PALM- EN PASSIEZONDAG

Inleiding

Gevolg gevend aan de Apostolische exhortatie Evangelii Gaudium van Paus Franciscus, wil deze inleiding U deelgenoot maken aan de vreugde van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd, kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen voor de genezende werking van Gods woord.

Het evangelie is eerst en vooral een uitnodiging om een antwoord te geven aan God die ons liefheeft en redt, door Hem te erkennen in de ander en door uit onszelf te treden om het goede te zoeken voor allen. Het evangelie reikt die eenheid en volheid van het menselijk leven aan, die de beste remedie is tegen alle vormen van kwaad.

Langs deze elektronische weg wordt U uitgenodigd om dagelijks het evangelie te lezen en even na te denken over de betekenis voor uw leven. Het is vanaf 7 uur ‘s morgens steeds ter beschikking.

Openingswoord

Met de palmtakken in de hand
gedenken we vandaag de intocht van Jezus in Jeruzalem.
Hij komt als een vorst van vrede,
zachtmoedig en zonder groot geweld.
De profeet uit Nazareth blijft rustig bij al het hosanna-gejubel,
misschien zelfs bedroefd,
omdat Hij al voorvoelt hoe het zal aflopen.
Toch kiest Hij in volle vrijheid
om tot het einde trouw te blijven aan zijn zending,
niet zichzelf te redden
maar te blijven vertrouwen op zijn Vader.
Moge deze viering ons sterken en bemoedigen
om diezelfde weg van overgave te gaan.

 

EERSTE  LEZING                    Jes. 50, 4-7
Mijn gezicht heb ik niet afgewend van wie mij smaadden
maar ik weet dat ik niet te schande zal worden.

Uit de profeet Jesaja

God de Heer heeft mij de gave van het woord geschonken:
ik versta het de ontmoedigden moed in te spreken.
Elke morgen spreekt Hij zijn woord,
elke morgen richt Hij het woord tot mij
en ik luister met volle overgave.
God de Heer heeft tot mij gesproken
en ik heb mij niet verzet,
ik ben niet teruggedeinsd.
Mijn rug bood ik aan wie mij sloegen,
mijn wangen aan wie mij de baard uitrukten,
en mijn gezicht heb ik niet afgewend
van wie mij smaadden en mij bespuwden.
God de Heer zal mij helpen:
daarom zal ik niet beschaamd staan
en zal ik geen spier vertrekken.
Ja, ik weet dat ik niet te schande zal worden.

Antwoordpsalm      Ps. 22(21), 8-9, 17-18a, 19-20, 23-24

Keervers
Mijn God, mijn God, waarom verlaat Gij mij?

Ze lachen met mij, allen die mij zien,
ze grijnzen en ze schudden met het hoofd.
“Hij steunt toch op de Heer? Laat die hem redden
en hem bevrijden, als Hij hem bemint”.

Een meute honden jaagt mij op,
een bende booswichten houdt mij omsingeld.
Mijn handen en mijn voeten hebben zij doorboord,
mijn beenderen kan ik wel tellen.

Nu delen zij mijn kleren onderling
en dobbelen om mijn gewaad.
Ach, Heer, houd U niet ver van mij,
mijn steun, kom haastig om mij bij te staan.

Uw Naam zal ik verheerlijken onder mijn broeders,
uw lof verkondigen voor heel het volk.
Gij, dienaars van de Heer, verheerlijkt Hem,
heel het geslacht van Jakob, brengt Hem hulde.

TWEEDE LEZING               Fil. 2, 6-11
Christus heeft zich vernederd, daarom heeft God Hem hoog verheven.

Uit de brief van de heilige apostel Paulus aan de christenen van
Filippi

Broeders en zusters,

Hij die bestond in goddelijke majesteit,
heeft zich niet willen vastklampen
aan de gelijkheid met God.
Hij heeft zichzelf ontledigd
en het bestaan van een slaaf op zich genomen.
Hij is aan de mensen gelijk geworden.
En als mens verschenen,
heeft Hij zich vernederd
door gehoorzaam te worden tot de dood,
tot de dood aan het kruis.
Daarom heeft God Hem hoog verheven
En Hem de naam verleend
die boven alle namen is.
Opdat bij het noemen van zijn Naam
zich iedere knie zou buigen
in de hemel, op aarde en onder de aarde;
en iedere tong zou belijden,
tot eer van God de Vader:
Jezus Christus is de Heer.

Vers voor het evangelie               Fil. 2, 8-9

Lof en eer zij U, Heer Jezus.
Christus is voor ons gehoorzaam geworden tot de dood,
tot de dood aan een kruis.
Daarom heeft God Hem hoog verheven
en Hem de naam verleend die boven alle namen is.
Lof en eer zij U, Heer Jezus.

EVANGELIE               Mt.  26, 14-27,66

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Matteüs

In die tijd ging een van de twaalf,
Judas Iskariot geheten,
naar de hogepriesters en zei:
“Wat wilt ge mij geven als ik u Jezus in handen speel?”
Zij betaalden hem dertig zilverlingen uit.
En van toen af
zocht hij een gunstige gelegenheid om Jezus over te leveren.

Op de eerste dag van het ongedesemde brood
kwamen de leerlingen Jezus vragen:
“Waar wilt Gij dat wij het paasmaal voor U gereed maken?”
Hij antwoordde:
“Gaat naar de stad en zegt aan die en die:
De Meester laat weten:
Mijn uur is nabij;
bij u wil Ik met mijn leerlingen het paasmaal houden.”
De leerlingen deden zoals Jezus hun had opgedragen
en maakten het paasmaal gereed.

Toen de avond gevallen was,
lag Hij met de twaalf leerlingen aan.
Onder de maaltijd sprak Hij:
“Voorwaar, Ik zeg u:
een van u zal Mij overleveren.”
Smartelijk getroffen, begon de een na de ander Hem te vragen:
“Ik ben het toch niet, Heer?”
Hij antwoordde:
“Die met Mij zijn hand in de schotel steekt,
zal Mij overleveren.
“Wel gaat de Mensenzoon heen
zoals van Hem geschreven staat,
maar wee de mens
door wie de Mensenzoon wordt overgeleverd!
“Het zou beter voor hem zijn
als hij niet geboren was, die mens!”
Judas, zijn verrader, nam ook het woord en zei:
“Ik ben het toch niet, Rabbi?”
Hij antwoordde hem:
“Gij zegt het”.

Onder de maaltijd nam Jezus brood,
sprak de zegen uit, brak het
en gaf het aan zijn leerlingen, met de woorden:
“Neemt, eet;
dit is mijn lichaam.”
Daarna nam Hij de beker,
en, na het spreken van het dankgebed,
reikte Hij hun die toe met de woorden:
“Drinkt allen hieruit,
want dit is mijn bloed van het Verbond,
dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden.
“Maar Ik zeg u:
Van nu af
zal Ik niet meer drinken van wat de wijnstok voortbrengt
tot op de dag waarop Ik het met u, nieuw, zal drinken
in het Koninkrijk van mijn Vader.”
Nadat zij de lofzang gezongen hadden,
gingen zij naar de Olijfberg.

Toen sprak Jezus tot hen:
“In deze nacht zult ge allen aanstoot aan Mij nemen.
“Want er staat geschreven:
Ik zal de herder slaan
en de schapen van de kudde zullen verstrooid worden.
“Maar na mijn verrijzenis zal Ik u voorgaan naar Galilea.”
Toen zei Petrus:
“Al zouden allen aanstoot aan U nemen, ik nooit.”
Jezus zei:
“Voorwaar, Ik zeg u:
nog deze nacht,
voor het kraaien van de haan,
zult gij Mij driemaal verloochenen.”
Petrus antwoordde Hem:
“Al moest ik met U sterven,
in geen geval zal ik U verloochenen”.
In diezelfde geest spraken ook al de leerlingen.

Toen Jezus
met hen aan een landgoed kwam dat Getsemane heette,
sprak Hij tot zijn leerlingen:
“Blijft hier zitten, terwijl Ik ginds ga bidden”.
Petrus en de twee zonen van Zebedeüs
nam Hij echter met zich mee.
Toen sprak Hij tot hen:
“Ik ben bedroefd tot stervens toe.
“Blijft hier en waakt met Mij.”
Nadat Hij een weinig verder was gegaan,
wierp Hij zich plat ter aarde en bad:
“Mijn Vader, als het mogelijk is,
laat deze beker Mij voorbij gaan.
“Maar toch: niet zoals Ik wil,
maar zoals Gij wilt”.
Toe ging Hij naar zijn leerlingen en vond hen in slaap;
en Hij sprak tot Petrus:
“Ging het dan uw krachten te boven
één uur met Mij te waken?
“Waakt en bidt, dat gij niet op de bekoring ingaat.
“De geest is wel gewillig, maar het vlees zwak”.
Hij verwijderde zich voor de tweede keer en weer bad Hij:
“Vader, als het niet mogelijk is
dat die beker voorbij gaat zonder dat Ik hem drink:
dat dan uw wil geschiede”
En teruggekomen vond Hij hen weer in slaap
want hun oogleden waren zwaar.
Hij liet hen met rust,
ging weer heen en bad voor de derde maal
nogmaals met dezelfde woorden.
Daarna ging Hij naar zijn leerlingen en sprak tot hen:
“Slaapt dan maar door en rust uit!
“Nu is het uur gekomen waarop de Mensenzoon
wordt overgeleverd in de handen van zondaars.
“Staat op, laten we gaan; mijn verrader is nabij”.
Hij was nog niet uitgesproken of daar kwam Judas,
een van de twaalf,
vergezeld van een grote bende met zwaarden en knuppels,
gestuurd door de hogepriesters en de oudsten van het volk.
Zijn verrader had een teken met hen afgesproken
door te zeggen:
“Die ik zal kussen, Hij is het; grijpt Hem”.
Hij ging recht op Jezus af en zei:
“Gegroet Rabbi”,
en hij kuste Hem.
Jezus sprak tot hem:
“Vriend, zijt ge daarvoor hier?”
Toen kwamen zij naar voren,
grepen Jezus vast en maakten zich van Hem meester.
Maar een van Jezus’ gezellen greep naar zijn zwaard, trok het
en sloeg met één houw de knecht van de hogepriester het oor af.
Toen sprak Jezus tot hem:
“Steek uw zwaard weer op zijn plaats.
“Want allen die naar het zwaard grijpen,
zullen door het zwaard omkomen.
“Of meent ge soms
dat Ik niet de hulp van mijn Vader kan inroepen,
die Mij dan aanstonds
meer dan twaalf legioenen engelen ter beschikking zou stellen?
“Maar hoe zouden dan de Schriften in vervulling gaan
die zeggen dat het zo gebeuren moet?”
Nu richtte Jezus zich tot de bende:
“Als tegen een rover
zijt ge uitgetrokken met zwaarden en knuppels
om Mij gevangen te nemen.
“Dagelijks zat Ik in de tempel te onderrichten
en toch hebt gij Mij niet gegrepen.
“Maar dit alles is geschied
opdat de Schriften van de profeten in vervulling zouden gaan.”
Toen lieten alle leerlingen Hem in de steek en namen de vlucht.

Nu zij Jezus in hun macht hadden,
voerden zij Hem naar de hogepriester Kajafas,
waar de Schriftgeleerden en de oudsten bijeengekomen waren.
Petrus bleef Hem op een afstand volgen
tot aan het paleis van de hogepriester;
hij ging naar binnen en zette zich neer bij het dienstvolk
om te zien hoe het af zou lopen.
De hogepriester en het hele Sanhedrin
zochten naar een schijngetuigenis tegen Jezus
om Hem ter dood te kunnen brengen,
maar ze vonden er geen,
ofschoon er vele valse getuigen optraden.
Tenslotte echter kwamen er twee verklaren:
“Die man daar heeft beweerd:
Ik kan de tempel van God afbreken
en in drie dagen weer opbouwen.”
Toen stond de hogepriester op en sprak tot Hem:
“Geeft Ge geen antwoord?
“Wat getuigen deze mensen tegen U?”
Maar Jezus bleef zwijgen.
Toen sprak de hogepriester tot Hem:
“Ik bezweer U bij de levende God
ons te zeggen of Gij de Christus zijt,
de Zoon van God.”
Jezus gaf hem ten antwoord:
“Gij zegt het.
“Maar Ik zeg u:
vanaf nu
zult ge de Mensenzoon
zien zitten aan de rechterhand van de Macht
en komen op de wolken des hemels”.
Toen scheurde de hogepriester zijn kleed en riep uit:
“Hij heeft God gelasterd;
waartoe hebben we nog getuigen nodig?
“Gij hebt nu toch de godslastering gehoord!
“Wat denkt gij daarvan?”
Zij antwoordden:
“Hij verdient de doodstraf.”
Daarop spuwden zij Hem in het gezicht
en sloegen Hem met de vuist;
anderen sloegen Hem met een stok, terwijl ze zeiden:
“Wees nu eens voor ons profeet, Messias:
wie is het die U geslagen heeft?”
Intussen zat Petrus op de open binnenplaats.
Hier trad een dienstmeisje op Hem toe en zei:
“Jij was ook bij Jezus de Galileeër.”
Maar hij ontkende het waar allen bij waren en zei:
“Ik weet niet wat je bedoelt.”
Hierna ging hij naar het poortgebouw,
maar een ander dienstmeisje merkte hem op
en zei tot de aanwezigen:
“Die daar was bij Jezus de Nazoreeër!”
Hij ontkende opnieuw met een eed:
“Ik ken die mens niet.”
Even daarna kwamen de omstanders dichterbij
en zeiden tot Petrus:
“Waarachtig, jij bent er ook een van!
“Het is duidelijk aan je spraak te horen.”
Toen begon hij te vloeken en te zweren:
“Ik ken die mens niet.”
Onmiddellijk daarop kraaide een haan.
En Petrus herinnerde zich het woord van Jezus, die gezegd had:
“Voor het kraaien van de haan
zult ge Mij driemaal verloochenen.”
Hij ging naar buiten en begon bitter te wenen.

Bij het aanbreken van de morgen
kwamen alle hogepriesters en oudsten van het volk
in vergadering bijeen
en spraken over Jezus het doodvonnis uit.
Geboeid leidde men Hem weg
en men leverde Hem uit aan de landvoogd Pilatus.

Toen Judas, zijn verrader, zag dat Jezus veroordeeld was,
kreeg hij wroeging,
en bracht de dertig zilverlingen
terug bij de hogepriesters en ouderlingen, met de woorden:
“Ik heb misdaan door onschuldig bloed te verraden”.
Maar zij antwoordden:
“Wat gaat ons dat aan?
“Dat is uw zaak”.
Toen gooide hij de zilverlingen in de tempel en liep weg.
Hij ging heen en verhing zich.
De hogepriesters raapten de geldstukken op en zeiden:
“Wij mogen die niet bij de tempelschat doen,
want het is bloedgeld.”
En zij besloten er het land van de pottenbakker mee te kopen
om daar de vreemdelingen te begraven.
Daarom kreeg dit stuk land de naam van Bloedakker
en zo heet het nog.
Aldus ging in vervulling wat de profeet Jeremia gezegd had:
zij namen de dertig zilverlingen,
de prijs waarop Hij geschat is,
geschat door zonen van Israël,
en gaven die voor de akker van de pottenbakker,
zoals de Heer mij opgedragen had.

Jezus werd voor de landvoogd geleid
en deze stelde Hem de vraag:
“Zijt Gij de koning der joden?”
Jezus antwoordde:
“Gij zegt het”.
Op de beschuldigingen,
door de hogepriesters en de oudsten tegen Hem ingebracht,
gaf Hij geen enkel antwoord.
Toen zei Pilatus tot Hem:
“Hoort Gij niet wat ze allemaal tegen U inbrengen?”
Maar Hij gaf hem geen antwoord, op welk punt dan ook,
zodat de landvoogd hoogst verbaasd was.

De landvoogd was gewoon bij elk feest één gevangene,
naar keuze van het volk, vrij te laten.
Men had juist een beruchte gevangene,
een zekere Barabbas.
Nu zij daar toch bijeen waren, sprak Pilatus tot hen:
“Wie wilt ge dat ik u zal vrijlaten,
Barabbas of Jezus die Christus genoemd wordt?”
Hij wist heel goed dat men Hem uit nijd had uitgeleverd.
Terwijl hij op zijn rechterstoel gezeten was,
stuurde zijn vrouw hem de boodschap:
“Laat u niet in met deze rechtschapen mens,
want ik heb vannacht in een droom
veel om Hem moeten doorstaan.”
Maar de hogepriesters en de oudsten haalden het volk over
Barabbas te kiezen, en Jezus te doen sterven.
De landvoogd nam weer het woord en sprak tot hen:
“Wie van de twee wilt ge dat ik u vrijlaat?
Ze zeiden:
“Barabbas!”
Pilatus vroeg hun:
“Wat zal ik dan doen met Jezus, die Christus genoemd wordt?
Zij riepen allen:
“Aan het kruis met Hem!”
Hij hernam:
“Wat voor kwaad heeft Hij dan gedaan?”
Maar zij schreeuwden nog harder:
“Aan het kruis met Hem!”
Toen Pilatus zag dat hij niets verder kwam
maar dat er veeleer tumult ontstond,
liet hij water brengen
en waste ten overstaan van het volk zijn handen
terwijl hij verklaarde:
“Ik ben onschuldig aan het bloed van deze rechtschapen man,
gij moet het zelf maar verantwoorden.”
Heel het volk riep terug:
“Zijn bloed kome over ons en onze kinderen!”
Daarop liet hij, omwille van hen, Barabbas vrij,
maar Jezus liet hij geselen
en gaf Hem over om gekruisigd te worden.

Toen namen de soldaten van de landvoogd
Jezus mee in het pretorium
en verzamelden de hele afdeling rondom Hem.
Zij trokken Hem zijn kleren uit
en hingen Hem een rode mantel om.
Ook vlochten ze een kroon van doorntakken,
zetten die op zijn hoofd
en gaven Hem een rietstok in de rechterhand.
Dan vielen ze voor Hem op de knieën
en bespotten Hem met de woorden:
“Gegroet, koning der joden!”
Ze bespuwden hem,
pakten de rietstok en sloegen Hem op het hoofd.
Nadat zij hun spel met Hem gedreven hadden,
ontdeden ze Hem van de mantel,
trokken Hem zijn eigen kleren weer aan
en voerden Hem weg ter kruisiging.

Toen ze de stad uitgingen,
ontmoetten ze een Cyreneeër, Simon genaamd,
en vorderden hem tot het dragen van Jezus’ kruis.
Gekomen op een plaats die Golgota genoemd wordt
-dat wil zeggen Schedelplaats –
gaven ze hem met alsem gemengde wijn te drinken;
Hij proefde ervan, maar wilde niet drinken.
Nadat ze Hem gekruisigd hadden,
verdeelden ze zijn kleren onder elkaar, door er om te dobbelen;
en daar neergezeten, bleven ze de wacht bij Hem houden.

Boven zijn hoofd
bracht men een opschrift aan
met de reden van zijn veroordeling:
Dit is Jezus,
de koning der joden.
Samen met Hem werden ook twee rovers gekruisigd,
de een rechts, de ander links.

Voorbijgangers hoonden Hem,
terwijl ze het hoofd schudden en zeiden:
“Gij daar, die de tempel afbreekt
en in drie dagen weer opbouwt,
red Uzelf;
als Gij de Zoon van God zijt,
kom dan van dat kruis af!”
In dezelfde geest zeiden de hogepriesters
met de schriftgeleerden en oudsten spottend:
“Anderen heeft Hij gered, maar zichzelf kan Hij niet redden.
Hij is toch de koning van Israël!
“Laat Hem nu van het kruis afkomen,
dan zullen we in Hem geloven.
laat Die Hem nu bevrijden als Hij behagen in Hem heeft.
“Hij heeft immers gezegd: Ik ben de Zoon van God!”
zelfs de rovers die samen met Hem gekruisigd waren,
voegden Hem soortgelijke beschimpingen toe.

Vanaf het zesde uur viel er duisternis over het hele land
tot aan het negende uur toe.
Omstreeks het negende uur riep Jezus met luide stem uit:
“Eli, Eli, lama sabaktani!”
Dat wil zeggen:
Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?
Enkelen uit de omstanders die het hoorden, zeiden:
“Hij roept om Elia!”
Onmiddellijk daarop ging een van hen een spons halen,
drenkte die in zure wijn,
stak ze op een rietstok en bood Hem te drinken.
Maar de anderen zeiden:
“Laat dat!
“Wij willen eens zien of Elia Hem komt redden.”
Jezus slaakte andermaal een luide kreet
en gaf de geest.

(Hier knielen allen gedurende enige tijd.)

En zie,
het voorhangsel van de tempel
scheurde van boven tot onder in tweeën,
de aarde beefde en de rotsen spleten.
De graven gingen open
en de lichamen van vele heilige mensen die ontslapen waren,
stonden op.
na zijn verrijzenis kwamen zij uit de graven
en gingen naar de heilige stad
waar zij aan velen verschenen.
De honderdman en zij die met hem bij Jezus de wacht hielden,
werden bij het zien van de aardbeving en wat verder gebeurde,
door een grote vrees bevangen en zeiden:
“Waarlijk, Hij was een Zoon van God.”
Er waren ook vele vrouwen bij, die op een afstand toekeken;
zij waren Jezus vanuit Galilea gevolgd
om voor Hem te zorgen.
Onder hen bevonden zich Maria Magdalena,
Maria, de moeder van Jakobus en Jozef,
en de moeder van de zonen van Zebedeus.

Toen het avond was geworden, kwam een rijk man,
een zekere Jozef van Arimatéa,
die zich ook als leerling bij Jezus had aangesloten.
Hij was naar Pilatus gegaan
en had om het lichaam van Jezus gevraagd.
Daarop had Pilatus bevolen het te geven.
Jozef nam het lichaam,
wikkelde het in smetteloze lijkwade
en legde het in zijn graf
dat hij pas in de rots had laten uithouwen.
Nadat hij een grote steen voor de ingang van het graf gerold had,
ging hij heen.
Maria Magdalena en de andere Maria waren erbij
en zaten tegenover het graf.

De volgende dag,
dat is dus na de voorbereidingsdag,
gingen de hogepriesters en Farizeeën
gezamenlijk naar Pilatus en zeiden:
“Heer, wij herinneren ons
dat die bedrieger toen hij nog leefde, gezegd heeft:
Na drie dagen zal Ik verrijzen.
“Geef daarom order
de veiligheid van het graf te verzekeren, tot de derde dag toe;
zijn leerlingen mochten Hem anders eens komen stelen
en aan het volk zeggen:
Hij is van de doden verrezen.
“Dit laatste bedrog zou nog erger zijn dan het eerste”.
Pilatus zei hun:
“Ge kunt een wacht krijgen.
“Neem dan maar uw veiligheidsmaatregelen
zoals gij u die gedacht hebt.”
Zij gingen heen
en verzekerden de veiligheid van het graf
door de steen te verzegelen
en de wacht erbij te plaatsen.

De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling, © Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Overwegingen uit Liturgische suggesties bij de zondagse eucharistieviering.

 

Gepubliceerd door leopardoel

I am a 90-years old retired Johnson & Johnson researcher, who wants to spend the rest of his years to the spreading of the gospel in a daily blog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: