KERK en GELOOF/CHURCH and FAITH

 

Obispos ayudantes del apóstol Pablo
Timoteo para Éfeso y Tito para Creta
Autores de cartas pastorales

Invitación

¿Puedo llamar su atención sobre
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación quiere hacerle partícipe de la alegría
del Evangelio. Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días.

Consideración
Timoteo y Tito, colaboradores y compañeros de viaje de Pablo, representan a la segunda generación de creyentes. Son el nexo con los cristianos gentiles. El sacrificio de Jesús ha establecido una nueva relación entre Dios y el hombre: el temor a Dios, propio de la religión judía, da paso a lo nuevo que Cristo hace posible: una relación íntima y amorosa entre el Padre y sus hijos, todos sus hijos. Creyentes o no creyentes, sabios o ignorantes. En aquella época, la misión causó un gran revuelo. Por eso Pablo llevó a Tito a Jerusalén, para demostrar que un pagano podía convertirse al cristianismo.

PRIMERA LECTURA        Tit. 1, 1-5:

Pablo a Tito, su hijo legítimo en la fe común.

De la carta del santo apóstol Pablo a Tito

De Pablo,
siervo de Dios y apóstol de Jesucristo,
para llevar a los elegidos de Dios a la fe
y al conocimiento de la verdadera religión,
en la esperanza de la vida eterna.
Hace mucho tiempo, Dios, que no miente, prometió la vida eterna,
y ahora, en el momento oportuno, ha revelado su palabra
en la predicación que me ha sido confiada
por mandato de Dios nuestro Salvador…

Pablo a Tito,
su legítimo hijo en la fe común:

¡Gracia y paz para ti
de parte de Dios nuestro Padre y de Cristo Jesús nuestro Salvador!

Te dejé en Creta con la intención
de que completaras la organización de la iglesia
nombrando presbíteros en cada ciudad
según las directrices que te he dado.

INTERLUDIO            Sal. 96(95), 1-2a, 2b-3, 7-8a,10

Anunciad a las naciones la gloria de Dios,
sus maravillas a todos los pueblos.

Cantad al Señor un cántico nuevo,
cantad al Señor, todos los países.
Cantad al Señor y glorificad su nombre.

Anunciad su salvación todos los días,
proclamad su gloria a las naciones,
sus maravillas a todos los pueblos.

Adorad al Señor, todas las tribus y pueblos,
adorad al Señor por su gloria y poder,
adorad al Señor por la fama de su nombre.

Decid unos a otros: ¡El Señor reina!
Él ha creado la tierra de forma inamovible,
gobierna a los pueblos con justicia.

ALELUYA                 Lc. 4, 18-19

Aleluya.
El Señor me ha enviado
para anunciar la Buena Nueva a los pobres,
para proclamar la liberación a los cautivos.
Aleluya.

EVANGELIO                    Lc. 10, 1-9

La mies es mucha, pero los obreros pocos.

Del santo evangelio de nuestro Señor Jesucristo según
Lucas

En aquel tiempo, el Señor designó a setenta y dos discípulos
y los envió de dos en dos delante de él
a todas las ciudades y lugares
donde él mismo pensaba ir.
Les dijo:
«La mies es mucha, pero los obreros pocos.
Pidan, pues, al Señor de la mies
que envíe obreros a su mies.
Id, pero mirad, os envío como corderos en medio de lobos.
No llevéis bolsa, ni alforja, ni calzado,
ni saludad a nadie por el camino.
En cualquier casa que entréis, que vuestra primera palabra sea:
¡Paz a esta casa!
Si hay allí un hombre pacífico,
vuestra paz reposará sobre él;
si no, volverá sobre vosotros.
Quedaos en esa casa y comed y bebed lo que os ofrezcan,
porque el obrero es digno de su salario.
No vayáis de casa en casa.
En cada ciudad en la que entréis y seáis recibidos,
comed lo que os ofrezcan, curad a los enfermos que haya allí
y decidles: El Reino de Dios está cerca de vosotros».

________________________________________________________

Laudato Si

Encíclica de

PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

9. Al mismo tiempo, Bartolomé ha vuelto a llamar la atención sobre
las raíces éticas y espirituales de los problemas relacionados con el medio ambiente, que nos invitan a buscar soluciones no solo en la tecnología, sino también en un cambio en el ser humano, porque de lo contrario solo estaríamos abordando los síntomas. Nos ha exhortado a pasar del consumo al sacrificio, de la codicia a la generosidad, del despilfarro a la capacidad de compartir en una ascética que «enseña a dar
y no solo a renunciar. Es una forma de amar, pasar lentamente de lo que yo quiero a lo que el mundo de Dios necesita. Es liberarse del miedo, la codicia y la dependencia».
Los cristianos estamos llamados además a «aceptar el mundo como un sacramento de comunión, como una forma de compartir con Dios y con el prójimo a escala mundial. Es nuestra humilde convicción que el mundo es un sacramento de comunión, de comunión con Dios y con el prójimo a escala mundial. Además, los cristianos estamos llamados a «aceptar el mundo como un sacramento de comunión, como una forma de compartir con Dios y con el prójimo a escala mundial. Es nuestra humilde convicción que lo divino y lo humano se encuentran en el más mínimo detalle del vestido sin costuras de la creación de Dios, incluso en el último grano de polvo de nuestro planeta».
Continuará
Cada día a las 2 am

 

Reflection

 

Bishops Helpers of the Apostle Paul
Timothy for Ephesus and Titus for Crete
Writers of pastoral letters

Invitation

May I draw your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation is intended to share with you the joy
of the Gospel. Everyone, without exception,
can experience that joy by opening their heart
to the healing power of God’s word.

Available every day.

Consideration

Timothy and Titus, Paul’s co-workers and travelling companions, represent the second generation of believers. They form the link to the Gentile Christians. Jesus’ sacrifice has placed God and man in a new relationship: the fear of God, which was characteristic of the Jewish religion, gives way to the new that Christ makes possible: an intimate, loving bond between the Father and his children – all his children. Believer or unbeliever, knowing or not knowing. At the time, the mission caused great commotion. That is why Paul took Titus with him to Jerusalem, to show that a Gentile could convert to Christianity.

FIRST READING         Tit. 1:1-5:

Paul to Titus, his true child in the common faith.

From the letter of Saint Paul the Apostle to Titus

From Paul,
servant of God and apostle of Jesus Christ,
to bring God’s chosen ones to faith
and knowledge of the true religion,
in the hope of eternal life.
Long ago, God, who cannot lie, promised eternal life,
and now, at the appointed time, He has revealed His word
in the proclamation entrusted to me
by the command of God our Saviour . . .

Paul to Titus,
his true child in the common faith:

Grace and peace to you
from God our Father and Christ Jesus our Saviour!

I left you in Crete with the intention
that you would complete the organisation of the church
by appointing presbyters in every city
according to the guidelines I gave you.

INTERLUDIUM               Ps. 96(95), 1-2a, 2b-3, 7-8a, 10

Proclaim God’s glory to the nations,
his marvellous deeds to all peoples.

Sing a new song to the Lord,
sing to the Lord, all lands.
Sing to the Lord and glorify his Name.

Proclaim his salvation day after day,
tell the nations of his glory,
his marvellous deeds to all peoples.

Worship the Lord, all tribes and peoples,
worship the Lord for his glory and power,
worship the Lord for the renown of his Name.

Say to one another: the Lord reigns!
He has established the earth firmly,
He governs the nations with justice.

ALLELUIA                      Lk. 4:18-19

Alleluia.
The Lord has sent me
to bring the Good News to the poor,
to proclaim their release to the captives.
Alleluia.

GOSPEL          Lk. 10:1-9

The harvest is plentiful, but the labourers are few.

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to
Luke

At that time, the Lord appointed seventy-two disciples
and sent them out two by two ahead of him
to every town and place
where he himself intended to go.
He said to them:
“The harvest is plentiful, but the labourers are few.
“Ask the Lord of the harvest, therefore,
to send out labourers into his harvest.
“Go, then,
but see, I send you out as lambs among wolves.
“Carry no purse, no bag, no shoes,
and greet no one on the road.
“Whatever house you enter, let your first words be:
‘Peace be to this house!’
“If a peaceful person lives there,
your peace will rest on him;
if not, it will return to you.
“Stay in that house and eat and drink what they offer you,
for the labourer is worthy of his wages.
“Do not go from house to house.
“In every town where you enter and are welcomed,
eat what is set before you, heal the sick who are there,
and say to them, ‘The Kingdom of God is near you.'”

________________________________________________________

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS

On Care for Our Common Home

9. At the same time, Bartholomew has once again drawn attention to
the ethical and spiritual roots of environmental problems,
which invite us to seek solutions not only in technology, but also in a change of heart, because otherwise we would only be addressing the symptoms. He has urged us to move from consumption to sacrifice, from greed to generosity, from wastefulness to the ability to share in an asceticism that “teaches us to give
to give and not simply to do without. It is a way of loving, slowly moving from what I want to what God’s world needs. It is liberation from fear, greed and dependence.”
We Christians are also called to “accept the world as a sacrament of communion, as a way of sharing with God and our neighbour on a global scale. It is our humble duty to help build a world where everyone can live in dignity and freedom. It is our humble conviction that the divine and the human meet in the smallest detail of the seamless garment of God’s creation, even in the last speck of dust on our planet”.
To be continued
Every day at 1 am

 

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Elke dag ter beschikking

Openingswoord
Matteüs verhaalt ons over het begin van Jezus’ verkondiging.
Hij toont aan dat Jezus doordrongen is van de Schrift
en de profetie van Jesaja vervult:
Jezus brengt licht aan wie in duisternis verkeren.
Op deze Zondag van het Woord van God
zetten we het belang van de Schrift in de verf.
Deze dag is een uitnodiging
om ons steeds meer in de Bijbel te verdiepen
en onze liefde voor het Woord van God te vernieuwen.
Niet toevallig valt deze zondag samen met het einde van de gebedsweek
voor de eenheid van de christelijke Kerken.
De Schrift is immers een sterk fundament van onze eenheid.
Laten we ons hart openen voor de Heer.
Hij brengt ons samen in één gemeenschap en voedt ons met zijn Woord.

 

EERSTE LEZING         Js 8, 23b-9,3

Het volk ziet een groot licht.

Uit de profeet Jesaja

In vroeger tijd is er oneer gebracht
over het land Zebulon en over het land Naftali,
maar in de toekomst wordt er eer gebracht
over de zeeweg
en de overkant van de Jordaan,
en over het gewest van de heidenen.

Het volk dat in het donker wandelt,
ziet een groot licht;
een licht straalt over hen
die wonen in het land van de doodse duisternis.
Gij hebt hun blijdschap vermeerderd,
hun vreugde vergroot.
Voor Uw aanschijn zijn zij vol vreugde,
een vreugde als die om de oogst,
als die van mensen,
die jubelen bij het verdelen van de buit.

Want het juk dat zwaar op het volk drukte,
de stang op hun schouders
en de stok van hun drijvers:
Gij hebt ze stuk gebroken
als op de dagen van Midjan.

TUSSENZANG              Ps. 27(26), 1, 4, 13-14

Keervers
De Heer is mijn licht en mijn leidsman,

De Heer is mijn licht en mijn leidsman,
wie zou ik vrezen ;
de Heer is de schuts van mijn leven,
voor wie zou ik bang zijn?

Eén ding slechts vraag ik de Heer, meer zal ik niet wensen :
Dat ik in Gods huis mag wonen zolang als ik leef.
Dat ik de beminnelijkheid van de Heer mag ervaren,
zijn tempel weer met eigen ogen mag zien.

Ik reken er op nog tijdens mijn leven
de weldaden van de Heer te ervaren.
Zie uit naar de Heer en houd dapper stand,
wees moedig van hart en vertrouw op de Heer.

TWEEDE  LEZING         I Kor. 1, 10-13.17
Weest allen eensgezind, laat er geen verdeeldheid onder u zijn.

Uit de eerste brief van de heilige apostel Paulus aan de christenen van Korinte

Broeders en zusters,

Ik bezweer u bij de naam van Jezus Christus:
Weest allen eensgezind,
laat er geen verdeeldheid onder u zijn;
weest volkomen één van zin en één van gevoelen.

Er is mij namelijk door de huisgenoten van Cloë over u verteld,
broeders en zusters, dat er onenigheid onder u heerst.
Ieder van u schijnt zijn eigen leus te hebben:
‘Ik ben van Paulus’. ‘Ik van Apollos’.
‘Ik van Kefas’. ‘Ik van Christus’.
Is Christus dan in stukken verdeeld ?
Is Paulus voor u gekruisigd ?
Of zijt gij gedoopt in de naam van Paulus ?

Christus heeft mij niet gezonden om te dopen.
Hij heeft mij gezonden om het evangelie te verkondigen,
en dat niet met fraaie en geleerde woorden;
anders zou het kruis van Christus zijn kracht verliezen.

 

Vers voor het evangelie         Mt.  4,23

Alleluia.
Jezus verkondigde de Blijde Boodschap van het koninkrijk,
Hij genas alle ziekten en kwalen onder het volk.

 

EVANGELIE               Mt. 4, 12-23 of 12-17
Hij vestigde zich in Kafarnaüm opdat in vervulling zou gaan het woord van de profeet Jesaja.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs

Toen Jezus vernam dat Johannes was gevangen genomen,
week Hij uit naar Galilea.
Met voorbijgaan echter van Nazaret
vestigde Hij zich in Kafarnaüm
aan de oever van het meer,
in het grensgebied van Zebulon en Naftali,
opdat in vervulling zou gaan het woord van de profeet Jesaja:

“Land van Zebulon, land van Naftali,
liggend aan de zee, Overjordanië:
Galilea van de heidenen !
“Het volk dat in de duisternis zat,
heeft een groot licht aanschouwd;
en over hen die in het land
van doodse duisternis gezeten waren,
over hen is een licht opgegaan.”

Van toen af begon Jezus te prediken en te zeggen:
“Bekeert u, want het Rijk der hemelen is nabij.”

Eens toen Hij zich bij het meer van Galilea ophield,
zag Hij twee broers, Simon die Petrus wordt genoemd
en diens broer Andreas.
Zij waren bezig het net uit te werpen in het meer;
het waren namelijk vissers.
Hij sprak tot hen:
“Komt, volgt Mij;
Ik zal u vissers van mensen maken.”
Terstond lieten zij hun netten in de steek en volgden Hem.
Iets verder zag Hij nog twee broers,
Jokobus, de zoon van Zebedeüs, en diens broer Johannes;
met hun vader Zebedeüs waren zij in de boot
de netten aan het klaarmaken.
Hij riep hen,
en onmiddellijk lieten zij de boot en hun vader achter
en volgden Hem.
Jezus trok rond door geheel Galilea,
terwijl Hij als leraar optrad in de synagogen,
de Blijde Boodschap verkondigde van het Koninkrijk
en alle ziekten en kwalen onder het volk genas.
__________________________________________________________________________

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijk huis

8. Patriarch Bartholomeüs heeft in het bijzonder gewezen op de noodzaak
dat ieder berouw heeft over de wijze waarop hij de planeet mishandelt, omdat
“in de mate waarin wij allen kleine ecologische schade veroorzaken”, wij geroepen zijn “onze kleine of grote bijdrage aan de ontwrichting en de vernietiging van het milieu” te erkennen. Op dit punt heeft hij zich herhaaldelijk op een krachtige en prikkelende wijze uitgelaten door ons uit te nodigen onze zonden tegen de schepping te erkennen:
“Dat mensen de biologische diversiteit in de schepping van God verwoesten;
dat mensen de integriteit van de aarde in gevaar brengen en bijdragen
aan de klimaatverandering door de aarde te ontdoen van haar natuurlijke
wouden of door haar waterrijke gebieden te verwoesten; dat mensen andere
mensen schade toebrengen en ziek maken door het water, de bodem en de
lucht te vervuilen: dat zijn allemaal zonden”. Want “een misdaad tegen de
natuur is een misdaad tegen onszelf en een zonde tegen God ”.

Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am

 

 

Invitación

¿Puedo llamar su atención sobre
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación quiere hacerle partícipe de la alegría
del Evangelio. Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días

Palabra de apertura
Mateo nos cuenta el comienzo de la predicación de Jesús.
Nos muestra que Jesús está imbuido de las Escrituras
y cumple la profecía de Isaías:
Jesús lleva la luz a quienes están en la oscuridad.
En este Domingo de la Palabra de Dios
destacamos la importancia de las Escrituras.
Este día es una invitación
a profundizar cada vez más en la Biblia
y a renovar nuestro amor por la Palabra de Dios.
No es casualidad que este domingo coincida con el final de la semana de oración por la unidad de las Iglesias cristianas.
Las Escrituras son, después de todo, un fundamento sólido de nuestra unidad.
Abramos nuestro corazón al Señor.
Él nos reúne en una sola comunidad y nos alimenta con su Palabra.

PRIMERA LECTURA                Is  8, 23b-9,3

El pueblo ve una gran luz.

Del profeta Isaías

En tiempos pasados se ha deshonrado
la tierra de Zabulón y la tierra de Neftalí,
pero en el futuro se honrará
la ruta marítima
y la otra orilla del Jordán,
y la región de los paganos.

El pueblo que camina en la oscuridad
ve una gran luz;
una luz resplandece sobre los que habitan en la tierra de las tinieblas.
Tú has multiplicado su alegría,
has aumentado su gozo.
Ante tu rostro se regocijan,
como se regocijan en la cosecha,
como se regocijan los hombres
que reparten el botín.

Porque el yugo que pesaba sobre el pueblo,
la barra sobre sus hombros
y el bastón de sus verdugos:
tú los has quebrado
como en los días de Madián.

INTERLUDIO          Sal. 27(26), 1, 4, 13-14

Entrebillo
El Señor es mi luz y mi guía,

El Señor es mi luz y mi guía,
¿a quién temeré?
El Señor es el defensor de mi vida,
¿de quién tendré miedo?

Solo le pido una cosa al Señor, nada más deseo:
que pueda vivir en la casa de Dios mientras viva.
Que pueda experimentar la bondad del Señor,
que pueda volver a ver su templo con mis propios ojos.

Confío en que durante mi vida
podré experimentar los beneficios del Señor.
Espera al Señor y mantente firme,
sé valiente de corazón y confía en el Señor.

SEGUNDA LECTURA             I Cor. 1, 10-13.17
Sed todos unánimes, no haya divisiones entre vosotros.

De la primera carta del apóstol san Pablo a los cristianos de Corinto

Hermanos y hermanas,

Os conjuro por el nombre de Jesucristo:
Sed todos de un mismo sentir,
no haya divisiones entre vosotros;
sed perfectamente unidos en mente y en sentir.

Porque me han informado los de la casa de Cloé, hermanos y hermanas, que hay divisiones entre vosotros.
Cada uno de vosotros parece tener su propio lema:
«Yo soy de Pablo». «Yo soy de Apolo».
«Yo soy de Cefas». «Yo soy de Cristo».
¿Acaso Cristo está dividido?
¿Acaso Pablo fue crucificado por vosotros?
¿O fuisteis bautizados en el nombre de Pablo?

Cristo no me envió a bautizar.
Me envió a predicar el evangelio,
y no con palabras elegantes y eruditas;
de lo contrario, la cruz de Cristo perdería su poder.

Versículo del Evangelio             Mt . 4,23

Aleluya.
Jesús predicaba la Buena Nueva del reino,
curaba todas las enfermedades y dolencias del pueblo.

EVANGELIO                    Mt. 4, 12-23 o 12-17
Se estableció en Cafarnaúm para que se cumpliera la palabra del profeta Isaías.

Del santo evangelio de nuestro Señor Jesucristo según San Mateo

Cuando Jesús se enteró de que Juan había sido encarcelado,
se retiró a Galilea.
Pero, pasando por alto Nazaret,
se estableció en Cafarnaúm,
a orillas del lago,
en la frontera entre Zabulón y Neftalí,
para que se cumpliera la palabra del profeta Isaías:

«Tierra de Zabulón, tierra de Neftalí,
situada junto al mar, Transjordania:
Galilea de los gentiles!
El pueblo que estaba en tinieblas
ha visto una gran luz;
y sobre los que estaban sentados en tierra
de sombra de muerte,
una luz les ha amanecido».

Desde entonces, Jesús comenzó a predicar y a decir:
«Convertíos, porque el reino de los cielos está cerca».

Una vez, estando junto al mar de Galilea,
vio a dos hermanos, Simón, llamado Pedro,
y a su hermano Andrés.
Estaban echando la red en el mar,
porque eran pescadores.
Les dijo:
«Venid, seguidme,
y os haré pescadores de hombres».
Inmediatamente dejaron las redes y lo siguieron.
Un poco más adelante vio a otros dos hermanos,
Santiago, hijo de Zebedeo, y su hermano Juan;
estaban en la barca con su padre Zebedeo,
preparando las redes.
Los llamó,
y ellos, dejando inmediatamente la barca y a su padre,
lo siguieron.
Jesús recorría toda Galilea,
enseñando en las sinagogas,
anunciando la Buena Nueva del Reino
y curando todas las enfermedades y dolencias del pueblo.
__________________________________________________________________________

Laudato Si

Encíclica de

PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

8. El patriarca Bartolomé ha señalado en particular la necesidad de que
todos nos arrepintamos de la forma en que maltratamos el planeta, porque
«en la medida en que todos causamos pequeños daños ecológicos», estamos llamados a reconocer «nuestra pequeña o gran contribución a la alteración y destrucción del medio ambiente». En este sentido, se ha expresado repetidamente de manera enérgica
y estimulante, invitándonos a reconocer nuestros pecados contra la creación:
«Que los seres humanos destruyan la diversidad biológica de la creación de Dios; que los seres humanos pongan en peligro la integridad de la tierra y contribuyan al cambio climático al despojar a la tierra de sus bosques naturales
o al destruir sus zonas húmedas; que los seres humanos
personas y las enferman al contaminar el agua, el suelo y el aire:
todo eso son pecados».
Porque «un delito contra la naturaleza es un delito contra nosotros mismos
y un pecado contra Dios».

Continuará
Todos los dias a 2 am

 

Invitation

May I draw your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation is intended to share with you the joy
of the Gospel. Everyone, without exception,
can experience that joy by opening their heart
to the healing power of God’s word.

Available every day

Introduction
Matthew tells us about the beginning of Jesus’ preaching.
He shows that Jesus is steeped in Scripture
and fulfils Isaiah’s prophecy:
Jesus brings light to those who are in darkness.
On this Sunday of the Word of God,
we emphasise the importance of Scripture.
This day is an invitation
to delve ever deeper into the Bible
and to renew our love for the Word of God.
It is no coincidence that this Sunday coincides with the end of the week of prayer for the unity of the Christian Churches.
After all, Scripture is a strong foundation for our unity.
Let us open our hearts to the Lord.
He brings us together in one community and nourishes us with his Word.

FIRST READING           Isa  8,23b-9:3

The people see a great light.

From the prophet Isaiah

In former times, dishonour was brought
upon the land of Zebulun and the land of Naphtali,
but in the future, honour will be brought
upon the sea route
and the other side of the Jordan,
and upon the region of the Gentiles.

The people who walk in darkness
see a great light;
a light shines upon those
who dwell in the land of deep darkness.
You have increased their joy,
you have multiplied their gladness.
Before your face they rejoice,
as with the joy of the harvest,
as men rejoice
when they divide the spoil.

For the yoke that weighed heavily on the people,
the rod on their shoulders
and the staff of their oppressors:
You have broken them
as in the days of Midian.

INTERLUDIUM                 Ps. 27(26), 1, 4, 13-14

Refrain
The Lord is my light and my guide,

The Lord is my light and my guide,
whom shall I fear?
The Lord is the protector of my life,
whom shall I fear?

I ask only one thing of the Lord, I desire nothing more:
That I may dwell in God’s house as long as I live.
That I may experience the Lord’s kindness,
see his temple again with my own eyes.

I count on experiencing the Lord’s blessings
during my lifetime.
Look to the Lord and stand firm,
be courageous of heart and trust in the Lord.

SECOND READING                 1 Cor. 1:10-13, 17
Be of one mind, let there be no divisions among you.

From the first letter of Saint Paul the Apostle to the Christians of Corinth

Brothers and sisters,

I implore you in the name of Jesus Christ:
Be of one mind,
let there be no divisions among you;
be completely united in mind and purpose.

For it has been reported to me by Chloe’s people
that there are quarrels among you,
brothers and sisters.
Each one of you seems to have his own favourite teacher:
‘I follow Paul’. ‘I am of Apollos’.
‘I am of Cephas’. ‘I am of Christ’.
Is Christ divided?
Was Paul crucified for you?
Or were you baptised in the name of Paul?

Christ did not send me to baptise.
He sent me to preach the gospel,
and not with eloquent and learned words;
otherwise the cross of Christ would lose its power.

Verse before the Gospel         Mt . 4:23

Alleluia.
Jesus proclaimed the Good News of the kingdom,
He healed all the diseases and ailments among the people.

GOSPEL         Mt. 4:12-23 or 12-17
He settled in Capernaum so that the word of the prophet Isaiah might be fulfilled.

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to Matthew

When Jesus heard that John had been arrested,
He withdrew to Galilee.
But passing by Nazareth,
He settled in Capernaum
on the shore of the lake,
in the border region of Zebulun and Naphtali,
so that the word of the prophet Isaiah might be fulfilled:

“Land of Zebulun, land of Naphtali,
lying by the sea, Transjordan:
Galilee of the Gentiles!
“The people who sat in darkness
have seen a great light;
and upon those who sat in the land
of the shadow of death,
a light has dawned.”

From that time on, Jesus began to preach and say,
“Repent, for the Kingdom of Heaven is near.”

Once, when He was staying by the Sea of Galilee, He saw two brothers, Simon, who is called Peter, and his brother Andrew. They were casting their nets into the sea, for they were fishermen. He said to them, “Come, follow Me, and I will make you fishers of men.” Immediately they left their nets and followed Him. A little further on, He saw two other brothers, James, the son of Zebedee, and his brother John. Immediately He called them, and they left their father Zebedee in the boat with the hired men and followed Him.
Immediately they left their nets and followed Him.
A little further on He saw two other brothers,
James, the son of Zebedee, and his brother John;
they were in the boat with their father Zebedee,
preparing the nets.
He called them,
and immediately they left the boat and their father
and followed Him.
Jesus travelled throughout Galilee,
teaching in the synagogues,
proclaiming the Good News of the Kingdom,
and healing every disease and sickness among the people.
__________________________________________________________________________

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS

On Care for Our Common Home

8. Patriarch Bartholomew has particularly emphasised the need
for everyone to repent for the way they mistreat the planet, because
“to the extent that we all cause small ecological damage”, we are called upon
to recognise “our small or large contribution to the disruption and destruction of the environment”. On this point, he has repeatedly expressed himself in a powerful and provocative way, inviting us to recognise our sins against creation:
“That people destroy the biological diversity of God’s creation;
that people endanger the integrity of the earth and contribute
to climate change by stripping the earth of its natural
forests or by destroying its wetlands; that people harm and
make other people sick by polluting the water, soil and air: these are all sins”. For “a crime against nature is a crime against ourselves and a sin against God”.
To be continued
Every day at 1 am

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Iedere dag beschikbaar.

Overweging 

De Schrift is een spiegel voor de mensheid. Alle waarachtige gevoelens worden erin weerspiegeld. Het heeft geen zin om ons te verbergen, of om ons anders voor te doen dan we zijn. We kunnen voor God geen passages van ons leven ’tussen haakjes’zetten. Ons leven moet zich integendeel ontrollen en zich afspelen voor Gods ogen, met alle vreugde en alle verdriet, met de uitbundige dagen en de dagen van rouw. Voor Davidblijft de (eens) gezalfde van de Heer het teken van Gods uitverkiezing. Het zal nog eeuwen duren vooraleer de mensheid datzelfde teken zal ontdekken in Jezus Christus.

EERSTE LEZING                     2 Sam.1, 1-4. 11-12. 19. 23-27

Hoe konden zij vallen, die helden?

Begin van het tweede Boek Samuël

In die dagen was David
die teruggekeerd was
van zijn overwinning op de Amalekieten,
reeds twee dagen in Siklag,
toen daar op de derde dag een man aankwam
uit het legerkamp van Saul.
Hij had zijn kleren gescheurd en aarde op zijn hoofd gestrooid.
Bij David gekomen, boog hij zich neer tot op de grond
en bracht hem zijn hulde.
David vroeg hem :
“Waar komt gij vandaan?”
Hij antwoordde :
“Ik ben ontkomen uit het legerkamp van Israël.”
Daarop vroeg David hem :
“Wat is er dan gebeurd ? Vertel het me.”
Hij antwoordde :
“Het leger heeft de strijd opgegeven en is op de vlucht geslagen.
“Velen van het volk zijn gesneuveld ;
ook Saul en zijn zoon Jonatan zijn dood.”
Toen greep David zijn kleed en scheurde het middendoor;
dat deden ook alle mannen die bij hem waren.
Ze hielden de rouwklacht
en weenden en vastten tot de avond
over Saul en zijn zoon Jonatan,
en over het volk van de Heer, over Israël,
omdat zij door het zwaard waren omgekomen.
En David sprak :
“Uw glorie, Israël, ging op uw hoogten te gronde.
“Hoe konden zij vallen, die helden?

“Saul en Jonatan, zo geliefd, zo schoon,
in leven en dood niet gescheiden,
sneller dan arenden waren zij, sterker dan leeuwen.
“Dochters van Israël, treurt over Saul
die u kleedde in heerlijk purper
en die uw gewaden tooide met goud !
“Hoe konden zij vallen, die helden?
“Jonatan ligt op uw hoogten,
geveld in het heetst van de strijd.
“Zwaar drukt mij uw dood, mijn broeder Jonatan :
gij waart mij zo lief ;
uw liefde verrukte mij meer
dan de liefde van vrouwen.
“Hoe konden zij vallen, die helden ;
hoe konden die wapens vergaan?”

TUSSENZANG           Ps. 80(79), 2-3, 5-7

Heer, lach ons weer toe
en wij zullen gered zijn.

Herder van Israël, hoor ons aan,
die Jozef leidt als een kudde ;
die troont op de Kerubs, verschijnt met luister
voor Efraïm, Benjamin en Manasse.
Werp uw macht in de strijd,
kom om ons bij te staan.

Hoelang nog toornt Gij, God van de heerscharen,
bij het gebed van uw volk ?
Gij hebt het gespijzigd met tranenbrood,
gedrenkt met een vloed van tranen.
Buurvolken twisten om ons bezit,
en vijanden lachen ons uit.

 

ALLELUIA                       Ps. 119(118), 135

Alleluia.
Laat voor uw dienaar uw Aangezicht stralen, Heer,
laat mij uw beschikkingen zien.
Alleluia.

 

EVANGELIE                         Mc. 3, 20-21

De verwanten van Jezus zeiden
dat Hij niet meer bij zijn verstand was.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Marcus

In die tijd ging Jezus naar huis
en weer stroomde zoveel volk samen
dat zij niet eens gelegenheid hadden om te eten.
Toen zijn verwanten dit hoorden
trokken zij erop uit om Hem mee te nemen,
want men zei dat Hij niet meer bij zijn verstand was.

________________________________________________________

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

Verenigd door eenzelfde zorg
7. Deze bijdragen van de pausen omvatten de reflectie van talloze wetenschappers,
filosofen, theologen en maatschappelijke organisaties die het
denken van de Kerk betreffende deze kwesties hebben verrijkt. Wij kunnen
echter niet eraan voorbijgaan dat ook buiten de katholieke Kerk andere
Kerken en christelijke gemeenschappen – evenals andere religies – een
diepe bezorgdheid en kostbare reflectie hebben ontwikkeld aangaande deze
thema’s die ons allen ter harte gaan. Om slechts een bijzonder veelbetekenend
voorbeeld te noemen wil ik in het kort een gedeelte van de bijdrage
hernemen van onze geliefde Oecumenische Patriarch Bartholomeüs, met
wie wij de hoop op een volle kerkelijke eenheid delen.

 Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am

 

Invitación

¿Puedo llamar su atención sobre
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación quiere hacerle partícipe de la alegría
del Evangelio. Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días.

Consideración

La Escritura es un espejo para la humanidad. En ella se reflejan todos los sentimientos verdaderos. No tiene sentido escondernos o fingir ser diferentes de lo que somos. Ante Dios, no podemos poner «entre paréntesis» pasajes de nuestra vida. Por el contrario, nuestra vida debe desarrollarse y transcurrir ante los ojos de Dios, con todas las alegrías y todas las penas, con los días de júbilo y los días de duelo. Para David, el (antiguo) ungido del Señor sigue siendo el signo de la elección de Dios. Pasarán siglos antes de que la humanidad descubra ese mismo signo en Jesucristo.

PRIMERA LECTURA                            2  Sam. 1, 1-4. 11-12. 19.23-27

¿Cómo pudieron caer esos héroes?

Comienzo del segundo libro de Samuel

En aquellos días, David,
que había regresado
de su victoria sobre los amalecitas,
ya llevaba dos días en Siclag,
cuando al tercer día llegó allí un hombre
del campamento de Saúl.
Tenía rasgadas sus vestiduras y tierra esparcida sobre su cabeza.
Al llegar a donde estaba David, se postró en tierra
y le rindió homenaje.
David le preguntó:
«¿De dónde vienes?».
Él respondió:
«He escapado del campamento de Israel».
Entonces David le preguntó:
«¿Qué ha pasado? Cuéntamelo».
Él respondió:
«El ejército ha abandonado la batalla y ha huido.
Muchos del pueblo han caído;
también Saúl y su hijo Jonatán han muerto».
Entonces David tomó su manto y lo rasgó por la mitad;
lo mismo hicieron todos los hombres que estaban con él.
Lamentaron su muerte,
lloraron y ayunaron hasta la noche
por Saúl y su hijo Jonatán,
y por el pueblo del Señor, por Israel,
porque habían caído a espada.
Y David dijo:
«Tu gloria, Israel, ha perecido en tus alturas.
¿Cómo pudieron caer esos héroes?

Saúl y Jonatán, tan queridos, tan hermosos,
inseparables en la vida y en la muerte,
más rápidos que las águilas, más fuertes que los leones.
«Hijas de Israel, llorad por Saúl,
que os vestía de púrpura gloriosa
y adornaba vuestras vestiduras con oro.
«¿Cómo pudieron caer esos héroes?
«Jonatán yace en vuestras alturas,
caído en el fragor de la batalla.
«Me pesa tu muerte, hermano Jonatán:
te quería tanto;
tu amor me encantaba más
que el amor de las mujeres.
«¿Cómo pudieron caer esos héroes;
cómo pudieron perecer esas armas?»

INTERLUDIO                Salmo 80 (79), 2-3, 5-7

Señor, sonríenos de nuevo
y seremos salvos.

Pastor de Israel, escúchanos,
tú que guías a José como a un rebaño;
tú que te sientas sobre los querubines, aparece con esplendor
ante Efraín, Benjamín y Manasés.
Echa tu poder en la batalla,
ven a socorrernos.

¿Hasta cuándo te enfadarás, Dios de los ejércitos,
ante la oración de tu pueblo?
Lo has alimentado con pan de lágrimas,
empapado con un torrente de lágrimas.
Los pueblos vecinos disputan nuestras posesiones,
y los enemigos se burlan de nosotros.

ALELUYA              Sal. 119(118),135

Aleluya.
Haz resplandecer tu rostro sobre tu siervo, Señor,
muéstrame tus designios.
Aleluya.

EVANGELIO                      Mc. 3,20-21

Los parientes de Jesúsdecían
que había perdido el juicio.

Del santo evangelio de nuestro Señor Jesucristo según
Marcos

En aquel tiempo, Jesús se fue a casa
y volvió a reunirse tanta gente
que ni siquiera tenían tiempo para comer.
Cuando sus parientes se enteraron,
salieron a buscarlo,
porque decían que había perdido el juicio.

________________________________________________________

Laudato Si

Encíclica de

PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

Unidos por un mismo cuidado
7. Estas contribuciones de los papas recogen la reflexión de numerosos científicos,
filósofos, teólogos y organizaciones sociales que han enriquecido el
pensamiento de la Iglesia sobre estas cuestiones. No podemos
sin embargo ignorar que, fuera de la Iglesia católica, otras
Iglesias y comunidades cristianas —así como otras religiones— han
desarrollado una profunda preocupación y una valiosa reflexión sobre
estos temas que nos preocupan a todos. Por citar solo un ejemplo
especialmente significativo, me gustaría retomar brevemente una
parte de la contribución de nuestro querido Patriarca Ecuménico Bartolomé.
compartimos la esperanza de una plena unidad eclesial.

Continuará
Todos los días a las 2 am.

Invitation

May I draw your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation is intended to share with you the joy
of the Gospel. Everyone, without exception,
can experience that joy by opening their heart
to the healing power of God’s word.

Available every day.

Consideration

Scripture is a mirror for humanity. All true feelings are reflected in it. There is no point in hiding ourselves or pretending to be something we are not. We cannot put parts of our lives ‘in brackets’ before God. On the contrary, our lives must unfold and play out before God’s eyes, with all their joys and sorrows, with their exuberant days and days of mourning. For David, the (once) anointed one of the Lord remains the sign of God’s election. It will be centuries before humanity discovers that same sign in Jesus Christ.

FIRST READING              2  Sam. 1:1-4, 11-12, 19, 23-27

How could they fall, those heroes?

Beginning of the Second Book of Samuel

In those days, David
who had returned
from his victory over the Amalekites,
had been in Ziklag for two days,
when on the third day a man arrived
from Saul’s army camp.
He had torn his clothes and sprinkled dust on his head.
When he came to David, he bowed down to the ground
and paid him homage.
David asked him,
“Where do you come from?”
He replied,
“I have escaped from the army camp of Israel.”
Then David asked him,
“What happened? Tell me.”
He replied,
“The army gave up the fight and fled.
Many of the people were killed;
Saul and his son Jonathan are dead.”
Then David took hold of his robe and tore it in two;
and all the men who were with him did the same.
They held a lamentation
and wept and fasted until evening
for Saul and his son Jonathan,
and for the people of the Lord, for Israel,
because they had perished by the sword.
And David said:
“Your glory, Israel, has perished on your heights.
“How could they fall, those heroes?

“Saul and Jonathan, so beloved, so beautiful,
in life and death not separated,
faster than eagles they were, stronger than lions.
“Daughters of Israel, mourn for Saul,
who clothed you in glorious purple
and adorned your garments with gold!
“How could they fall, those heroes?
“Jonathan lies on your heights,
fallen in the heat of battle.
“Your death weighs heavily on me, my brother Jonathan:
you were so dear to me;
your love delighted me more
than the love of women.
“How could they fall, those heroes;
how could those weapons perish?”

INTERLUDIUM                      Ps. 80(79), 2-3, 5-7

Lord, smile upon us again,
and we shall be saved.

Shepherd of Israel, hear us,
who leads Joseph like a flock;
who sits enthroned upon the Cherubim, appearing in splendour
before Ephraim, Benjamin and Manasseh.
Cast your power into the battle,
come to our aid.

How long, O God of hosts, will you be angry,
at the prayer of your people?
You have fed them with the bread of tears,
soaked with a flood of tears.
Neighbouring peoples quarrel over our possessions,
and enemies laugh at us.

ALLELUIA                    Ps. 119(118),135

Alleluia.
Let your face shine upon your servant, Lord,
show me your decrees.
Alleluia.

GOSPEL                  Mk. 3:20-21

Jesus’ relatives said
that He was out of His mind.

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to
Mark

At that time, Jesus went home,
and again so many people gathered
that they did not even have a chance to eat.
When his relatives heard this,
they set out to take him away,
for they said he was out of his mind.

________________________________________________________

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS

On Care for Our Common Home

United by the sameconcern
7. These contributions by the popes include the reflections of countless
scientists, philosophers, theologians and social organisations that have enriched the
Church’s thinking on these issues. However, we cannot ignore the fact that outside
the Catholic Church, other Churches and Christian communities – as well as
other religions – have developed a deep concern and valuable reflection on these
themes that are close to all our hearts. To mention just one particularly significant
example, I would like to briefly quote part of the contribution
of our beloved Ecumenical Patriarch Bartholomew, with whom
we share the hope for full ecclesial unity.

To becontinued
Every day at 1 am.

 

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Iedere dag beschikbaar.

Overweging

Men hoeft niet noodzakelijk christelijk of gelovig te zijn om respect op te brengen voor het leven en voor de menslijke waardigheid. Eerbied voor het leven behoort tot het erfgoed van de mensheid. Maar Christus is gekomen om ons de diepste zin van dat respect te openbaren. Davids gebaar is niet ingegeven vanuit zijn goede inborst, of vanuit zwakheid. Davids respect komt voort uit de wetenschap dat God aanwezig is in de mens die voor Hem staat. Wanneer wij op het punt staan om iemand te beledigen, te oordelen of pijn te doen, denken we dan aan God, die deze mens daadwerkelijk liefheeft ?

EERSTE  LEZING                  1 Sam. 24, 3-21

De Heer beware mij ervoor dat ik de hand zou slaan
aan hem die zijn gezalfde is. 

Uit het eerste Boek Samuël

In die dagen koos Saul
drieduizend uitgelezen manschappen uit heel Israël
en hij ging op zoek naar David en zijn mannen,
ten oosten van de steenbokrotsen.
Op zijn weg kwam hij bij de schaapskooien.
Daar is een spelonk
en Saul ging die binnen om zich af te zonderen.
Maar achter in die spelonk zaten David en zijn mannen !
De mannen zeiden tot David :
“Dit is het ogenblik dat de Heer bedoelde toen Hij u zei :
Ik lever uw vijand aan u over.
“Doe met hem wat gij wilt.”
Toen stond David op en zonder dat Saul iets merkte
sneed hij een slip van diens mantel af.
Zijn hart bonsde
omdat hij de slip van Sauls mantel had afgesneden.
daarop zei hij tot zijn mannen :
“De Heer beware mij ervoor
dat ik mij zou vergrijpen aan mijn heer, de gezalfde van God,
dat ik de hand zou slaan aan hem
die de gezalfde van de Heer is.”
Met deze woorden hield David zijn mannen in bedwang
en liet niet toe dat zij zich op Saul wierpen.
Intussen was Saul opgestaan ;
hij verliet de spelonk om zijn weg te vervolgen.
Toen ging ook David de spelonk uit en riep Saul na :
“Mijn Heer en koning !”
Saul keek om en David boog zich neer tot op de grond
om hem zijn hulde te betuigen.
Hij zei tot Saul :
“Waarom luistert u toch naar de praatjes van de mensen
als zou David uw ongeluk willen ?
“U ziet nu met uw eigen ogen
dat de Heer u in de spelonk aan mij had overgeleverd.
“Ze wilden u doden,
maar ik heb u gespaard en gezegd :
Ik vergrijp mij niet aan mijn heer,
want hij is de gezalfde van God.
“Kijk, mijn vader,
kijk naar de slip van uw mantel die ik in mijn hand heb.
“Dat ik de slip van uw mantel heb kunnen afsnijden
en u niet heb gedood
moet voor u toch een duidelijk bewijs zijn
dat ik geen boze of opstandige bedoelingen heb.
“Ik heb niets tegen u misdaan
en toch hebt u het op mijn leven gemunt.
“De Heer moge oordelen,
wie van ons beiden in zijn recht staat,
en de Heer moge mij wreken op u :
ik zal niet de hand aan u slaan.
“Het oude spreekwoord zegt :
Van boosheid gaat boosheid uit.
“Ik zal niet de hand aan u slaan.
“Tegen wie trekt de koning van Israël eigenlijk uit?
“Achter wie zit u eigenlijk aan ?
“Het gaat toch maar om een dode hond of een vlo!
“De Heer zal rechter zijn en oordelen,
wie van ons beiden in zijn recht staat ;
Hij moge toezien, mijn zaak verdedigen
en mij recht verschaffen tegen u.”
Toen David dit gezegd had, riep Saul :
“Is dat jouw stem, mijn zoon David ?”
En Saul begon luid te schreien.
En hij zei tot David :
“Gij zijt rechtschapen, ik niet,
want terwijl ik u kwaad doe, behandelt gij me goed.
“Vandaag hebt gij getoond dat ge het goed met mij voorhebt.
“De Heer had mij aan u overgeleverd
en toch hebt ge me niet gedood.
“Wie laat ooit zijn vijand ongedeerd heengaan,
als hij hem in handen krijgt ?
“De Heer zal u belonen
om hetgeen ge vandaag voor mij gedaan hebt.
“Nu weet ik dat gij koning wordt
en dat de koninklijke macht over Israël
in uw handen zal blijven.”

TUSSENZANG               Ps. 57(56), 2, 3-4, 6, 11

Wees mij genadig, god, wees mij genadig.

Wees mij genadig, God, wees mij genadig,
bij U zoek ik mijn heil.
Ik houd mij schuil onder uw vleugels
totdat het onheil wijkt.

Ik roep tot God, de Allerhoogste,
tot God, die voor mij zorgt ;
dat Hij mij redding zendt vanuit de hemel
en mijn vervolgers smadelijk verjaagt.

Vertoon U in den hoge, God, in majesteit,
uw glorie strale over heel de aarde.
Omdat uw medelijden wijd is als de hemel,
uw troon tot aan de wolken reikt.

 

ALLELUIA              Ps. 119(118), 18

Alleluia.
Ontsluit mijn ogen om te aanschouwen, Heer,
de heerlijkheid van uw wet.
Alleluia.

 

EVANGELIE             Mc. 3, 13-19
Jezus riep tot zich die Hij zelf wilde ; en zij kwamen bij hem.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus

In die tijd ging Jezus de berg op
en riep tot zich die Hij zelf wilde ;
en zij kwamen bij Hem.
Hij stelde er twaalf aan om Hem te vergezellen
en door Hem uitgezonden te worden om te prediken,
met de macht de duivels uit te drijven.
Hij wees dus deze twaalf aan ;
Simon, die Hij de naam Petrus gaf ;
verder Jakobus, de zoon van Zebedeüs
en Johannes, de broer van Jakobus,
aan wie Hij de naam Boanérges gaf, wat betekent :
zonen van de donder ;
vervolgens Andreas, Filippus, Bartolomeüs, Matteüs,
Tomas, Jakobus, de zoon van Alfeüs,
Taddeüs, Simon de IJveraar
en Judas Iskariot, die Hem overgeleverd heeft.

________________________________________________________

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

6. Mijn voorganger Benedictus XVI heeft de uitnodiging hernieuwd om
“de structurele oorzaken van het disfunctioneren van de wereldeconomie
uit te bannen en de groeimodellen te verbeteren die niet in staat lijken het
respect voor het milieu te waarborgen”. Hij heeft eraan herinnerd dat de
wereld niet kan worden geanalyseerd door alleen maar één van de aspecten
ervan te isoleren, omdat “het boek van de natuur één en ondeelbaar is”
en milieu, leven, seksualiteit, gezin, sociale betrekkingen en andere aspecten insluit.
Dientengevolge “hangt het verval van de natuur nauw samen
met de cultuur die vorm geeft aan de menselijke samenleving”. Paus
Benedictus heeft ons voorgehouden te erkennen dat de natuurlijke omgeving
vol wonden is die door ons onverantwoordelijk gedrag zijn veroorzaakt.
Ook het maatschappelijk milieu kent zijn wonden. Maar alle worden
in wezen veroorzaakt door hetzelfde kwaad, namelijk door het idee dat er
geen onbetwistbare waarheden bestaan die ons leven leiden, waardoor de
menselijke vrijheid geen grenzen kent. Men vergeet dat “de mens niet
alleen zichzelf makende vrijheid is. De mens schept zichzelf niet. Hij is
geest en wil, maar hij is ook natuur”. Met vaderlijke bezorgdheid heeft hij
ons uitgenodigd te erkennen dat de schepping in gevaar is gebracht “waar
wijzelf de laatste instantie zijn, waar het eenvoudigweg ons eigendom is en
wij het alleen maar voor onszelf verspillen. En de verspilling van de
schepping begint waar wij geen enkele instantie meer boven ons erkennen, maar
alleen onszelf zien.

 Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am

 

 

Invitación

¿Puedo llamar su atención sobre
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación quiere hacerle partícipe de la alegría
del Evangelio. Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días.

Consideración

No es necesario ser cristiano o creyente para respetar la vida y la dignidad humana. El respeto por la vida forma parte del patrimonio de la humanidad. Pero Cristo vino a revelarnos el sentido más profundo de ese respeto. El gesto de David no está motivado por su buen carácter ni por su debilidad. El respeto de David proviene del conocimiento de que Dios está presente en el hombre que está ante él. Cuando estamos a punto de ofender, juzgar o herir a alguien, ¿pensamos en Dios, que realmente ama a esa persona?

PRIMERA LECTURA                   1 Sam. 24, 3-21

Que el Señor me libre de levantar la mano
contra su ungido.

Del primer libro de Samuel

En aquellos días, Saúl eligió
tres mil hombres escogidos de todo Israel
y salió en busca de David y sus hombres,
al este de las rocas de los cabritos.
En su camino llegó a los rediles.
Allí había una cueva
y Saúl entró en ella para retirarse.
Pero en el fondo de la cueva estaban David y sus hombres.
Los hombres dijeron a David:
«Este es el momento del que hablaba el Señor cuando te dijo:
Te entregaré a tu enemigo.
Haz con él lo que quieras».
Entonces David se levantó y, sin que Saúl se diera cuenta,
cortó un trozo de su manto.
Su corazón latía con fuerza
por haber cortado el trozo del manto de Saúl.
Entonces dijo a sus hombres:
«Que el Señor me libre de
atentar contra mi señor, el ungido de Dios,
de poner mi mano sobre él,
que es el ungido del Señor».
Con estas palabras, David contuvo a sus hombres
y no les permitió abalanzarse sobre Saúl.
Mientras tanto, Saúl se había levantado;
salió de la cueva para continuar su camino.
Entonces David también salió de la cueva y llamó a Saúl:
«¡Mi señor y rey!».
Saúl se volvió y David se inclinó hasta el suelo
para rendirle homenaje.
Le dijo a Saúl:
«¿Por qué escuchas las habladurías de la gente, que dice que David quiere tu mal?
Ahora ves con tus propios ojos
que el Señor te entregó a mí en la cueva.
Ellos querían matarte,
pero yo te perdoné la vida y dije:
No atentaré contra mi señor,
porque él es el ungido de Dios.
Mira, padre mío,
mira el borde de tu manto que tengo en mi mano.
El hecho de que haya podido cortar el borde de tu manto
y no te haya matado
debe ser para ti una prueba clara
de que no tengo malas intenciones ni soy rebelde.
No te he hecho ningún mal
y, sin embargo, tú quieres quitarme la vida.
Que el Señor juzgue quién de los dos tiene razón,
y que el Señor me vengue de ti:
yo no te haré daño.
El viejo proverbio dice:
La maldad engendra maldad.
Yo no te haré daño.
¿Contra quién se ha levantado el rey de Israel?
«¿A quién persigues realmente?
«¡No es más que un perro muerto o un piojo!
«El Señor será juez y juzgará
quién de los dos tiene razón;
que Él vele por mi causa, la defienda
y me haga justicia contra ti».
Cuando David dijo esto, Saúl gritó:
«¿Es esa tu voz, mi hijo David?».
Y Saúl comenzó a llorar en voz alta.
Y le dijo a David:
«Tú eres justo, yo no,
porque mientras yo te hago daño, tú me tratas bien.
Hoy has demostrado que tienes buenas intenciones hacia mí.
El Señor me había entregado en tus manos,
y sin embargo no me has matado.
¿Quién deja ir ileso a su enemigo,
cuando lo tiene en sus manos?
El Señor te recompensará
por lo que has hecho hoy por mí.
Ahora sé que serás rey
y que el poder real sobre Israel
permanecerá en tus manos».

INTERLUDIO                 Salmo 57 (56), 2, 3-4, 6, 11

Ten piedad de mí, Dios, ten piedad de mí.

Ten piedad de mí, Dios, ten piedad de mí,
en ti busco mi salvación.
Me refugio bajo tus alas
hasta que pase la adversidad.

Clamo a Dios, el Altísimo,
a Dios, que cuida de mí;
que Él me envíe la salvación desde el cielo
y ahuyente a mis perseguidores.

Manifiéstate en lo alto, Dios, en majestad,
que tu gloria resplandezca sobre toda la tierra.
Porque tu misericordia es tan amplia como el cielo,
tu trono llega hasta las nubes.

ALELUYA                   Sal . 119(118),18

Aleluya.
Abre mis ojos para que contemple, Señor,
la gloria de tu ley.
Aleluya.

EVANGELIO                      Mc. 3, 13-19
Jesús llamó a los que él quiso, y ellos vinieron a él.

Del santo evangelio de nuestro Señor Jesucristo según San Marcos

En aquel tiempo, Jesús subió a la montaña
y llamó a los que él quiso,
y ellos vinieron a él.
Designó a doce para que le acompañaran
y fueran enviados por él a predicar,
con poder para expulsar demonios.
Así que designó a estos doce:
a Simón, a quien llamó Pedro;
a Santiago, hijo de Zebedeo,
y a Juan, hermano de Santiago,
a quienes llamó Boanerges, que significa:
hijos del trueno;
luego Andrés, Felipe, Bartolomé, Mateo,
Tomás, Santiago, hijo de Alfeo,
Taddeo, Simón el Zelote
y Judas Iscariote, que lo traicionó.

________________________________________________________

Laudato Si

Encíclica de

PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

6. Mi predecesor Benedicto XVI renovó la invitación a
«eliminar las causas estructurales del mal funcionamiento de la economía mundial
y mejorar los modelos de crecimiento que no parecen capaces de garantizar el
respeto por el medio ambiente». Recordó que el
mundo no puede analizarse aislando uno de sus aspectos,
ya que «el libro de la naturaleza es uno e indivisible»
e incluye el medio ambiente, la vida, la sexualidad, la familia, las relaciones sociales y otros aspectos.
En consecuencia, «la decadencia de la naturaleza está estrechamente relacionada
con la cultura que da forma a la sociedad humana». El papa
Benedicto nos ha exhortado a reconocer que el medio ambiente natural
está lleno de heridas causadas por nuestro comportamiento irresponsable.
El medio social también tiene sus heridas. Pero todas ellas están causadas, en esencia, por el mismo mal, a saber, por la idea de que no existen verdades indiscutibles que guíen nuestra vida, por lo que la libertad humana no conoce límites.
Se olvida que «el hombre no es solo libertad que se crea a sí mismo. El hombre no se crea a sí mismo. Es espíritu y voluntad, pero también es naturaleza».  Con preocupación paternal, nos ha invitado a reconocer que la creación está en peligro «donde nosotros mismos somos la última instancia, donde simplemente es nuestra propiedad y la malgastamos solo para nosotros mismos.

Continuará
Todos los dias a 2 am