Uitnodiging
Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?
Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.
Elke dag ter beschikking.
Overweging
We lezen vandaag het einde van de Hebreeënbrief: “Moge de God van vrede, die onze Heer Jezus, de grote herder der schapen, door het bloed van een eeuwig verbond heeft teruggebracht uit de dood, u bevestigen in alle goeds.” De liturgie mist de kans niet om daarop te antwoorden met psalm 23: “De Heer is mijn herder, niets kom ik tekort.” En zeer toevallig valt ook in het evangelie het woord: “Hij voelde medelijden met hen, want zij waren als schapen zonder herder”.
EERSTE LEZING Hebr. 13, 15-17.20-21
Moge de God van de vrede,
die de grote herder der schapen heeft teruggebracht uit de dood,
u bevestigen in alle goeds.
Uit de brief aan de Hebreeën
Broeders en zusters,
Door Jezus willen wij God voortdurend een lofoffer brengen,
de hulde namelijk van lippen die zijn naam prijzen.
Vergeet ook nooit elkaar goed te doen en te helpen,
want dat zijn de offers die God behagen.
Gehoorzaamt uw leiders en voegt u naar hen ;
zij zijn dag en nacht in de weer voor uw heil,
want zij zijn zich bewust van hun verantwoordelijkheid.
Zorgt ervoor
dat zij hun taak met voldoening kunnen vervullen.
Als zij steeds moeten zuchten en klagen
zou dat voor u niet voordelig zijn.
Moge de God van de vrede,
die onze Heer Jezus,
de grote herder der schapen,
door het bloed van een eeuwig verbond
heeft teruggebracht uit de dood,
u bevestigen in alle goeds.
En moge Hij in ons uitwerken wat Hem behaagt
door Jezus Christus.
Hem zij de heerlijkheid toe tot in de eeuwen der eeuwen!
Amen.
TUSSENZANG Ps. 23(22), 1-3a, 3b-4, 5, 6
De Heer is mijn herder, niets kom ik tekort.
De Heer is mijn herder, niets kom ik tekort ;
Hij laat mij weiden op groene velden.
Hij brengt mij aan water, waar ik kan rusten,
Hij geeft mij weer frisse moed.
Mijn schreden leidt Hij langs rechte paden
omwille van zijn Naam.
Al voert mijn weg door donkere kloven,
ik vrees geen onheil waar Gij mij leidt.
Uw stok en uw herdersstaf
geven mij moed en vertrouwen.
Gij nodigt mij aan uw tafel
tot ergernis van mijn bestrijders.
Met olie zalft Gij mijn hoofd,
mijn beker is overvol.
Voorspoed en zegen verlaten mij nooit
elke dag van mijn leven.
Het huis van de Heer zal mijn woning zijn
voor alle komende tijden.
ALLELUIA Joh. 14, 23
Alleluia.
Als iemand Mij liefheeft,
zal hij mijn woord onderhouden ;
mijn Vader zal hem liefhebben
en Wij zullen tot hem komen.
Alleluia.
EVANGELIE Mc. 6, 30-34
Zij waren als schapen zonder herder.
Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Marcus
In die tijd
voegden de apostelen zich bij Jezus
en brachten hem verslag uit
over alles wat zij gedaan en onderwezen hadden.
Daarop sprak Hij tot hen :
“Komt nu eens zelf mee
naar een eenzame plaats om alleen te zijn
en rust daar wat uit.”
Want wegens de talrijke gaande en komende mensen
hadden zij zelfs geen tijd om te eten.
Zij vertrokken dus in een boot naar een eenzame plaats
om alleen te zijn.
Maar velen zagen hen gaan en begrepen waar Hij heenging ;
uit alle steden kwamen mensen te voet daarheen
en ze waren er nog eerder dan zij.
Toen Jezus aan land ging
zag Hij dan ook een grote menigte.
Hij gevoelde medelijden met hen,
want zij waren als schapen zonder herder ;
en Hij begon hen uitvoerig te onderrichten.
Laudato Si
Encycliek van
PAUS FRANCISCUS
Over de zorg voor het gemeenschappelijk huis
71. Ook al “was de boosheid van de mensen toegenomen” (Gen. 6, 5) en “kreeg” God “spijt dat Hij de mens op aarde had gemaakt” (Gen. 6, 6), toch heeft God door Noach, die nog zuiver en rechtschapen gebleven was, besloten een weg voor redding te openen. Zo heeft Hij de mensheid de mogelijkheid van een nieuw begin gegeven. Er is een goede mens nodig, wil er hoop zijn! De Bijbelse traditie stelt duidelijk vast dat dit eerherstel de herontdekking van en het respect voor het ritme dat door de hand van de Schepper in de natuur is gelegd, met zich meebrengt. Dat ziet men bijvoorbeeld in de wet van de sabbat. De zevende dag ruste God uit van al zijn werken. God gaf Israël de opdracht dat iedere zevende dag moest worden gevierd als een dag van rust, een sabbat. Anderzijds werd ook ieder zevende jaar een sabbatjaar voor Israël en zijn land vastgesteld , waarin men het land volkomen rust gunde, niet zaaide en alleen het noodzakelijke oogstte om te overleven en gastvrijheid te bieden. Ten slotte vierde men na verloop van zeven sabbatjaren, dat wil zeggen negen en veertig jaar, het jobeljaar, het jaar van de universele vergeving en het jaar dat “iedereen wordt hersteld in zijn vroegere bezit en terugkeert naar zijn familie” (Lev. 25, 10) . De ontwikkeling van deze wetgeving heeft getracht het evenwicht en de gelijkheid in de relaties van het menselijk wezen met de ander en het land waar hij leefde en werkte, te waarborgen. Maar tegelijkertijd was er een erkenning van het feit dat een gave van het land met zijn vruchten het hele volk toebehoort. Zij die het gebied bebouwden en bewaakten, moesten de vruchten ervan delen, in het bijzonder met de armen, de weduwen, de wezen en de vreemdelingen. “Als gij uw oogst van het land haalt, moogt gij uw akker niet tot de rand afmaaien en wat is blijven liggen niet bijeenrapen. Gij moogt in uw wijngaard geen nalezing houden en de afgevallen druiven niet bijeenrapen. Dat alles is bestemd voor de arme en de vreemdeling” (Lev. 19, 9-10) .
Wordt vervolgd
De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling,
©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Overwegingen uit Liturgische suggesties voor de weekdagen en de zondagen
Laudato Si Officiële Nederlandse vertaling
__________________________________________________________________________