Generaal van de Franciscanen
Heilig verklaard in 1482 en kerkleraar in 1588
Uitnodiging
Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?
Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.
Elke dag ter beschikking
OVERWEGING
Het boek Exodus bevat een diepe symboliek (met soms ironische toespelingen). Zo is het niet toevallig dat de Farao alle Israëlische jongetjes wil verdrinken, dat uitgerekend zijn eigen dochter Mozes uit het water haalt, en dat later het leger van de Farao bij de achtervolging van die man zal verdrinken. Ook het ‘riet’ dat Mozes redt, en de Rietzee waar de Israëlieten gered worden zijn typisch. De naam van Mozes zelf helpt om die symboliek te benadrukken. ‘Ik heb hem uit het water gered’. Het hele volk zal trouwens ‘doorheen het water gered worden’.
EERSTE LEZING Ex. 2, 1-15a
Men noemde het kind Mozes,
omdat hij uit het water was gered.
Toen hij opgegroeid was ging hij naar zijn broeders.
In die dagen nam een zeker iemand uit de stam Levi
een meisje uit die stam tot vrouw.
De vrouw werd zwanger en bracht een zoon ter wereld.
Toen zij zag hoe mooi het kind was,
hield zij het drie maanden lang verborgen.
Maar toen zij geen kans meer zag
het nog langer verborgen te houden,
nam zij een mandje van riet,
streek het dicht met asfalt en pek en legde het kind erin.
Toen zette zij het tussen het riet aan de oever van de Nijl.
Op enige afstand stelde de zuster van het kind zich verdekt op,
om te zien wat er zou gebeuren.
Nu begaf de dochter van Farao zich naar de Nijl om te baden,
terwijl haar dienaressen op en neer bleven lopen
langs de oever van de rivier.
Ineens zag zij het mandje tussen het riet
en stuurde haar slavin om het te halen.
Zij maakte het open, keek, en daar lag een schreiend jongetje.
Vol medelijden riep zij:
“Natuurlijk een Hebreeuws kind!”
Toen kwam de zuster van het kind
aan de dochter van Farao vragen:
“Zal ik bij de Hebreeuwse vrouwen een voedster gaan zoeken,
om het kind voor u te voeden?”
De dochter van Farao antwoordde: “Ja, doe dat.”
Het meisje snelde weg en haalde de moeder van het kind.
De dochter van Farao beval haar:
“Neem dit kind mee en voed het voor mij;
ik zal er u persoonlijk voor belonen.”
Toen nam de vrouw het kind mee en voedde het.
En toen het kind opgegroeid was,
bracht zij het terug naar de dochter van Farao.
Deze nam hem als haar eigen zoon aan.
Zij noemde hem Mozes, want, zo zei ze,
ik heb hem uit het water getrokken.
Toen Mozes opgegroeid was ging hij eens naar zijn broeders
en was getuige van hun dwangarbeid.
Hij zag hoe een Egyptenaar een Hebreeër neersloeg,
een van zijn broeders.
Hij keek naar alle kanten en toen hij zag
dat er niemand in de buurt was, sloeg hij de Egyptenaar neer
en verborg hem onder het zand.
De dag daarop ging hij weer uit
en zag twee Hebreeuwse mannen met elkaar vechten.
Hij vroeg aan degene die ongelijk had:
“Waarom sla jij je kameraad?”
De man antwoordde:
“Wie heeft u als heer en rechter over ons aangesteld?
Zijt ge soms van plan mij ook te doden,
net als die Egyptenaar?”
Toen werd Mozes bang en dacht:
“Het is dus toch bekend geworden.”
Ook Farao hoorde van het gebeurde
en was er sindsdien op uit Mozes te doden.
Maar Mozes wist aan Farao te ontkomen
en week uit naar Midjan.
TUSSENZANG Ps. 69(68), 3, 14, 30-31, 33-34
Ziet toe, geringen, en weest verheugd,
schept moed, gij allen die God zoekt.
Diep zink ik weg in de modder,
mijn voet vindt geen vaste grond.
Ik ga in de golven onder,
de stroom sleurt mij weerloos mee.
Maar mij gebed, Heer, richt ik tot U,
nu is het tijd van genade.
Verhoor mij omdat Gij barmhartig zijt
en trouw in het hulp verlenen.
Ik ga gebogen onder mijn smart ;
God, laat uw hulp mij beschermen.
Gods Naam zal ik loven in mijn gezang,
hem dankbaar overal prijzen.
Ziet toe, geringen, en weest verheugd,
schept moed, gij allen die God zoekt.
God luistert naar wat een arme Hem vraagt,
vergeet zijn gevangenen niet.
ALLELUIA Ps. 27(26),11
Alleluia.
Toon mij uw weg, Heer, bij tegenstand,
leid mij langs effen paden.
Alleluia.
EVANGELIE Mt. 11, 20-24
Het lot van Tyrus en Sidon
zal beter te dragen zijn op de oordeelsdag dan dat van u.
In die dagen begon Jezus
de steden waarin de meeste van zijn wonderen waren gebeurd,
te verwijten, dat zij zich niet bekeerd hadden.
“Wee u, Chórazin; wee u, Betsáïda!
Tyrus en Sidon
zouden reeds lang, in zak en as, zich bekeerd hebben,
indien bij hen de wonderen waren gebeurd
die bij u hebben plaats gevonden.
Ja, Ik zeg u:
Het lot van Tyrus en Sidon
zal beter te dragen zijn op de oordeelsdag dan dat van u.
En gij, Kafarnaüm,
zult ge soms tot de hemel toe verheven worden?
Tot in de onderwereld zult ge neerzinken.
Als in Sodom
de wonderen gebeurd waren die bij u zijn geschied,
het zou tot op de dag van vandaag zijn blijven bestaan.
Toch zeg Ik u:
Het lot van het land van Sodom
zal beter te dragen zijn op de oordeelsdag dan dat van u.”
___________________________________________________________________
Laudato Si
Encycliek van
PAUS FRANCISCUS
Over de zorg voor het gemeenschappelijk huis
52. De buitenlandse schuld van de arme landen is een controle-instrument
geworden, maar dat gebeurt niet met de ecologische schuld. Op
verschillende manieren dragen de ontwikkelingslanden, waar zich de
belangrijkste reserves van de biosfeer bevinden, bij tot de ontwikkeling
van de rijkste landen ten koste van hun eigen heden en toekomst. De
bodem van de armen van het Zuiden is rijk en weinig vervuild, maar de
toegang tot het eigendom van de goederen en de hulpbronnen om te
voldoen aan de eigen levensbehoeften wordt hun verboden door een
structureel pervers systeem op het gebied van handel en eigendom. Het is
noodzakelijk dat de ontwikkelde landen eraan bijdragen deze schuld te
vereffenen door hun gebruik van niet hernieuwbare energie te beperken en
de meest behoeftige landen te voorzien van hulpmiddelen en politieke
programma’s die een beheersbare ontwikkeling ondersteunen. De armste
streken en landen hebben minder mogelijkheden nieuwe modellen te
gebruiken om milieubelasting terug te dringen, omdat zij de kosten ervan
niet kunnen dekken. Daarom moet men zich er helder bewust van blijven
dat er bij de klimaatverandering gedifferentieerde verantwoordelijkheden
zijn en, zoals de bisschoppen van Verenigde Staten hebben gezegd, het
gepast is zich “vooral” te richten “op de noden van de armen, de zwakken
en kwetsbaren, in het debat dat vaak wordt beheerst door de machtigste
belangen”. Men moet het bewustzijn versterken dat wij één menselijke
familie zijn. Er zijn geen politieke en maatschappelijke grenzen en
barrières die het ons veroorloven ons te isoleren en juist daarom is er
evenmin ruimte voor de globalisering van de onverschilligheid.
Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am
De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling,
©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Overwegingen uit Liturgische suggesties voor de weekdagen en de zondagen
Laudato Si Officiële Nederlandse vertaling
_________________________