fue a contarle a su señor lo que había dicho la joven israelita. Entonces el rey de Aram dijo: «Ve allí, te daré una carta para el rey de Israel». Partió, llevando consigo diez talentos de plata, seis mil siclos de oro y diez vestidos de fiesta, y se presentó con la carta ante el rey de Israel. En ella decía: «Con esta carta le envío a mi siervo Naamán; le ruego que le cure de su enfermedad de la piel. En cuanto el rey de Israel leyó la carta, rasgó sus vestiduras y dijo: «¿Acaso soy yo Dios, con poder sobre la vida y la muerte, para que me envíe a alguien a quien debo curar de su lepra? Escucha bien mis palabras: «Él busca pelea conmigo». Cuando Eliseo, el hombre de Dios, oyó que el rey de Israel había rasgado sus vestiduras, mandó preguntarle: «¿Por qué has rasgado tus vestiduras? Envíamelo a mí. Entonces sabrá que hay un profeta en Israel». Entonces Naamán se puso en camino con sus caballos y su carro y se detuvo ante la casa de Eliseo. Este envió a alguien con el mensaje: «Báñate siete veces en el Jordán, y tu piel volverá a estar sana y quedarás limpio». Entonces Naamán se enfadó y se marchó. Dijo: «Yo pensaba: Él saldrá y se presentará ante mí. Entonces invocará el nombre del Señor su Dios, pasará su mano sobre el lugar y quitará la enfermedad. ¿Acaso el Abana y el Parpar, los ríos de Damasco, no son mejores que todas las aguas de Israel? ¿No puedo lavarme en ellos para ser purificado? Se dio la vuelta y se marchó indignado. Pero sus siervos se le acercaron y le dijeron: «Padre, si el profeta te hubiera pedido algo difícil, ¿no lo habrías hecho? ¿Por qué no hacerlo ahora que te dice que solo tienes que lavarte para quedar limpio?» Entonces fue al Jordán y se sumergió siete veces, tal como le había dicho el hombre de Dios. Su piel volvió a ser como la de un niño pequeño y quedó limpio. Regresó con toda su comitiva al hombre de Dios, entró en la casa, se presentó ante él y le dijo: «Ahora sé que solo hay un Dios en Israel, y en ningún otro lugar de la tierra». INTERLUDIO                     Sal. 42(41), 2, 3, 43(42),3,4 Mi alma tiene sed de Dios, el Dios que vive, ¿alguna vez lo alcanzaré y veré su rostro? Como el ciervo busca los arroyos, así mi espíritu te busca a ti, Dios mío. Mi alma tiene sed de Dios, el Dios que vive, ¿alguna vez lo alcanzaré y veré su rostro? Envíame tu luz, tu apoyo para guiarme, para llevarme a tu montaña y a tu tienda. Entonces iré a tu altar, Dios que da alegría, y te alabaré con la cítara, Dios, mi Dios. VERSÍCULO DEL EVANGELIO                 Jn2, 25a y 26 Yo soy la resurrección y la vida, dice el Señor; el que cree en mí, aunque muera, vivirá eternamente. EVANGELIO                  Lc. 4,24-30 Al igual que Elías y Eliseo, Jesús no es enviado solo a los israelitas. Del santo evangelio de nuestro Señor Jesucristo según Lucas Cuando Jesús llegó a Nazaret, dijo al pueblo en la sinagoga: «En verdad os digo: ningún profeta es aceptado en su propia patria. Y es cierto lo que os digo: en tiempos de Elías, cuando el cielo permaneció cerrado durante tres años y seis meses y una gran hambruna se extendió por todo el país, había muchas viudas en Israel; sin embargo, Elías no fue enviado a ninguna de ellas, sino a una viuda de Sarepta, en la región de Sidón. «Y en tiempos del profeta Eliseo, había muchos leprosos en Israel; sin embargo, ninguno de ellos fue purificado, excepto el sirio Naamán». Al oír esto, todos los que estaban en la sinagoga se enfurecieron. Se levantaron de un salto, lo expulsaron de la ciudad y lo llevaron hasta el precipicio de la montaña sobre la que estaba construida su ciudad, para arrojarlo al abismo. Pero él pasó por medio de ellos y se marchó.

Laudato Si

Encíclica de

PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

51. La desigualdad no solo afecta a los individuos, sino a países enteros, y obliga a reflexionar sobre la ética de las relaciones internacionales. Existe, en efecto, una verdadera «deuda ecológica», sobre todo entre el norte y el sur, relacionada con el desequilibrio comercial y sus consecuencias ecológicas, así como con el uso desproporcionado de los recursos naturales por parte de algunos países a lo largo de la historia. La exportación de algunas materias primas para satisfacer la demanda de los mercados del norte industrializado ha causado daños locales, como el envenenamiento por mercurio en las minas de oro o el envenenamiento por azufre en las minas de cobre. En particular, hay que tener en cuenta los residuos de gases que se han acumulado durante dos siglos en todo el mundo y que han provocado una situación que ahora afecta a todos los países del mundo. El calentamiento provocado por el enorme consumo de unos pocos países ricos tiene repercusiones en las zonas más pobres del mundo, especialmente en África, donde el aumento de la temperatura, junto con la sequía, tiene un efecto devastador en el rendimiento de los cultivos. A esto se suman los daños causados por la exportación a los países en desarrollo de residuos tóxicos sólidos y líquidos y por la actividad contaminante de empresas que hacen en los países menos desarrollados lo que no pueden hacer en los países desarrollados: «Observamos que las empresas que operan así son a menudo multinacionales que hacen aquí lo que no pueden hacer en los países desarrollados o en los países del llamado primer mundo. Cuando cesan sus actividades y se retiran, suelen dejar tras de sí grandes daños para las personas y el medio ambiente, como desempleo, pueblos sin vida, agotamiento de algunos recursos naturales, deforestación, empobrecimiento de la agricultura y la ganadería locales, cráteres, colinas devastadas, ríos contaminados y algunas infraestructuras sociales que no pueden mantenerse». Continuará. Todos los dias a 2 am
 
El texto bíblico de esta edición está tomado deLa Nueva Traducción de la Biblia, ©Sociedad Bíblica Neerlandesa 2004/2007. Reflexiones de Sugerencias litúrgicas para los días laborables y los domingos Laudato Si Traducción oficial español ______________________________________________________________________

Monday of the third week of Lent

 Invitation

May I draw your attention to the daily reading of the Gospel?

This invitation is intended to share with you the joy of the Gospel. Everyone, without exception, can experience that joy by opening their heart to the healing power of God’s word.

Available every day

CONSIDERATION Christ comes to his hometown of Nazareth, but his own townspeople cast him out of the city and even want to kill him. No prophet, says Jesus, is accepted in his own hometown. This is a very sharp rebuke, and it is reinforced by the reference to Elijah and Naaman, where salvation went out to the Gentiles. At the same time, we are approaching the great decision of Holy Week, but also the universal message of Christianity that is intended for all: God addresses not only the members of Israel, but everyone who believes in his signs. FIRST READING              2 Kings 5, 1-15a There were many lepers in Israel, yet none of them was cleansed except Naaman the Syrian. From the Second Book of Kings In those days, Naaman, the commander of the army of the king of Aram, was highly regarded by his master and had great influence, for through him the Lord God had brought victory to Aram. He was a great soldier, but the man suffered from a skin disease. Now the Aramean raiders had once undertaken a raid in Israel and captured a young girl; she was now in the service of Naaman’s wife. She said to her mistress, “Oh, if only my lord would go to the prophet who lives in Samaria, he would cure him of his disease.” Naaman went to tell his lord what the girl from Israel had said. Then the king of Aram said, “Go, I will give you a letter for the king of Israel.” He set out, taking with him ten talents of silver, six thousand shekels of gold, and ten sets of festive clothing, and presented himself with the letter to the king of Israel. It read: With this letter I am sending my servant Naäman to you; I ask you to cure him of his skin disease. As soon as the king of Israel had read the letter, he tore his clothes and said: “Am I God, with power over life and death, that he sends someone to me whom I must cure of his skin disease? “Mark my words: “He is looking for a quarrel with me.” When Elisha, the man of God, heard that the king of Israel had torn his clothes, he sent word to the king: “Why have you torn your clothes? Send him to me. Then he will know that there is a prophet in Israel.” So Naaman set out with his horses and chariot and stopped in front of Elisha’s house. Elisha sent someone with the message: Wash yourself seven times in the Jordan, and your skin will be restored and you will be cleansed. Then Naaman became angry and left. He said: “I thought: He will come out and stand before me. Then he will call on the name of the Lord his God, and with his hand he would strike the spot and take away the disease. “Are not the Abana and the Parpar, the rivers of Damascus, sometimes better than all the waters of Israel? “Can I not wash in them and be cleansed?” He turned and went away in indignation. But his servants went to him and said, “Father, if the prophet had told you to do something difficult, wouldn’t you have done it? “Why then, when he tells you to wash yourself to be cleansed, do you not do it?” So he went to the Jordan and immersed himself seven times, as the man of God had said. His skin became like that of a little child, and he was cleansed. He returned with his entire retinue to the man of God, entered the house, stood before him, and said: “Now I know that there is only one God in Israel, and nowhere else on earth.” INTERLUDIUM                       Ps. 42(41), 2, 3, 43(42),3, 4 My soul thirsts for God, the living God; shall I ever reach Him and see His face? As the deer seeks the streams, so my spirit seeks You, my God. My soul thirsts for God, the living God, shall I ever reach Him and see His face? Send me Your light, Your support to guide me, to lead me to Your mountain and into Your tent. Then I will go to Your altar, God who gives joy, and praise You with the lyre, God, my God. VERSES BEFORE THE GOSPEL                    John2, 25a and 26 I am the resurrection and the life, says the Lord; whoever believes in Me will live forever. GOSPEL                Lk.4, 24-30 Like Elijah and Elisha, Jesus is not sent only to the Israelites. From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ accordingto Luke When Jesus came to Nazareth, he said to the people in the synagogue: “Truly, I say to you: No prophet is accepted in his own hometown. “And it is true what I say to you: For in the days of Elijah, when the sky was closed for three years and six months and a great famine broke out over the whole land, there were many widows in Israel; yet Elijah was sent to none of them but to a widow in Zarephath, in the territory of Sidon. “And in the time of the prophet Elisha, there were many lepers in Israel; yet none of them were cleansed, except Naaman the Syrian.” When they heard this, all who were in the synagogue were furious. They jumped up, drove Him out of the town, and pushed Him to the steep edge of the mountain on which their town was built, to throw Him down the cliff. But He passed through the midst of them and went away.

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS

On Care for Our Common Home

51. Inequality affects not only individuals, but entire countries and compels us to reflect on the ethics of international relations. After all, there is a real “ecological debt”, especially between the North and South, linked to commercial imbalances with ecological consequences, as well as the disproportionate use of natural resources by some countries throughout history. The export of certain raw materials to meet the demand of the markets of the industrialised North has caused local damage, such as mercury poisoning in gold mining. The export of certain raw materials to meet the demand of the markets of the industrialised North has caused local damage, such as mercury poisoning in gold mines or sulphur poisoning in copper mines. In particular, consideration must be given to the gas waste that has accumulated worldwide over two centuries, creating a situation that now affects all countries in the world. In particular, consideration should be given to the gas waste that has accumulated worldwide over two centuries and has created a situation that now affects all countries in the world . The warming caused by the enormous consumption of a few rich countries has consequences for the poorest areas of the world, especially in Africa, where the increase in temperature, together with drought, has a disastrous effect on crop yields. Added to this is the damage caused by exports to developing countries of solid and liquid toxic waste and by the polluting activity of companies that do in less developed countries what they cannot do in the countries that provide the capital: “We note that the companies that operate in this way are often multinationals that do here what they are not allowed to do in developed countries or countries of the so-called first world. When they cease their activities and withdraw, they generally leave behind considerable damage to people and the environment, such as unemployment, villages without life, and the depletion of some natural resources, unemployment, villages without life, deforestation, impoverishment of local agriculture and livestock farming, craters, destroyed hills, polluted rivers and some social facilities that cannot be maintained.”
 To be continued   The Bible text in this publication is taken fromThe New Bible Translation,
©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007. Reflections from Liturgical suggestions for weekdays and Sundays Laudato Si Official English translation ______________________________________________________________________

Derde zondag in de veertigdagentijd

 

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd, kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen voor de genezende werking van Gods woord.

Iedere dag beschikbaar.

Openingswoord Op onze pelgrimstocht naar Pasen komen we ook vandaag Jezus tegen. Hij is vermoeid en rust uit bij een waterput. Hij gaat in gesprek met een Samaritaanse vrouw wier hart Hij weet te raken. Het wordt de ontmoeting van haar leven. Zij ontdekt Jezus als de bron die haar diepste dorst lest: de dorst naar echt geluk en onvoorwaardelijke liefde. Ook voor ons wil Jezus een bron van nieuw leven zijn. Hij brengt ons hier samen om God te aanbidden in geest en waarheid. Laten wij ons in dit uur laven aan zijn woorden, zodat ons geloof in Hem steeds meer kan groeien. EERSTE LEZING               Ex. 17, 3-7 Geef ons water om te drinken. Uit het boek Exodus In die dagen leden de Israëlieten tijdens de woestijntocht hevige dorst. Zij bleven tegen Mozes morren en zeiden: “Waarom hebt gij ons weggevoerd uit Egypte als wij toch met kinderen en vee van dorst moeten sterven ?” Mozes klaagde zijn nood bij de Heer: “Wat moet ik toch aan met dit volk ? “Ze staan op het punt mij te stenigen.” De Heer gaf Mozes ten antwoord: “Ga met enkelen van Israëls oudsten voor het volk uit, neem in uw hand de staf waarmee ge de Nijl geslagen hebt en begeef u op weg. “Ik zal ginds, voor uw ogen, op een rots staan, op de Horeb. “Sla op die rots: Er zal water uitstromen zodat de mensen kunnen drinken.” Mozes deed dat in het bijzijn van Israëls oudsten. Hij noemde de plaats Massa en Meriba vanwege de verwijten der Israëlieten en omdat zij de Heer hadden uitgedaagd door zich af te vragen: Is de Heer nu bij ons of niet ? Antwoordpsalm       Ps. 95(94), 1-2, 6-7, 8-9 Keervers Luistert heden naar Gods stem: Weest niet halsstarrig. Komt, laat ons de Heer met gejubel begroeten, juichen wij toe de Rots van ons heil. Laat ons verschijnen voor Hem met een lofzang, Hem met liederen eren. Komt, werpen wij ons aanbiddend ter aarde, knielen wij neer voor Hem die ons schiep. Hij is onze God en wij zijn volk, Hij is de herder en wij zijn kudde. Luistert heden dan naar zijn stem: Weest niet halsstarrig als eens in Meriba, zoals in Massa in de woestijn, waar uw vaderen Mij wilden tarten ofschoon zij mijn daden hadden gezien.   TWEEDE LEZING               Rom. 5, 1-2, 5-8 De liefde is in ons uitgestort door de heilige Geest, die ons werd geschonken. Uit de brief van de heilige apostel Paulus aan de christenen van Rome Broeders en zusters, Gerechtvaardigd door het geloof, leven wij in vrede met God door Jezus Christus onze Heer. Hij is het die ons door het geloof de toegang heeft ontsloten tot die genade waarin wij staan; door Hem ook mogen wij ons beroemen op onze hoop op de heerlijkheid Gods. En die hoop wordt niet teleurgesteld, want Gods liefde is in ons hart uitgestort door de Heilige Geest die ons werd geschonken. Christus is immers voor goddelozen gestorven op de gestelde tijd, toen wij zelf nog geheel hulpeloos waren. Men zal niet licht iemand vinden die zijn leven geeft voor een rechtvaardige, al zou misschien iemand in een bepaald geval dit van zich kunnen verkrijgen. God echter bewijst zijn liefde voor ons juist hierdoor, dat Christus voor ons is gestorven, toen wij nog zondaars waren.   Vers voor het evangelie                Joh. 4, 42 en 15 Lof en eer zij U, Heer Jezus. Heer, Gij zijt werkelijk de Redder van de wereld. Geef mij van het levend water, zodat ik geen dorst meer krijg. Lof en eer zij U, Heer Jezus.   EVANGELIE                   Joh. 4, 5-42 Een waterbron die opborrelt tot eeuwig leven. Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes In die tijd kwam Jezus in een stad van Samaria, Sichar genaamd, dichtbij het stuk grond dat Jakob aan zijn zoon Jozef had gegeven. Daar bevond zich de bron van Jakob en vermoeid van de tocht, ging Jezus zo maar bij deze bron zitten. Het was rond het middaguur. Toen een vrouw uit Samaria water kwam putten, zei Jezus tot haar: “Geef Mij te drinken.” De leerlingen waren namelijk naar de stad gegaan om levensmiddelen te kopen. De Samaritaanse zei tot Hem: “Hoe kunt Gij als jood nu te drinken vragen aan mij, een Samaritaanse ?” – Joden namelijk onderhouden geen betrekkingen met de Samaritanen – Jezus gaf ten antwoord: “Als ge enig begrip hadt van de gave Gods en als ge wist wie het is, die u zegt: Geef Mij te drinken, zoudt ge het aan Hem hebben gevraagd en Hij zou u levend water hebben gegeven.” Daarop zei de vrouw tot Hem: “Heer, Ge hebt niet eens een emmer en de put is diep: Waar haalt Gij dan dat levend water vandaan ? “Zijt Ge soms groter dan onze vader Jakob die ons de put gaf en er met zijn zonen en zijn vee uit dronk ?” Jezus antwoordde haar: “Iedereen die van dit water drinkt, krijgt weer dorst, maar wie van het water drinkt dat Ik hem zal geven, krijgt in eeuwigheid geen dorst meer; integendeel, het water dat Ik hem zal geven, zal in hem een waterbron worden, opborrelend tot eeuwig leven.” Hierop zei de vrouw tot Hem: “Heer, geef mij van dat water, zodat ik geen dorst meer krijg en hier niet meer moet komen om te putten.” Jezus zei haar: “Ga uw man roepen en kom dan hier terug.” “Ik heb geen man”, antwoordde de vrouw. Jezus zei haar: “Dat zegt ge terecht: Ik heb geen man; want vijf mannen hebt ge gehad, en die ge nu hebt, is uw man niet. “Wat dit betreft, hebt ge de waarheid gesproken.” “Heer, – zei de vrouw – ik zie dat Gij een profeet zijt. “Onze vaderen aanbaden op die berg daar, en gij, joden, zegt dat in Jeruzalem de plaats is waar men aanbidden moet.” “Geloof Mij, vrouw, – zei Jezus haar, – er komt een uur dat gij noch op die berg noch in Jeruzalem de Vader zult aanbidden. “Gij aanbidt wat gij niet kent; wij aanbidden wat wij kennen, omdat het heil uit de joden komt. “Maar er zal een uur komen, ja het is er al, dat de ware aanbidders de Vader zullen aanbidden in geest en waarheid. “De Vader toch zoekt mensen die Hem zo aanbidden. “God is geest, en wie Hem aanbidden, moeten Hem in geest en waarheid aanbidden.” De vrouw zei Hem: “Ik weet dat de Messias – dat wil zeggen: De Gezalfde – komt, en wanneer die komt, zal Hij ons alles verkondigen.” Jezus zei tot haar: “Dat ben Ik , die met u spreek.” Juist op dat ogenblik kwamen zijn leerlingen terug en zij stonden verwonderd dat Hij in gesprek was met een vrouw. Geen van hen echter vroeg: “Wat wilt Ge van haar?” of “Waarom praat Gij met haar ?” De vrouw liet haar waterkruik in de steek, liep naar de stad terug en zei tot de mensen: “Komt eens kijken naar een man, die mij alles heeft verteld wat ik gedaan heb! “Zou Hij soms de Messias zijn ?” Toen verlieten zij de stad om naar Hem toe te gaan. Ondertussen drongen de leerlingen bij Hem aan met de woorden: “Eet toch iets, Rabbi.” Maar Hij zei hun: “Ik heb een spijs te eten die gij niet kent.” De leerlingen zeiden tot elkaar: “Zou iemand Hem soms te eten gebracht hebben ?” Daarop zei Jezus hun: “Mijn spijs is de wil te doen van Hem die Mij gezonden heeft en zijn werk te volbrengen. “Zegt gij niet: Nog vier maanden en dan komt de oogst ? “Welnu, Ik zeg u: Slaat uw ogen op en kijkt naar de velden; ze staan wit, rijp voor de oogst. “Reeds krijgt de maaier zijn loon en verzamelt vrucht tot eeuwig leven, zodat zaaier en maaier zich samen verheugen. “Zo is het gezegde waar: De een zaait, de ander maait. “Ik stuurde u uit om te maaien waarvoor gij niet hebt gezwoegd; anderen hebben gezwoegd en gij plukt van hun zwoegen de vruchten. Vele Samaritanen uit de stad geloofden in Hem om het woord van de vrouw die getuigde: “Hij heeft mij alles verteld wat ik gedaan heb.” Toen dus de Samaritanen bij Hem gekomen waren, verzochten zij Hem bij hen te blijven. Hij bleef er dan ook twee dagen en door zijn woord kwamen er nog veel meer tot het geloof. Tot de vrouw zeiden ze: “Niet langer geloven wij om wat gij gezegd hebt, want wij hebben Hem zelf gehoord en wij weten, dat deze werkelijk de redder van de wereld is.” ________________________________________________________

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

50. In plaats van de problemen van de armen op te lossen en te denken aan een andere wereld, beperken sommigen zich ertoe een terugbrengen van het geboortecijfer voor te stellen. Het ontbreekt niet aan internationale druk op de ontwikkelingslanden om economische hulp te laten afhangen van een bepaalde politiek van “reproductieve gezondheid”. Maar, “als het waar is dat de ongelijke verdeling van de bevolking en de beschikbare hulpbronnen belemmeringen vormen voor de ontwikkeling en een beheersbaar gebruik van het milieu, dan moet men erkennen dat de demografische groei volledig verenigbaar is met een integrale en solidaire ontwikkeling”. De demografische groei en niet het extreme en selectieve consumentisme van enkelen als oorzaak te zien, vormt een manier om de problemen niet onder ogen te zien. Men wil zo de huidige verdeling van goederen wettigen, waarbij een minderheid denkt in haar recht te staan om op een wijze te consumeren die men onmogelijk kan veralgemeniseren omdat de planeet het afval van een dergelijk verbruik zelfs niet zou kunnen bevatten. Wij weten bovendien dat men ongeveer een derde van het voedsel dat men produceert verspilt en “voedsel dat men weggooit, is alsof men het rooft van de tafel van de armen”. Het is in ieder geval zeker dat er aandacht moet worden besteed aan de ongelijke verdeling van de bevolking , zowel op nationaal als op wereldniveau, want de toename van de consumptie leidt tot complexe regionale problemen door een combinatie van problemen die verband houden met de verontreiniging van het milieu, het vervoer, de afvalverwerking, het verlies aan hulpbronnen en de kwaliteit van leven. Wordt vervolgd Elke dag om 7 am
  De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling, ©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007. Overwegingen uit Liturgische suggesties voor de weekdagen en de zondagen Laudato Si Officiële Nederlandse vertaling _____________________________________________________________________________

Tercer domingo de Cuaresma

Invitación

¿Puedo llamar su atención sobre la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación quiere hacerle partícipe de la alegría del Evangelio. Todos, sin excepción, pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días.

Palabra de apertura En nuestro peregrinaje hacia la Pascua, hoy también nos encontramos con Jesús. Está cansado y descansa junto a un pozo. Entabla conversación con una mujer samaritana a cuya corazón sabe llegar. Será el encuentro de su vida. Ella descubre en Jesús la fuente que sacia su sed más profunda: la sed de verdadera felicidad y amor incondicional. Jesús también quiere ser para nosotros una fuente de nueva vida. Nos reúne aquí para adorar a Dios en espíritu y en verdad. En este momento, saciémonos de sus palabras, para que nuestra fe en Él pueda crecer cada vez más. PRIMERA LECTURA                    Éxodo 17, 3-7 Danos agua para beber. Del libro del Éxodo En aquellos días, los israelitas, durante su travesía por el desierto, sufrían una sed intensa. No dejaban de murmurar contra Moisés y le decían: «¿Por qué nos has sacado de Egipto si es para que muramos de sed con nuestros hijos y nuestro ganado?». Moisés se quejó al Señor: «¿Qué voy a hacer con este pueblo? Están a punto de apedrearme». El Señor respondió a Moisés: «Ve delante del pueblo con algunos de los ancianos de Israel, toma en tu mano la vara con la que golpeaste el Nilo y ponte en camino. Allí, ante tus ojos, estaré de pie sobre una roca, en el Horeb. Golpea esa roca: y saldrá agua para que el pueblo pueda beber». Moisés lo hizo en presencia de los ancianos de Israel. Llamó al lugar Masa y Meriba, por las reproches de los israelitas y porque habían desafiado al Señor preguntándose: «¿Está el Señor con nosotros o no?». Salmo de respuesta             Sal 95 (94), 1-2, 6-7, 8-9 Entrebillo Escuchad hoy la voz de Dios: No seáis obstinados. Venid, aclamemos al Señor con júbilo, aclamemos a la Roca de nuestra salvación. Presentémonos ante Él con cánticos de alabanza, honrémosle con canciones. Venid, postrémonos en adoración, arrodillémonos ante Aquel que nos creó. Él es nuestro Dios y nosotros su pueblo, Él es el pastor y nosotros su rebaño. Escuchad hoy su voz: No seáis rebeldes como en Meribá, como en Masa en el desierto, donde vuestros padres quisieron desafiarme, a pesar de haber visto mis obras. SEGUNDA LECTURA                Rom. 5, 1-2, 5-8 El amor ha sido derramado en nosotros por el Espíritu Santo que nos ha sido dado. De la carta del apóstol Pablo a los cristianos de Roma Hermanos y hermanas, Justificados por la fe, vivimos en paz con Dios por medio de Jesucristo, nuestro Señor. Él es quien, por medio de la fe, nos ha abierto el acceso a la gracia en la que estamos; por Él también podemos gloriarnos en nuestra esperanza de la gloria de Dios. Y esa esperanza no nos defrauda, porque el amor de Dios ha sido derramado en nuestros corazones por el Espíritu Santo que nos ha sido dado. Porque Cristo murió por los impíos en el momento señalado, cuando aún éramos totalmente indefensos. No es fácil encontrar a alguien que dé su vida por un justo, aunque tal vez alguien en un caso concreto podría lograrlo. Pero Dios demuestra su amor por nosotros precisamente por esto, que Cristo murió por nosotros cuando aún éramos pecadores. Versículo del Evangelio                  Jn 4, 42 y 15 Alabado y glorificado seas, Señor Jesús. Señor, tú eres verdaderamente el Salvador del mundo. Dame agua viva, para que nunca más tenga sed. Alabado y glorificado seas, Señor Jesús. EVANGELIO                   Juan 4, 5-42 Una fuente de agua que brota para la vida eterna. Del santo evangelio de nuestro Señor Jesucristo según San Juan En aquel tiempo, Jesús llegó a una ciudad de Samaria, llamada Sicar, cerca del terreno que Jacob había dado a su hijo José. Allí se encontraba el pozo de Jacob y, cansado del viaje, Jesús se sentó junto al pozo. Era alrededor del mediodía. Cuando una mujer de Samaria vino a sacar agua, Jesús le dijo: «Dame de beber». Los discípulos habían ido a la ciudad a comprar comida. La samaritana le dijo: «¿Cómo puedes tú, siendo judío, pedirme de beber a mí, que soy samaritana?» (Porque los judíos no se relacionan con los samaritanos). Jesús le respondió: «Si conocieras el don de Dios y supieras quién es el que te dice: “Dame de beber”, tú le habrías pedido a él y él te habría dado agua viva». Entonces la mujer le dijo: «Señor, tú no tienes ni cubo y el pozo es profundo: ¿de dónde sacas entonces esa agua viva? ¿Acaso eres más grande que nuestro padre Jacob, que nos dio el pozo y bebió de él con sus hijos y su ganado?» Jesús le respondió: «Todo el que beba de esta agua volverá a tener sed, pero el que beba del agua que yo le daré nunca más tendrá sed; al contrario, el agua que yo le daré, se convertirá en él en una fuente de agua, que brotará para la vida eterna». «Señor, dame esa agua, Jesús le dijo: «Ve a llamar a tu marido y luego vuelve aquí». «No tengo marido», respondió la mujer. Jesús le dijo: «Tienes razón al decir que no tienes marido, porque has tenido cinco maridos, y el que ahora tienes no es tu marido. En esto has dicho la verdad». «Señor», dijo la mujer, «veo que eres profeta. Nuestros padres adoraban en ese monte, y vosotros, los judíos, decís que en Jerusalén es donde se debe adorar». «Créeme, mujer, —le dijo Jesús—, llegará la hora en que ni en esa montaña ni en Jerusalén adoraréis al Padre. Vosotros adoráis lo que no conocéis; nosotros adoramos lo que conocemos, porque la salvación viene de los judíos. Pero llegará la hora, sí, ya ha llegado, en que los verdaderos adoradores adorarán al Padre en espíritu y en verdad. Porque el Padre busca a quienes le adoren así. Dios es espíritu, y quienes le adoran deben adorarle en espíritu y en verdad». La mujer le dijo: «Sé que el Mesías , es decir, el Ungido, y cuando él venga, nos anunciará todo». Jesús le dijo: «Soy yo, el que te habla». Justo en ese momento regresaron sus discípulos y se quedaron sorprendidos de que estuviera hablando con una mujer. Sin embargo, ninguno de ellos preguntó: «¿Qué quieres de ella?» o «¿Por qué hablas con ella ?». La mujer dejó su jarra, regresó a la ciudad y dijo a la gente: «Venid a ver a un hombre que me ha dicho todo lo que he hecho. ¿Será él el Mesías?». Entonces salieron de la ciudad para ir a verle. Mientras tanto, los discípulos le insistían diciéndole: «Come algo, Rabí». Pero él les dijo: «Yo tengo un alimento que vosotros no conocéis». Los discípulos se dijeron entre sí: «¿Acaso alguien le ha traído de comer?». Entonces Jesús les dijo: «Mi comida es hacer la voluntad del que me ha enviado y llevar a cabo su obra. ¿No decís vosotros: «Aún faltan cuatro meses para la cosecha»? Pues bien, yo os digo: Levantad vuestros ojos y mirad los campos; ya están blancos, listos para la siega. Ya el segador recibe su salario y recoge fruto para la vida eterna, para que el sembrador y el segador se regocijen juntos. Así es cierto el dicho: Uno siembra, otro siega. Yo os envié a segar lo que vosotros no habéis trabajado; otros han trabajado duro y vosotros recogéis los frutos de su trabajo. Muchos samaritanos de la ciudad creyeron en Él por la palabra de la mujer que testificó: «Me ha dicho todo lo que he hecho». Cuando los samaritanos se acercaron a Él, le rogaron que se quedara con ellos. Él se quedó allí dos días, y por su palabra muchos más creyeron. A la mujer le dijeron: «Ya no creemos por lo que tú has dicho, porque nosotros mismos le hemos oído y sabemos que él es verdaderamente el salvador del mundo». ________________________________________________________

Laudato Si

Encíclica de

PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

50. En lugar de resolver los problemas de los pobres y pensar en un mundo diferente, algunos se limitan a proponer una reducción de la natalidad. No falta la presión internacional sobre los países en desarrollo para que la ayuda económica dependa de una determinada política de «salud reproductiva». Pero «si es cierto que a distribución desigual de la población y de los recursos disponibles constituye un obstáculo para el desarrollo y el uso sostenible del medio ambiente, hay que reconocer que el crecimiento demográfico es plenamente compatible con un desarrollo integral y solidario. »Considerar el crecimiento demográfico, y no el consumismo extremo y selectivo de unos pocos, como la causa de los problemas sociales, es una forma de no afrontar los problemas. De este modo se pretende legitimar la actual distribución de los bienes, en la que una minoría piensa en su propio interés. consumismo de unos pocos, es una forma de no afrontar los problemas. De este modo, se quiere legitimar la actual distribución de bienes, en la que una minoría cree tener derecho a consumir de una manera que es imposible generalizar, ya que el planeta ni siquiera podría contener los residuos de tal consumo. Además, sabemos que se desperdicia aproximadamente un tercio de los alimentos que se producen y que «desperdiciar alimentos es como robar de la mesa de los pobres». En cualquier caso, es evidente que hay que prestar atención a la distribución desigual de la población, tanto a nivel nacional como mundial, ya que el aumento del consumo provoca complejos problemas regionales debido a una combinación de cuestiones relacionadas con la contaminación del medio ambiente, el transporte, el tratamiento de residuos, la pérdida de recursos y la calidad de vida. Continuará. Todos los días a las 2 am.
  El texto bíblico de esta edición está tomado deLa Nueva Traducción de la Biblia, ©Sociedad Bíblica Neerlandesa 2004/2007. Reflexiones de Sugerencias litúrgicas para los días laborables y los domingos Laudato Si Traducción oficial español _____________________________________________________________________________

Third Sunday in Lent

Invitation

May I draw your attention to the daily reading of the Gospel?

This invitation is intended to share with you the joy of the Gospel. Everyone, without exception, can experience that joy by opening their heart to the healing power of God’s word.

Available every day.

Opening words On our pilgrimage to Easter, we encounter Jesus again today. He is tired and resting by a well. He strikes up a conversation with a Samaritan woman whose heart He knows how to touch. It becomes the encounter of her life. She discovers Jesus as the source that quenches her deepest thirst: the thirst for true happiness and unconditional love. Jesus also wants to be a source of new life for us. He brings us together here to worship God in spirit and truth. Let us drink deeply of his words at this hour, so that our faith in Him may grow ever stronger. FIRST READING           Ex . 17, 3-7 Give us water to drink. From the Book of Exodus In those days, the Israelites suffered from intense thirst during their journey through the desert. They continued to grumble against Moses and said: “Why did you bring us out of Egypt if we are to die of thirst with our children and livestock?” Moses complained to the Lord: “What am I to do with this people? They are about to stone me.” The Lord replied to Moses: “Go before the people with some of Israel’s elders, take in your hand the staff with which you struck the Nile, and set out on your way. I will stand there before your eyes, on a rock at Horeb. Strike that rock, water will flow out so that the people may drink.” Moses did so in the presence of the elders of Israel. He named the place Massa and Meriba because of the reproaches of the Israelites and because they had challenged the Lord by asking, “Is the Lord with us or not?” Responsorial Psalm              Ps. 95(94), 1-2, 6-7, 8-9 Refrain Listen today to God’s voice: Do not be stubborn. Come, let us greet the Lord with jubilation, let us cheer the Rock of our salvation. Let us appear before Him with a song of praise, honour Him with songs. Come, let us bow down in worship, let us kneel before Him who made us. He is our God and we are His people, He is our Shepherd and we are His flock. Listen today to His voice: Do not be stubborn as once in Meribah, as in Massa in the desert, where your fathers wanted to defy Me even though they had seen My deeds. SECOND READING             Rom. 5, 1-2, 5-8 Love has been poured into our hearts through the Holy Spirit who has been given to us. From the letter of Saint Paul the Apostle to the Christians in Rome Brothers and sisters, Justified by faith, we live in peace with God through Jesus Christ our Lord. It is he who has given us access by faith to the grace in which we stand; through him we also boast in our hope of the glory of God. And that hope will not disappoint us, for God’s love has been poured into our hearts through the Holy Spirit who was given to us. For Christ died for the ungodly at the appointed time, when we ourselves were still completely helpless. One will not easily find anyone who would give his life for a righteous person, although perhaps someone might be able to do so in a particular case. But God proves his love for us precisely in this, that Christ died for us while we were still sinners. Verse before the Gospel        John 4, 42 and 15 Praise and glory be to You, Lord Jesus. Lord, You are truly the Saviour of the world. Give me the living water, so that I may never thirst again. Praise and honour be to You, Lord Jesus. GOSPEL                  John 4, 5-42 A spring of water welling up to eternal life. From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to John At that time, Jesus came to a town in Samaria called Sychar, near the plot of ground that Jacob had given to his son Joseph. There was Jacob’s well, and Jesus, tired from his journey, sat down by the well. It was about noon. When a woman from Samaria came to draw water, Jesus said to her, “Give me a drink.” The disciples had gone into the town to buy food. The Samaritan woman said to him, “How can you, a Jew, ask me, a Samaritan woman, for a drink?” For Jews do not associate with Samaritans. Jesus answered her, saying, “If you knew the gift of God, and if you knew who it is that says to you, ‘Give me a drink,’ you would have asked him, and he would have given you living water.” The woman said to him, “Sir, you have nothing to draw with, and the well is deep. Where do you get that living water? Are you greater than our father Jacob, who gave us the well and drank from it with his sons and his livestock?” Jesus answered her, “Everyone who drinks this water will be thirsty again, but whoever drinks the water I give him will never thirst again; on the contrary, the water I will give him will become a spring of water within him, bubbling up to eternal life.” The woman said to him, “Sir, give me that water, so that I will never thirst again and will not have to come here to draw water.” Jesus said to her: “Go and call your husband and then come back here.” “I have no husband,” replied the woman. Jesus said to her: “You are right in saying, ‘I have no husband’; for you have had five husbands, and the one you have now is not your husband. In this you have spoken the truth.” “Sir,” said the woman, “I see that you are a prophet. Our fathers worshipped on that mountain, and you Jews say that Jerusalem is the place where one must worship.” “Believe Me, woman,” said Jesus to her, “the hour is coming when you will worship the Father neither on that mountain nor in Jerusalem. “You worship what you do not know; we worship what we know, because salvation comes from the Jews. “But the hour is coming, indeed it is already here, when true worshippers will worship the Father in spirit and truth. “For the Father seeks such worshippers. “God is spirit, and those who worship Him must worship Him in spirit and truth.” The woman said to Him, “I know that the Messiah — that is, the Anointed One — is coming, and when he comes, he will tell us everything.” Jesus said to her, “I am he, the one who is speaking to you.” Just then his disciples returned, and they were surprised that he was talking to a woman. None of them, however, asked, “What do you want from her?” or “Why are you talking to her?” The woman left her water jar, ran back to the city and said to the people, “Come and see a man who has told me everything I have done! “Could he be the Messiah?” Then they left the town to go to Him. Meanwhile, the disciples urged Him, saying, “Rabbi, eat something.” But He said to them, “I have food to eat that you do not know about.” The disciples said to one another, “Could someone have brought Him food?” Then Jesus said to them: “My food is to do the will of Him who sent Me and to accomplish His work. “Do you not say, ‘Four months more and then the harvest’? “Well, I tell you: Lift up your eyes and look at the fields; they are white, ripe for harvest. “Already the reaper receives his wages and gathers fruit for eternal life, so that the sower and the reaper may rejoice together. “So the saying is true: One sows, another reaps. “I sent you to reap what you have not worked for; others have laboured, and you reap the fruits of their labour. Many Samaritans from the city believed in Him because of the word of the woman who testified, “He told me everything I have done.” So when the Samaritans came to Him, they asked Him to stay with them. So he stayed there for two days, and because of his word, many more came to believe. They said to the woman, “We no longer believe because of what you said, for we have heard him ourselves and we know that this is truly the Saviour of the world.” ________________________________________________________

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS

On Care for Our Common Home

50. Instead of solving the problems of the poor and thinking about a different world, some people limit themselves to proposing a reduction in the birth rate. There is no lack of international pressure on developing countries to make economic aid conditional on a certain policy of “reproductive health”. But, “if it is true that the unequal distribution of the population and the available resources are obstacles to development and the sustainable use of the environment, it is also true that the unequal distribution of resources and the population is a serious obstacle to the development of the environment. But, “if it is true that the unequal distribution of the population and available resources are obstacles to development and the sustainable use of the environment, then it must be recognised that demographic growth is fully compatible with integral and solidarity-based development”. Demographic growth, and not the extreme and selective consumerism of a few, is a way of avoiding the problems. The aim is to legitimise the current distribution of goods, in which a minority thinks only of itself. It has the right to consume in a way that cannot possibly be generalised because the planet could not even contain the waste from such consumption. We also know that about a third of the food produced is wasted, and “food that is thrown away is like stealing from the table of the poor”. In any case, it is certain that attention must be paid to the unequal distribution of the population, both nationally and globally, because the increase in consumption is leading to a situation where the planet cannot cope with the waste from such consumption. In any case, it is certain that attention must be paid to the unequal distribution of the population, both nationally and globally, because the increase in consumption leads to complex regional problems due to a combination of issues related to environmental pollution, transport, waste disposal, loss of resources and quality of life. To be continued Every day at 1 am.  
The Bible text in this edition is taken fromThe New Bible Translation, ©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007. Reflections from Liturgical suggestions for weekdays and Sundays Laudato Si Official English translation _____________________________________________________________________________

Zaterdag van de tweede week in de veertigdagentijd

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Elke dag ter beschikking

Overweging
Eerste lezing, antwoordpsalm en evangelie handelen over radicale vergiffenis van schuld. De parabel van de verloren zoon is een parabel voor alle tijden en voor elke zondaar. Toch plaatst de inleiding de parabel in een context waar Farizeeën en schriftgeleerden onvermijdelijk met de oudste zoon geïdentificeerd worden. Ze aanvaarden de barmhartigheid van God voor de zondaar niet. Maar aanvaarden we zelf die barmhartigheid zo gemakkelijk als we zelf gevraagd worden om vergiffenis te schenken? Volgen we het voorbeeld van de Vader?

EERSTE LEZING            Mich. 7, 14-15. 18-20

God zal onze zonden naar de bodem van de zee verwijzen.

Uit de profeet Micha

Neem uw herdersstaf en weid uw volk, Heer,
de schapen die uw erfdeel zijn ;
tussen de bomen, midden in het woud,
zijn zij zo vereenzaamd.
Laat ze weiden in Bazan en Gilead,
zoals in vroegere dagen.

Ik laat wonderen zien,
zoals in de dagen dat gij uit Egypte wegtrokt.

Welke God is als Gij, die de schuld vergeeft,
die voorbijgaat aan de zonde,
door de rest van zijn erfdeel bedreven ;
die zijn toorn niet altijd laat duren,
maar zijn vreugde vindt in goedheid ?

Hij zal zich opnieuw over ons ontfermen,
Hij zal onze schuld
onder zijn voeten verpletteren.
Al hun zonden zal Hij
naar de bodem van de zee verwijzen.

Aan Jakob zult Gij uw trouw,
aan Abraham uw goedheid tonen,
zoals Gij het onze vaderen hebt gezworen,
in de dagen van weleer.

TUSSENZANG       Ps. 103(102), 1-3, 3-4, 9-10, 11-12

De Heer is barmhartig en welgezind.

Verheerlijk, mijn ziel, de Heer,
zijn heilige Naam uit het diepst van uw wezen !
Verheerlijk, mijn ziel, de Heer,
vergeet zijn weldaden niet !

Hij is het die u uw schulden vergeeft,
die u geneest van uw kwalen.
Hij is het die u van de ondergang redt,
die u omringt met zijn gunst en erbarmen.

Hij blijft niet voortdurend verwijten maken,
Hij is niet voor eeuwig vertoornd.
Hij handelt met ons niet zoals wij verdienen,
vergeldt ons niet onze schuld.

Zo wijd als de hemel de aarde omspant,
zo alomvattend is zijn erbarmen.
Zo ver als de afstand van oost tot west,
zo ver verdrijft Hij van ons de zonde.

VERS VOOR HET EVANGELIE               Lc. 15, 18

Ik ga weer naar mijn vader
en ik zal hem zeggen :
Vader, ik heb misdaan tegen de hemel en tegen u.

EVANGELIE                                   Lc. 15, 1-3.11-32

Uw broer was dood en is levend geworden.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Lucas

In die tijd kwamen telkens weer
tollenaars en zondaars van allerlei slag bij Jezus
om naar Hem te luisteren.
De Farizeeën en de schriftgeleerden morden daarover en zeiden :
“Die man ontvangt zondaars en eet met hen.”
Hij hield hun deze gelijkenis voor :
“Een man had twee zonen.
“Nu zei de jongste van hen tot zijn vader.
Vader geef mij het deel van het bezit waarop ik recht heb.
“En hij verdeelde zijn vermogen onder hen.
“Niet lang daarna pakte de jongste zoon alles bij elkaar
en vertrok naar een ver land.
“Daar verkwistte hij zijn bezit in een losbandig leven.
“Toen hij alles opgemaakt had
kwam er een verschrikkelijke hongersnood over dat land
en hij begon gebrek te lijden.
“Nu ging hij in dienst bij een der inwoners van dat land
die hem het veld instuurde om varkens te hoeden.
“En al had hij graag zijn buik willen vullen
met de schillen die de varkens aten,
niemand gaf ze hem.
“Toen kwam hij tot nadenken en zei :
Hoeveel dagloners van mijn vader hebben eten in overvloed,
en ik verga hier van de honger.
“Ik ga weer naar mijn vader
en ik zal hem zeggen :
Vader, ik heb misdaan tegen de hemel en tegen u;
ik ben niet meer waard uw zoon te heten
maar neem mij aan als een van uw dagloners.
“Hij ging dus op weg naar zijn vader.
“Zijn vader zag hem al in de verte aankomen
en hij werd door medelijden bewogen ;
hij snelde op hem toe
viel hem om de hals en kuste hem hartelijk.
“Maar de zoon zei tot hem :
Vader, ik heb misdaan tegen de hemel en tegen u;
ik ben niet meer waard uw zoon te heten.
“Doch de vader gelastte zijn knechten :
Haalt vlug het mooiste kleed en trekt het hem aan,
steekt hem een ring aan zijn vinger en trekt hem sandalen aan.
Haalt het gemeste kalf en slacht het ; laten we eten en feestvieren,
want deze zoon van mij was dood en is weer levend geworden,
hij was verloren en is teruggevonden.
“Ze begonnen dus feest te vieren.

“Intussen was zijn oudste zoon op het land.
“Toen hij echter terugkeerde en het huis naderde
hoorde hij muziek en dans.
“Hij riep een van de knechten
en vroeg wat dat te betekenen had.
“Deze antwoordde :
Uw broer is thuisgekomen
en uw vader heeft het gemeste kalf laten slachten
omdat hij hem gezond en wel heeft teruggekregen.
“Maar hij werd kwaad en wilde niet naar binnen.
“Toen zijn vader naar buiten kwam en bij hem aandrong
gaf hij zijn vader ten antwoord :
Al zoveel jaren dien ik u en nooit heb ik uw geboden overtreden,
toch hebt gij mij nooit een bokje gegeven
om eens met mijn vrienden feest te vieren.
“En nu die zoon van u is gekomen
die uw vermogen heeft verbrast met slechte vrouwen,
hebt ge voor hem het gemeste kalf laten slachten.
“Toen antwoordde de vader :
Jongen, jij bent altijd bij me
en alles wat van mij is is ook van jou.
“Maar er moet feest en vrolijkheid zijn,
omdat die broer van je dood was en levend is geworden,
verloren was en is teruggevonden.”

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijk huis

49. Ik zou willen opmerken dat men zich vaak niet helder bewust is van
de problemen die in het bijzonder de gemarginaliseerden treffen. Zij zijn
het merendeel van de planeet, miljarden mensen. Zij zijn vandaag onderwerp
in het internationale politieke en economische debat, maar meestal
lijkt het of hun problemen als aanhangsel naar voren worden gebracht, als
een kwestie die bijna als verplicht of in de marge wordt toegevoegd, als
men ze al niet beschouwt als een pure bijkomstige schade. Als het concreet
wordt, komen zij dikwijls op de laatste plaats. Dit is gedeeltelijk te wijten
aan het feit dat zeer veel academici, opiniemakers, media en machtscentra
ver van hen gevestigd zijn, in geïsoleerde stedelijke gebieden, zonder direct
contact met hun problemen. Zij leven en denken uitgaande van het gemak
van een ontwikkeling en een kwaliteit van leven die niet binnen het bereik
van het merendeel van de wereldbevolking zijn. Dit gebrek aan fysiek
contact en ontmoeting, dat soms nog wordt bevorderd door de versnippering
van onze steden, draagt ertoe bij het geweten te verstarren en gedeelten
van de werkelijkheid in gefragmenteerde analyses te negeren. Dat gaat
soms samen met een “groen” discours. Maar tegenwoordig kunnen wij er
niet onderuit te erkennen dat een ware ecologische benadering altijd een
maatschappelijke benadering wordt, die de gerechtigheid moet integreren
in de discussies over het milieu, om zowel naar de kreet van de aarde als
naar de kreet van de armen te luisteren.

Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am

 

De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling,
©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Overwegingen uit Liturgische suggesties voor de weekdagen en de zondagen
Laudato Si Officiële Nederlandse vertaling

____________________________________________________________________

Sábado de la segunda semana de Cuaresma

Invitación

¿Puedo llamar su atención sobre
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación quiere hacerle partícipe de la alegría
del Evangelio. Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días

Consideración
La primera lectura, el salmo responsorial y el evangelio tratan sobre el perdón radical de la culpa. La parábola del hijo pródigo es una parábola para todos los tiempos y para todos los pecadores. Sin embargo, la introducción sitúa la parábola en un contexto en el que los fariseos y los escribas se identifican inevitablemente con el hijo mayor. No aceptan la misericordia de Dios hacia el pecador. Pero ¿aceptamos nosotros esa misericordia tan fácilmente cuando se nos pide que perdonemos? ¿Seguimos el ejemplo del Padre?

PRIMERA LECTURA                  Miq . 7, 14-15.18-20

Dios enviará nuestros pecados al fondo del mar.

Del profeta Miqueas

Toma tu cayado y apacienta a tu pueblo, Señor,
las ovejas que son tu heredad;
entre los árboles, en medio del bosque,
están tan solitarias.
Déjalas pastar en Basán y Galaad,
como en días pasados.

Mostraré prodigios,
como en los días en que saliste de Egipto.

¿Qué Dios es como tú, que perdona la culpa,
que pasa por alto el pecado,
cometido por el resto de su heredad;
que no mantiene su ira para siempre,
sino que encuentra su alegría en la bondad?

Él volverá a tener misericordia de nosotros,
aplastará nuestra culpa
bajo sus pies.
Todos sus pecados los enviará
al fondo del mar.

A Jacob mostrarás tu fidelidad,
a Abraham tu bondad,
como lo juraste a nuestros padres
en los días de antaño.

INTERLUDIO                Sal. 103(102), 1-3, 3-4,9-10, 11-12

El Señor es misericordioso y benévolo.

¡Alaba, alma mía, al Señor,
su santo Nombre desde lo más profundo de tu ser!
¡Alaba, alma mía, al Señor,
no olvides sus bondades!

Él es quien te perdona tus deudas,
quien te cura de tus dolencias.
Él es quien te salva de la perdición,
quien te rodea con su favor y misericordia.

Él no te reprocha continuamente,
no está eternamente enojado.
No nos trata como merecemos,
no nos castiga por nuestras culpas.

Tan amplia como el cielo que envuelve la tierra,
así es su misericordia.
Tan lejos como la distancia entre el este y el oeste,
así aleja Él de nosotros el pecado.

VERSO ANTES DEL EVANGELIO              Lc. 15, 18

Volveré a mi padre
y le diré:
Padre, he pecado contra el cielo y contra ti.

EVANGELIO                       Lc. 15, 1-3.11-32

Tu hermano estaba muerto y ha vuelto a la vida.

Del santo evangelio de nuestro Señor Jesucristo según Lucas

En aquel tiempo, se acercaban a Jesús continuamente
publicanos y pecadores de todo tipo
para escucharle.
Los fariseos y los escribas murmuraban y decían:
«Este hombre recibe a los pecadores y come con ellos».
Él les presentó esta parábola:
«Un hombre tenía dos hijos.
El menor de ellos dijo a su padre:
Padre, dame la parte de la herencia que me corresponde.
Y él repartió entre ellos sus bienes.
Poco después, el hijo menor reunió todo lo que tenía
y se marchó a un país lejano.
Allí malgastó su fortuna en una vida disoluta.
«Cuando lo hubo gastado todo,
sobrevino una terrible hambruna a aquel país
y empezó a pasar necesidad.
«Entonces se puso al servicio de uno de los habitantes de aquel país,
que lo envió al campo a cuidar cerdos.
«Y aunque hubiera querido llenarse el estómago
con las cáscaras que comían los cerdos,
nadie se las daba.
«Entonces se puso a pensar y dijo:
Cuántos jornaleros de mi padre tienen comida en abundancia,
y yo aquí me muero de hambre.
«Volveré a mi padre
y le diré:
Padre, he pecado contra el cielo y contra ti;
ya no soy digno de ser llamado tu hijo,
pero acéptame como uno de tus jornaleros».
«Así que se puso en camino hacia su padre.
«Su padre lo vio llegar desde lejos
y se compadeció de él;
corrió hacia él,
lo abrazó y lo besó afectuosamente.
Pero el hijo le dijo:
Padre, he pecado contra el cielo y contra ti;
ya no soy digno de llamarme tu hijo.
Pero el padre ordenó a sus siervos:
Traed rápidamente el mejor vestido y ponédselo,
ponedle un anillo en el dedo y calzadle sandalias.
Traed el ternero cebado y matadlo; comamos y hagamos fiesta,
porque este hijo mío estaba muerto y ha vuelto a la vida,
estaba perdido y ha sido hallado.
«Y comenzaron a hacer fiesta.

«Mientras tanto, su hijo mayor estaba en el campo.
«Pero cuando regresó y se acercó a la casa,
oyó música y baile.
«Llamó a uno de los siervos
y le preguntó qué significaba aquello.
«Este respondió:
Tu hermano ha vuelto a casa
y tu padre ha mandado matar el ternero cebado
porque lo ha recuperado sano y salvo.
Pero él se enfadó y no quiso entrar.
Cuando su padre salió y le insistió,
él le respondió:
«Te he servido durante tantos años y nunca he desobedecido tus órdenes,
pero nunca me has dado un cabrito
para celebrar una fiesta con mis amigos.
«Y ahora que ha llegado ese hijo tuyo
que ha malgastado tu fortuna con mujeres malas,
has mandado matar el ternero cebado para él.
Entonces el padre respondió:
Hijo, tú siempre estás conmigo
y todo lo que es mío es también tuyo.
Pero hay que celebrar y alegrarse,
porque tu hermano estaba muerto y ha vuelto a la vida,
estaba perdido y ha sido encontrado.

Laudato Si

Encíclica de

PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

49. Me gustaría señalar que a menudo no se es plenamente consciente de
los problemas que afectan especialmente a los marginados. Son
la mayoría del planeta, miles de millones de personas. Hoy en día son objeto
del debate político y económico internacional, pero en la mayoría de los casos
parece que sus problemas se plantean como un apéndice, como
una cuestión casi obligatoria o marginal, si no es que se consideran un mero daño colateral. Cuando se trata de concretar,
a menudo ocupan el último lugar. Esto se debe en parte
al hecho de que muchos académicos, líderes de opinión, medios de comunicación y centros de poder
están muy alejados de ellos, en zonas urbanas aisladas, sin contacto directo
con sus problemas. Viven y piensan basándose en la comodidad
de un desarrollo y una calidad de vida que están fuera del alcance
de la mayoría de la población mundial. Esta falta de contacto físico
contacto y encuentro físico, a veces agravada por la fragmentación de nuestras ciudades, contribuye a endurecer la conciencia y a ignorar partes de la realidad en análisis fragmentados. Esto a veces va acompañado de un discurso «verde».
Pero hoy en día no podemos evitar reconocer que un verdadero enfoque ecológico siempre será un enfoque social, que debe integrar la justicia en los debates sobre el medio ambiente. Pero hoy en día no podemos evitar reconocer que un verdadero enfoque ecológico siempre será un enfoque social, que debe integrar la justicia en los debates sobre el medio ambiente, para escuchar tanto el clamor de la tierra como el clamor de los pobres.

Continuará

Cada día a las 2 am

 

El texto bíblico de esta edición está tomado deLa Nueva Traducción de la Biblia,
©Sociedad Bíblica Neerlandesa 2004/2007.
Reflexiones de Sugerencias litúrgicas para los días laborables y los domingos
Laudato Si Traducción oficial Español

____________________________________________________________________

Saturday of the second week of Lent

Invitation

May I draw your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation is intended to share with you the joy
of the Gospel. Everyone, without exception,
can experience that joy by opening their heart
to the healing power of God’s word.

Available every day

Consideration
The first reading, responsorial psalm and Gospel deal with radical forgiveness of guilt. The parable of the prodigal son is a parable for all times and for every sinner. Yet the introduction places the parable in a context where Pharisees and scribes are inevitably identified with the older son. They do not accept God’s mercy for the sinner. But do we ourselves accept that mercy so easily when we are asked to grant forgiveness? Do we follow the example of the Father?

FIRST READING                         Micah 7, 14-15, 18-20

God will cast our sins into the depths of the sea.

From the prophet Micah

Take your shepherd’s crook and feed your people, Lord,
the sheep that are your inheritance;
among the trees, in the middle of the forest,
they are so lonely.
Let them graze in Bashan and Gilead,
as in days of old.

I will show wonders,
as in the days when you came out of Egypt.

What God is like you, who forgives iniquity, who passes over the transgression of the remnant of his inheritance; who does not retain his anger forever, but delights in showing mercy?

He will again have compassion on us,
He will crush our guilt
under His feet.
He will cast all their sins
into the depths of the sea.

To Jacob you will show your faithfulness,
to Abraham your goodness,
as you swore to our fathers
in days of old.

INTERLUDIUM                Ps. 103(102), 1-3, 3-4,9-10, 11-12

The Lord is merciful and gracious.

Praise the Lord, my soul,
his holy Name from the depths of your being!
Praise the Lord, my soul,
do not forget his benefits!

It is He who forgives your debts,
who heals you of your ailments.
It is He who saves you from ruin,
who surrounds you with His favour and mercy.

He does not constantly reproach us,
He is not eternally angry.
He does not treat us as we deserve,
He does not repay us for our guilt.

As far as the heavens are above the earth,
so great is his mercy.
As far as the east is from the west,
so far does he remove our sins from us.

VERSE BEFORE THE GOSPEL                        Lk. 15, 18

I will return to my father
and I will say to him:
Father, I have sinned against heaven and against you.

GOSPEL                            Lk. 15, 1-3, 11-32

Your brother was dead and has come to life.

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to Luke

At that time, tax collectors and sinners of all kinds kept coming to Jesus
to listen to him.
The Pharisees and scribes grumbled about this and said,
“That man welcomes sinners and eats with them.”
He told them this parable:
“A man had two sons.
“Now the younger of them said to his father, ‘Father, give me my share of the estate.’
“So he divided his property between them.
“Not long after that, the younger son gathered everything together
and set off for a distant country.
“There he squandered his wealth in wild living.
“When he had spent everything,
a severe famine struck that country,
and he began to suffer.
“So he went to work for one of the citizens of that country,
who sent him to the fields to tend pigs.
“And although he would have liked to fill his stomach
with the husks that the pigs ate,
no one gave them to him.
“Then he came to his senses and said:
How many of my father’s hired servants have food in abundance,
and here I am dying of hunger.
“I will return to my father
and I will say to him:
Father, I have sinned against heaven and against you;
I am no longer worthy to be called your son,
but take me on as one of your labourers.”
So he set off to go to his father.
His father saw him coming from a distance
and was moved with compassion;
he ran to him,
threw his arms around his neck and kissed him warmly.
“But the son said to him:
Father, I have sinned against heaven and against you;
I am no longer worthy to be called your son.
“But the father ordered his servants:
Quickly bring the finest robe and put it on him,
put a ring on his finger and sandals on his feet.
Bring the fattened calf and slaughter it; let us eat and celebrate,
for this son of mine was dead and has come back to life,
he was lost and has been found.
“So they began to celebrate.

Meanwhile, his eldest son was in the field.
But when he returned and approached the house,
he heard music and dancing.
He called one of the servants
and asked what this meant.
The servant replied:
Your brother has come home,
and your father has had the fattened calf slaughtered
because he has got him back safe and sound.
“But he became angry and did not want to go inside.
“When his father came out and urged him,
he replied to his father:
For so many years I have served you and never broken your commandments,
yet you have never given me a goat
to celebrate with my friends.
“And now that your son has come,
who has squandered your wealth with bad women,
you have had the fattened calf slaughtered for him.
“Then the father replied:
Son, you are always with me,
and everything I have is yours.
“But we must celebrate and rejoice,
because your brother was dead and has come to life,
was lost and has been found.”

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS

On Care for Our Common Home

49. I would like to note that people are often not clearly aware of
the problems that particularly affect the marginalised. They are
the majority of the planet, billions of people. They are today the subject
of international political and economic debate, but most of the time
it seems that their problems are presented as an afterthought, as an issue that is almost obligatory or marginal, if not considered purely incidental. When it comes down to it, they are often last on the list. This is partly due to the fact that many academics, opinion makers, the media and centres of power are far removed from them, in isolated urban areas, with no direct contact with their problems. They live and think in abstract terms, far removed from the reality of the marginalised.
They live and think based on the convenience of a development and quality of life that are beyond the reach of the majority of the world’s population. This lack of physical contact and interaction, which is sometimes exacerbated by the fragmentation of our cities, contributes to a hardening of conscience
and a tendency to ignore parts of reality in fragmented analyses. This is sometimes accompanied by ‘green’ discourse.
However, today we cannot avoid recognising that a true ecological approach always becomes a social approach, which must integrate justice into discussions about the environment, in order to listen both to the cry of the earth and to the cry of the poor.

To be continued
Every day at 1 am

 

 

The Bible text in this edition is taken from The New Bible Translation, © Dutch Bible Society 2004/2007.

The Bible text in this edition is taken fromThe New Bible Translation,
©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Reflections from Liturgical suggestions for weekdays and Sundays
Laudato Si Official English translation

____________________________________________________________________

Vrijdag van de tweede week in de veertigdagentijd

 Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Elke dag ter beschikking

Overweging
Het beeld van Jozef als voorafbeelding van Jezus is niet zo ver gezocht en sinds de kerkvaders steeds herhaald. Jozef is de geliefde zoon van zijn vader. Hij wordt naar zijn broeders gestuurd maar door hen gehaat en verkocht voor zilver. Achteraf redt hij hen van de dood. Ook de parabel van het evangelie is niet mis te verstaan. De geliefde zoon wordt door de wijngaardeniers (Israël) buiten de wijngaard (stadspoort) ter dood gebracht. De luisterende joden spreken zelf het vonnis over die handelswijze uit, en Jezus beaamt hun oordeel.

 

EERSTE LEZING          Gen. 37, 3-4.12-13a. 17b-28

Zie, daar komt de dromer, laten wij hem doden.

Uit het Boek Genesis

Israël hield meer van Jozef dan van al zijn andere zonen,
omdat hij hem nog op zijn oude dag had gekregen.
Hij had voor hem een prachtig kleed laten maken.
De broers bemerkten dat hun vader meer van Jozef hield
dan van hen,
en zij gingen hem zo haten
dat ze geen goed woord meer voor hem over hadden.
Eens waren zijn broers bij Sichem
de kudden van hun vader gaan weiden,
toen Israël tot Jozef zei :
“Je weet dat je broers de kudde weiden bij Sichem.
Zou je niet naar hen toe willen gaan ?”
Jozef ging daarop zijn broers achterna
en vond hen inderdaad in Dotan.
Zij hadden hem al in de verte zien aankomen,
en voor hij bij hen was, smeedden zij het plan om hem te doden.
Zij zeiden tot elkaar :
“Daar komt hij aan, de grote dromer !
“Nu hebben we de kans.
“We vermoorden hem en gooien hem in een put.
“We kunnen zeggen dat een wild beest hem verslonden heeft.
“Dan zullen we eens kijken wat er van zijn dromen terecht komt !”
Toen Juda dit hoorde,
probeerde hij Jozef uit hun handen te redden en zei :
“We mogen hem niet doden.”
Ruben zei tot hen :
“Vergiet toch geen bloed !
“Ginds in de steppe is een put ;
gooi hem daarin, maar sla niet de hand aan hem.”
Hij wilde hem immers uit hun handen redden
en bij zijn vader terugbrengen.
Zodra Jozef bij zijn broers kwam,
trokken zij hem het kleed uit,
het prachtige kleed dat hij droeg,
grepen hem en wierpen hem in de put.
De put was leeg en er stond geen water in.
Terwijl ze zaten te eten,
zagen zij ineens een karavaan van Ismaëlieten,
die van Gilead kwam.
De kamelen waren beladen met gom, balsem en hars ;
zij waren op weg naar Egypte
om de koopwaar daar af te leveren.
Nu zei Juda tot zijn broers :
“Wat hebben we eraan, die broer van ons te vermoorden
en zijn bloed te bedekken !
Laten wij hem liever aan de Ismaëlieten verkopen
en niet de hand aan hem slaan ;
hij is toch een broer van ons, ons eigen vlees.”
Zijn broers stemden daarmee in.
Toen Midjanitische kooplieden voorbijkwamen,
trokken de broers Jozef uit de put
en verkochten hem voor twintig sikkel zilver aan de Ismaëlieten.
De kooplieden voerden Jozef naar Egypte.

TUSSENZANG                  Ps. 105(104), 16-17, 18-19, 20-21

Vergeet nooit de wonderen die de Heer deed.

De Heer zond een hongersnood over het land
en deed de broodstokken breken.
Hij zond een enkele man voor hen uit
toen Jozef als slaaf verkocht werd.

Zijn voeten werden met kluisters geboeid,
zijn hals in een band van ijzer ;
totdat gebeurde wat hij had voorzegd,
het woord van de Heer hem bevrijdde.

De koning liet hem uit de kerker ontslaan,
de heerser der volken gaf hem de vrijheid.
Hij stelde hem aan als heer van zijn huis,
beheerder van heel zijn have.

 

VERS VOOR HET EVANGELIE                Ez. 18, 31

Werpt alle overtredingen die gij begaan hebt, van u weg,
zegt de Heer,
en vernieuwt uw hart en geest.

 

EVANGELIE                  Mt. 21, 33-43.45-46

Dat is de erfgenaam ; laten wij hem vermoorden.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Matteüs

In die tijd sprak Jezus
tot de hogepriesters en de oudsten van het volk :
“Luistert naar een andere gelijkenis :
Er was eens een landeigenaar die een wijngaard aanlegde ;
hij zette er een heining omheen,
hakte een wijnpers erin uit
en bouwde een wachttoren.
“Daarop verpachtte hij hem aan wijnbouwers
en vertrok naar de vreemde.
“Toen de tijd van de oogst gekomen was
zond hij zijn dienaars naar de wijnbouwers
om de opbrengst in ontvangst te nemen.
“Maar de wijnbouwers grepen zijn dienaars vast.
“Zij mishandelden de een,
doodden de ander en stenigden een derde.
“Daarop zond hij andere dienaars,
talrijker dan de eersten ;
maar zij behandelden hen op dezelfde manier.
“Tenslotte stuurde hij zijn zoon naar hen toe,
in de veronderstelling
dat zij zijn zoon wel zouden ontzien.
“Maar toen de wijnbouwers de zoon zagen,
zeiden ze onder elkaar :
Dat is de erfgenaam ;
vooruit, laten we hem vermoorden
en ons zijn erfenis toeëigenen.
“Ze grepen hem vast,
wierpen hem de wijngaard uit en doodden hem.
Wanneer nu de eigenaar van de wijngaard komt,
wat zal hij dan wel met die wijnbouwers doen ?”
Ze antwoordden Hem :
“Hij zal die ellendelingen een ellendige dood doen sterven
en zijn wijngaard zal hij aan andere wijnbouwers verpachten,
die hem de opbrengst op vastgestelde tijd zullen afdragen.”
Toen sprak Jezus tot hen :
“Hebt gij nooit in de Schrift gelezen :
De steen die de bouwlieden hebben afgekeurd
is juist de hoeksteen geworden.
Op last van de Heer is dat gebeurd
en het is wonderbaar in onze ogen.
“Daarom zeg Ik u :
Het Rijk Gods zal u ontnomen worden
en gegeven aan een volk
dat wel de vruchten daarvan opbrengt.”

Toen de hogepriesters en Farizeeën
zijn gelijkenissen gehoord hadden
begrepen ze dat Hij over hen sprak.
Zij zonnen dus op een middel om zich van Hem meester te maken,
maar ze waren bang voor het volk
omdat men Hem voor een profeet hield.

Laudato Si

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijk huis

Planetaire ongelijkheid
48. Het menselijk en natuurlijke milieu gaan samen achteruit en wij
zullen niet op een adequate wijze het hoofd kunnen bieden aan de
vernietiging van het milieu, als wij geen aandacht besteden aan de oorzaken die
verband hebben met het menselijk en maatschappelijk verval. De achteruitgang
van het milieu en de samenleving treft in het bijzonder de zwaksten
van de planeet: “Zowel de gemeenschappelijke ervaring van het gewone
leven als het wetenschappelijk onderzoek laten zien dat de armste mensen
te lijden hebben onder de ernstigste effecten van alle aanvallen op het
milieu”. De uitputting van de visreserves straft bijvoorbeeld vooral
degenen die van de beroepsvisvangst leven en niets hebben om deze te
vervangen, de vervuiling van het water treft in het bijzonder de armsten,
die niet de mogelijkheid hebben om water in flessen te kopen, de stijging
van het zeeniveau treft hoofdzakelijk de verarmde kustvolken, die nergens
heen kunnen verhuizen. Het effect van het huidige gebrek aan evenwicht
blijkt ook uit de vroegtijdige dood van veel armen, in de conflicten die
worden veroorzaakt door het gebrek aan hulpbronnen, en zoveel andere
problemen die geen voldoende ruimte vinden in de agenda’s van de wereld.

Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am

 

De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling,
©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Overwegingen uit Liturgische suggesties voor de weekdagen en de zondagen
Laudato Si Officiële Nederlandse vertaling

_____________________________________________________________________