KERK en GELOOF/CHURCH and FAITH

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Elke dag ter beschikking

Overweging
Het gebed van David  is uitzonderlijk mooi. Ik zal u een huis bouwen hoorden we gisteren (en vandaag).  Huis (beth) heeft de betekenis van gebouw, en ook van familie.  Gisteren kwamen beide betekenissen aan bod. Vandaag gaat het over de tweede betekenis: Wie ben ik en wat is mijn huis dat ge me zover gebracht hebt ? David, die ooit een kleine herdersknaap was, mag dit alles wel beseffen. Daarom komt deze gedachte voortdurend terug in het gebed: verleden en toekomst geven elkaar de hand. Wie ben ik ? Het mag ook ons gebed zijn. De antwoordzang is een echo van psalm 132 op dit gebed.

EERSTE  LEZING         2 Sam. 7, 18-19. 24-29
Wie ben ik, Heer God, en wat is mijn huis ?

Uit het tweede Boek Samuël

Nadat Natan tot David gesproken had,
ging koning David het heiligdom binnen ;
hij zette zich neer voor de Heer en zei :
“Wie ben ik, Heer God, en wat is mijn huis,
dat Gij mij zover gebracht hebt ?
“En nu is U dit alles nog niet genoeg, Heer God :
ook over de toekomst van het huis van uw dienaar spreekt Gij.
“Is dit voor een mens wel weggelegd, Heer God ?
“Gij hebt uw volk Israël voorgoed bevestigd als uw volk
en Gij, Heer, zijt hun God.
“Doe daarom, Heer God, altijd het woord gestand
dat Gij gesproken hebt tot uw dienaar
en tot zijn huis
en handel volgens uw woord.
“Dan zal uw naam voor altijd groot zijn ;
dan zal gezegd worden :
God, de Heer van de hemelse machten is God over Israël
en voor U blijft het huis van uw dienaar David in stand.
“Gij, God, Heer van de hemelse machten, God van Israël,
Gij hebt uw dienaar geopenbaard :
Ik zal u een huis bouwen.
“Daardoor heeft uw dienaar de moed gevonden,
dit gebed tot U te richten.
“Welnu dan, Heer God,
Gij zijt God en uw woorden zijn betrouwbaar ;
Gij hebt deze weldaad aan uw dienaar beloofd.
“Zegen dan nu het huis van uw dienaar,
dat het altijd voor U mag blijven bestaan.
“Gij zelf, Heer God, hebt gesproken ;
uw rijke zegen zal voor altijd rusten
op het huis van uw dienaar.

TUSSENZANG           Ps. 132(131), 1-2, 3-5, 11, 12, 13-14

God de Heer zal Hem de troon van zijn vader
David schenken (Lc. 1, 32b)

Heer, denk in uw mildheid aan David,
aan zijn bezorgdheid voor U ;
hoe hij de Heer had gezworen,
de Sterke van Jakob beloofd :

Ik zal mijn huis niet betreden,
niet rusten gaan op mijn bed ;
ik gun mijn ogen geen slaap meer,
mijn oogleden weiger ik rust,
tot ik voor de Heer een plaats vind,
voor Jakobs Sterke een huis.

De Heer heeft David gezworen
een eed die Hij nimmer breekt :
een telg uit uw geslacht
zal Ik op uw troon verheffen.

Houden uw zonen zich aan mijn verbond,
aan alles wat Ik hen opleg,
dan zullen hun zonen ook voor altijd
zetelen op uw troon.

Want God heeft de Sion gekozen,
haar als een zetel gewild :
hier is mijn rustplaats voor eeuwig,
hier zal Ik wonen, dit is mijn keus.

ALLELUIA          Ps. 119(118), 135

Alleluia.
Laat voor uw dienaar uw Aangezicht stralen, Heer,
laat mij uw beschikkingen zien.
Alleluia.

EVANGELIE        Mc. 4, 21-25
De maat die gij gebruikt zal men ook voor u gebruiken.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus

In die tijd zei Jezus tot de menigte :
“Komt er soms een lamp,
om onder de korenmaat of onder de rustbank gezet te worden
of juist om op de standaard te worden geplaatst ?
“Niets is verborgen dat niet openbaar gemaakt zal worden ;
en niets is geheim dat niet aan het licht zal komen.
“Als iemand oren heeft om te horen, hij luistere.”
Verder zei Hij :
“Let op wat gij hoort.
“De maat die gij gebruikt
zal men ook voor u gebruiken ;
zelfs een toemaat zal men u geven.
“Aan wie heeft zal gegeven worden ;
maar wie niet heeft
hem zal nog ontnomen worden, zelfs wat hij heeft.”

____________________________________________________________________________________

 

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

12. Anderzijds houdt de heilige Franciscus ons, in trouw aan de Schrift,
voor de natuur te erkennen als een schitterend boek waarin God tot ons
spreekt en aan ons iets doorgeeft van zijn schoonheid en goedheid, “want
uit de grootheid en de schoonheid van de schepselen wordt men door
vergelijking hun Schepper gewaar” (Wijsh. 13, 5), en “wordt van de schepping
der wereld af zijn onzichtbaar wezen door de rede in zijn werken
aanschouwd” (Rom. 1, 20). Daarom vroeg hij dat er in het klooster altijd
een gedeelte van de tuin onbebouwd werd gelaten, opdat er wilde kruiden
konden groeien, zodat al degenen die ze zouden bewonderen, hun gedachten
tot God konden verheffen, de Schepper van zoveel schoonheid. De
wereld is meer dan een probleem dat moet worden opgelost, het is een
vreugdevol mysterie dat wij met blijde lofprijzing beschouwen.

Invitación

¿Puedo llamar su atención sobre
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación quiere hacerle partícipe de la alegría
del Evangelio. Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días

Consideración
La oración de David es excepcionalmente hermosa. «Te construiré una casa », escuchamos ayer (y hoy).  Casa (beth) significa edificio, pero también familia. Ayer se trataron ambos significados. Hoy nos centramos en el segundo significado: ¿Quién soy yo y qué es mi casa para que me hayas traído hasta aquí ? David , que en su día fue un pequeño pastorcillo, es consciente de todo esto. Por eso, esta idea se repite constantemente en la oración: el pasado y el futuro se dan la mano. ¿Quién soy yo? También puede ser nuestra oración. El canto de respuesta es un eco del salmo 132 sobre esta oración.

PRIMERA LECTURA            2 Sam . 7, 18-19. 24-29
¿Quién soy yo, Señor Dios, y qué es mi casa?

Del segundo libro de Samuel

Después de que Natán le habló a David,
el rey David entró en el santuario;
se sentó ante el Señor y dijo:
«¿Quién soy yo, Señor Dios, y qué es mi casa,
para que me hayas traído hasta aquí?
Y ahora, Señor Dios, todo esto no te basta:
también hablas del futuro de la casa de tu siervo.
¿Es esto posible para un hombre, Señor Dios?
Tú has confirmado para siempre a tu pueblo Israel como tu pueblo,
y tú, Señor, eres su Dios.
Por eso, Señor Dios, cumple siempre la palabra
que has hablado a tu siervo
y a su casa,
y actúa según tu palabra.
«Entonces tu nombre será grande para siempre;
entonces se dirá:
Dios, el Señor de las fuerzas celestiales, es Dios sobre Israel,
y ante ti permanecerá la casa de tu siervo David.
Tú, Dios, Señor de las fuerzas celestiales, Dios de Israel,
has revelado a tu siervo:
Te construiré una casa.
«Por eso tu siervo ha encontrado el valor para dirigirte esta oración.
«Ahora bien, Señor Dios,
tú eres Dios y tus palabras son fiables;
tú has prometido este bien a tu siervo.
«Bendice ahora la casa de tu siervo,
para que permanezca para siempre ante ti.
«Tú mismo, Señor Dios, lo has dicho;
tu rica bendición descansará para siempre
sobre la casa de tu siervo.

INTERLUDIO             Sal. 132 (131), 1-2, 3-5, 11, 12,13-14

El Señor Dios le dará el trono de su padre
David (Lc. 1, 32b)

Señor, recuerda en tu misericordia a David,
su preocupación por ti;
cómo había jurado al Señor,
prometido al Fuerte de Jacob:

No entraré en mi casa,
no descansaré en mi lecho;
no daré descanso a mis ojos,
mis párpados no descansarán,
hasta que encuentre un lugar para el Señor,
una casa para el Fuerte de Jacob.

El Señor ha jurado a David
un juramento que nunca romperá:
un descendiente de tu linaje
yo pondré en tu trono.

Si tus hijos guardan mi alianza,
todo lo que yo les impongo,
entonces sus hijos también se sentarán para siempre
en tu trono.

Porque Dios ha elegido a Sión,
la ha querido como trono:
aquí está mi lugar de descanso para siempre,
aquí habitaré, esta es mi elección.

ALELUYA                Sal . 119(118), 135

Aleluya.
Haz resplandecer tu rostro sobre tu siervo, Señor,
muéstrame tus disposiciones.
Aleluya.

EVANGELIO                       Mc . 4, 21-25
La medida que uséis, también se os usará a vosotros.

Del santo evangelio de nuestro Señor Jesucristo según San Marcos

En aquel tiempo, Jesús dijo a la multitud:
«¿Acaso se trae la lámpara
para ponerla debajo del celemín o debajo del banco,
o para colocarla en el candelero?
No hay nada oculto que no vaya a ser revelado,
ni secreto que no vaya a salir a la luz.
El que tenga oídos para oír, que oiga».
Y añadió:
«Prestad atención a lo que oís.
La medida con que medís
se os medirá a vosotros;
incluso se os añadirá más.
Al que tiene, se le dará;
pero al que no tiene,
se le quitará incluso lo que tiene».

____________________________________________________________________________________

Laudato Si

Encíclica de

PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

12. Por otra parte, san Francisco, fiel a la Escritura, nos exhorta a reconocer la naturaleza como un libro maravilloso en el que Dios nos habla y nos transmite algo de su belleza y bondad, «pues de la grandeza y belleza de las criaturas se puede llegar a conocer, por comparación, a su Creador»
Por eso, la creación es un signo de Dios, que nos invita a reconocer su grandeza y bondad, y a imitarlas en nuestras vidas.
Pero la creación no es solo un signo de Dios, sino también una parte de Dios. (Sab. 13, 5), y «desde la creación del mundo, su ser invisible se contempla por medio de la razón en sus obras» (Rom. 1, 20). Por eso pidió que en el monasterio siempre se dejara una parte del jardín sin cultivar, para que pudieran crecer hierbas silvestres, de modo que todos los que las admiraran pudieran elevar sus pensamientos a Dios, el Creador de tanta belleza. El mundo es más que un problema que hay que resolver, es un misterio gozoso que contemplamos con alegre alabanza.

Continuará

Invitation

May I draw your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation is intended to share with you the joy
of the Gospel. Everyone, without exception,
can experience that joy by opening their heart
to the healing power of God’s word.

Available every day

Consideration
David’s prayer is exceptionally beautiful. I will build you a house, we heard yesterday (and today).  House (beth) means building, but also family. Yesterday, both meanings were discussed. Today, we focus on the second meaning: Who am I and what is my house that you have brought me this far? David , who was once a little shepherd boy, can appreciate all this. That is why this thought recurs constantly in the prayer: past and future go hand in hand. Who am I? It may also be our prayer. The response is an echo of Psalm 132 to this prayer.

FIRST READING               2 Sam.  7:18-19, 24-29
Who am I, Lord God, and what is my house?

From the Second Book of Samuel

After Nathan had spoken to David,
King David went into the sanctuary;
he sat down before the Lord and said:
“Who am I, Lord God, and what is my house,
that You have brought me this far?
“And now all this is not enough for You, Lord God:
You also speak of the future of Your servant’s house.
“Is this possible for a human being, Lord God?
“You have confirmed your people Israel as your people forever,
and you, Lord, are their God.
“Therefore, Lord God, always keep the word
you have spoken to your servant
and to his house,
and act according to your word.
“Then your name will be great forever;
then it will be said:
God, the Lord of the heavenly hosts, is God over Israel,
and for you the house of your servant David will remain standing.
“You, God, Lord of the heavenly hosts, God of Israel,
you have revealed to your servant:
I will build you a house.
“This has given your servant the courage to address this prayer to you.
“Now then, Lord God,
you are God, and your words are trustworthy;
you have promised this blessing to your servant.
“Bless now the house of your servant,
that it may remain before you forever.
“You yourself, Lord God, have spoken;
your rich blessing will rest forever
on the house of your servant.

INTERLUDIUM                  Ps. 132(131), 1-2, 3-5, 11, 12,13-14

The Lord God will give him the throne of his father
David (Lk. 1:32b)

Lord, remember David in your kindness,
his concern for you;
how he had sworn to the Lord,
promised the Strong One of Jacob:

I will not enter my house,
nor rest on my bed;
I will not give my eyes sleep,
I will not allow my eyelids to rest,
until I find a place for the Lord,
a house for the Mighty One of Jacob.

The Lord has sworn to David
an oath He will never break:
I will raise up one of your descendants
to sit on your throne.

If your sons keep my covenant,
and all that I command them,
then their sons too shall sit forever
on your throne.

For God has chosen Zion,
desired it as a seat:
here is my resting place forever,
here I will dwell, this is my choice.

ALLELUIA                   Ps . 119(118), 135

Alleluia.
Let your face shine upon your servant, Lord,
let me see your decrees.
Alleluia.

GOSPEL                      Mk . 4:21-25
The measure you use will also be used for you.

From the holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to Mark

At that time, Jesus said to the crowd:
“Is a lamp brought in,
to be placed under a bushel or under a bench,
or rather to be placed on a stand?
“Nothing is hidden that will not be made public;
and nothing is secret that will not come to light.
“If anyone has ears to hear, let him listen.”
He also said:
“Pay attention to what you hear.
“The measure you use
will also be used for you;
even more will be given to you.
“To those who have, more will be given;
but from those who have not,
even what they have will be taken away.”

____________________________________________________________________________________

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS

On Care for Our Common Home

12. On the other hand, Saint Francis, in fidelity to Scripture, urges us to recognise nature as a magnificent book in which God speaks to us and communicates something of his beauty and goodness, “for from the grandeur and beauty of created things, one can perceive their Creator” (Wisdom 13:5), and “since the beginning of the world, his invisible nature has been perceived in his works” (Romans 1:20). and understood through reason, in the things that have been made” (Rom. 1:20). That is why he asked that in the monastery, a part of the garden always be left uncultivated, so that wild herbs could grow, so that all those who admired them could lift their thoughts to God, the Creator of so much beauty. The world is more than a problem to be solved; it is a joyful mystery that we contemplate with joyful praise.

To be continued
Every day at 1 am

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Iedere dag beschikbaar.

Overweging

Jezus roept ons vandaag samen rond Hem om Gods genade te proeven, en de goede grond te worden waarop die genade rijke vrucht laat groeien. Het is God die uiteindelijk alles en allen leidt. Er is niet zoiets als een menselijke beslissing of een menselijk handelen dat voor een specifiek deel voortvloeit uit Gods genade, en voor een ander specifiek deel vanuit de vrije keuze van de mens. Wij denken regelmatig dat we alles perfect alleen kunnen doen, tot het moment komt waarop we ervaren dat we niet meer verder kunnen. Dat is het ogenblik waarop (we vinden dat) God ons te hulp moet snellen. overkomt me dat soms ?

EERSTE  LEZING                         2 Sam. 7, 4-17

Ik zal de nazaat die gij verwekt hebt hoog verheffen
en zijn koninklijke macht in stand houden.

Uit het tweede Boek Samuël

In die dagen werd het woord van de Heer gericht tot Natan :
“Zeg aan mijn dienaar David :
Zo spreekt de Heer :
Gij wilt voor Mij een huis bouwen en Mij daarin laten wonen ?
“Ik heb nooit in een huis gewoond,
sinds de tijd dat Ik de Israëlieten uit Egypte heb geleid
tot vandaag toe ;
steeds ben Ik meegetrokken in een tent,
waar Ik in verbleef.
“Zolang Ik met de Israëlieten meetrok
heb Ik nooit aan iemand gevraagd :
Waarom bouwt gij Mij niet een huis van cederhout ?
“Aan geen van de stammen van Israël,
die Ik had aangesteld om mijn volk te hoeden.
“Zeg daarom aan mijn dienaar David :
Zo spreekt God, de Heer van de hemelse machten :
Ik heb u uit de steppe gehaald, achter de schapen vandaan,
om vorst te zijn over mijn volk Israël.
“Op al uw tochten heb Ik u bijgestaan,
al uw vijanden heb Ik vernietigd,
uw naam heb Ik groot gemaakt als die van de groten der aarde.
“Ik heb mijn volk Israël een gebied gegeven
en het daar geplant om er te wonen.
“Het wordt niet meer opgeschrikt
en door geen boosdoeners verdrukt, zoals vroeger, in de tijd
dat Ik over Israël, mijn volk, rechters had aangesteld.
“Ik heb gezorgd dat al uw vijanden u met rust laten.
“De Heer kondigt u aan
dat Hij voor u een huis zal oprichten.
“Als uw dagen voleind zijn en gij bij uw vaderen rust,
zal Ik de nazaat die gij verwekt hoog verheffen
en zijn koninklijke macht in stand houden.
“Hij zal een huis bouwen ter ere van mijn Naam
en Ik zal zijn koninklijke troon voor altijd in stand houden.
“Ik zal hem tot vader zijn
en hij zal mijn zoon zijn.
“Als hij de verkeerde weg opgaat,
zal Ik hem kastijden met slagen en striemen,
even goed als andere mensen.
“Maar nooit zal Ik hem uit mijn gunst verstoten,
zoals Ik gedaan heb met Saul,
die Ik verstoten heb om plaats te maken voor u.
“Zo zal uw huis en uw koninklijke macht altijd standhouden ;
uw troon staat vast voor eeuwig.”
Al deze woorden, heel dit visioen, bracht Natan over aan David.

TUSSENZANG                        Ps. 89(88), 4-5, 27-28, 29-30

Vooraltijd kan hij rekenen op mijn genade.

Ik heb met David een verbond gesloten,
mijn uitverkoren dienaar met een eed beloofd :
Ik zal uw nageslacht in stand houden voor eeuwig,
in alle tijden blijft uw troon bestaan.

Hij zal Mij aanroepen : Gij zijt mijn Vader,
mijn God, de steenrots van mijn heil.
Ik wijs hem aan als eerstgeborene,
als hoogste van de koningen der aarde.

Voor altijd kan hij rekenen op mijn genade,
voor immer blijft mijn bond met hem van kracht.
Ik zal aan zijn geslacht geen einde maken,
noch aan zijn troon, zolang de hemel dagen heeft.

 

ALLELUIA                        Ps. 119(118), 105

Alleluia.
Uw woord is een lamp voor mijn voeten, Heer,
het is een licht op mijn pad.
Alleluia.

 

EVANGELIE                        Mc. 4, 1-20

Eens ging een zaaier uit om te zaaien.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus

In die tijd
begon Jezus te leren aan de oever van het meer.
Zeer veel volk verzamelde zich bij Hem,
zodat Hij in een boot die op het water lag moest stappen
om daar plaats te nemen,
terwijl al het volk zich langs het meer op het land bevond.
Hij leerde hun vele dingen door middel van gelijkenissen,
en in zijn onderrichting zei Hij tot hen :
“Luistert.
“Eens ging een zaaier uit om te zaaien.
“Toen hij aan het zaaien was
viel een gedeelte op de weg en de vogels kwamen het opeten.
“Een ander gedeelte viel op de rotsachtige plekken
waar het niet veel aarde had ;
het schoot snel op omdat het in ondiepe grond lag.
“Maar toen de zon was opgekomen
kreeg het te lijden van de hitte,
zodat het verdorde bij gebrek aan wortel.
“Weer een ander gedeelte viel onder de distels en deze schoten op
zodat het zaad verstikte en geen vrucht opleverde.
“Een ander gedeelte tenslotte viel op goede grond
en doordat het opschoot en zich ontwikkelde,
leverde het vrucht op
en bracht het dertig-, zestig- en honderdvoudige voort.”
En Hij voegde er aan toe :
“Wie oren heeft om te horen, hij luistere.”

Toen Hij weer alleen was
stelde zijn omgeving, ook de twaalf,
Hem vragen omtrent de gelijkenissen.
Hij antwoordde hun :
“Aan u is het geheim van het Rijk Gods geschonken
maar zij die erbuiten staan, krijgen alles in gelijkenissen,
opdat zij wel scherp kijken met hun ogen maar niet zien,
en wel luisteren met hun oren maar niet verstaan,
opdat zij zich niet zouden bekeren en vergiffenis krijgen.”
En Hij vervolgde :
“Begrijpt ge deze gelijkenis niet ?
“Hoe zult ge dan alle gelijkenissen verstaan ?
“De zaaier zaait het woord.
“Die op de weg
-waar het woord gezaaid wordt –
zijn de mensen bij wie als zij het gehoord hebben,
terstond de satan komt
en het woord wegrooft dat gezaaid ligt in hun binnenste.
“Op dezelfde manier
zijn die op de rotsachtige plekken gezaaid worden
de mensen die als zij het woord gehoord hebben,
het terstond met blijdschap opnemen ;
maar zij hebben geen wortel geschoten, leven bij het ogenblik,
en als zij omwille van het woord onderdrukt of vervolgd worden,
komen zij onmiddellijk ten val.
“Die tussen distels gezaaid worden zijn weer anderen,
die het woord wel gehoord hebben,
maar wanneer de zorgen van de wereld,
de begoocheling van de rijkdom
en de begeerten naar al het andere binnendringen,
verstikken deze het woord en zo blijft het zonder vrucht.
“De in de goede grond gezaaide
zijn de mensen die het woord horen,
het in zich opnemen en vrucht dragen :
dertig-, zestig- en honderdvoudig.”

________________________________________________________

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

11. Zijn getuigenis toont ons ook dat een integrale ecologie vraagt om
een open staan voor categorieën die de taal van de exacte wetenschappen
of van de biologie te boven gaan en ons verbinden met het wezenlijke van
de mens. Zoals dat gebeurt wanneer wij op iemand verliefd worden, was
Franciscus’ reactie, telkens wanneer hij naar de zon, de maan, de kleinste
dieren keek, zingen en daarbij betrok hij in zijn lof alle andere schepselen.
Hij stond in verbinding met heel de schepping en preekte zelfs tot de
bloemen en “hij nodigde ze uit om God te prijzen en lief te hebben, als met
rede begiftigde wezens”. Zijn reactie was veel meer dan een intellectuele
waardering of economische berekening, omdat voor hem ieder schepsel
een zuster was, met hem verbonden door banden van genegenheid. Daarom
voelde hij zich geroepen zorg te dragen voor alles wat bestaat. Zijn leerling
de heilige Bonaventura vertelde dat hij, “overwegend dat alle dingen een
gemeenschappelijke oorsprong hebben, zich nog meer vervuld voelde van
medelijden en de schepselen, hoe klein ze ook waren, broeder en zuster
noemde”. Deze overtuiging mag niet worden veracht als irrationele
romantiek, omdat zij van invloed is op de keuzes die ons gedrag bepalen.
Als wij zonder deze openheid voor verbazing en verwondering de natuur
en het milieu benaderen, als wij niet meer de taal spreken van broederschap
en schoonheid in onze relatie met de wereld, zullen onze gedragingen die
zijn van een overheerser, van een consument of van een pure
uitbuiter van de natuurlijke bronnen, die niet in staat is paal en perk te
stellen aan zijn directe belangen. Omgekeerd zullen soberheid en zorg
spontaan ontstaan, als wij ons innerlijk verbonden voelen met alles wat
bestaat. De armoede en soberheid van de heilige Franciscus was niet alleen
maar uiterlijk ascetisme, maar iets veel radicalers: ervan afzien van de
werkelijkheid een puur object van gebruik en overheersing te maken.

Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am

 

Invitación

¿Puedo llamar su atención sobre
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación quiere hacerle partícipe de la alegría
del Evangelio. Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días.

Consideración

Jesús nos llama hoy a reunirnos en torno a Él para saborear la gracia de Dios y convertirnos en la buena tierra en la que esa gracia da frutos abundantes. Es Dios quien, en última instancia, lo guía todo y a todos. No existe tal cosa como una decisión humana o una acción humana que sea en parte resultado de la gracia de Dios y en parte resultado de la libre elección del hombre. A menudo pensamos que podemos hacerlo todo perfectamente por nosotros mismos, hasta que llega el momento en que nos damos cuenta de que no podemos seguir adelante. Ese es el momento en el que (creemos que) Dios debe acudir en nuestra ayuda. ¿Me pasa eso a veces?

PRIMERA LECTURA             2 Sam. 7, 4-17

Elevaré al descendiente que tú has engendrado
y mantendré su poder real.

Del segundo libro de Samuel

En aquellos días, la palabra del Señor fue dirigida a Natán:
«Di a mi siervo David:
Así dice el Señor:
¿Quieres construirme una casa y hacerme habitar en ella?
Nunca he habitado en una casa,
desde que saqué a los israelitas de Egipto
hasta hoy;
siempre he viajado en una tienda,
donde he morado.
Mientras viajaba con los israelitas,
nunca le pregunté a nadie:
¿Por qué no me construís una casa de madera de cedro?
A ninguna de las tribus de Israel,
a las que había designado para cuidar de mi pueblo.
Por tanto, dile a mi siervo David:
Así dice Dios, el Señor de las fuerzas celestiales:
Te saqué del campo, detrás de las ovejas,
para que fueras príncipe sobre mi pueblo Israel.
En todas tus campañas te he ayudado,
he destruido a todos tus enemigos,
he engrandecido tu nombre como el de los grandes de la tierra.
He dado a mi pueblo Israel un territorio
y lo he plantado allí para que habite.
«Ya no será perturbado ni oprimido por malhechores, como antes, en el tiempo en que
yo había puesto jueces sobre Israel, mi pueblo.
He hecho que todos tus enemigos te dejen en paz.
El Señor te anuncia
que él te edificará una casa.
«Cuando tus días lleguen a su fin y descanses con tus padres,
yo exaltaré al descendiente que engendres
y mantendré su poder real.
Él edificará una casa en honor a mi nombre,
y yo mantendré su trono real para siempre.
Yo seré su padre,
y él será mi hijo.
«Si se desvía del camino,
lo castigaré con golpes y azotes,
al igual que a los demás hombres.
Pero nunca le retiraré mi favor,
como hice con Saúl,
a quien rechacé para darte tu lugar.
Así tu casa y tu poder real perdurarán para siempre;
tu trono permanecerá firme eternamente».
Natan transmitió todas estas palabras, toda esta visión, a David.

INTERLUDIO                  Sal. 89(88), 4-5, 27-28, 29-30

Siempre podrá contar con mi misericordia.

He hecho un pacto con David,
he prometido con juramento a mi siervo elegido:
mantendré tu descendencia para siempre,
tu trono permanecerá por todos los tiempos.

Él me invocará: Tú eres mi Padre,
mi Dios, la roca de mi salvación.
Lo designo como primogénito,
como el más alto de los reyes de la tierra.

Para siempre podrá contar con mi misericordia,
mi alianza con él permanecerá para siempre.
No pondré fin a su descendencia,
ni a su trono, mientras los cielos existan.

ALELUYA                  Sal. 119(118),105

Aleluya.
Tu palabra es lámpara para mis pasos, Señor,
es luz en mi camino.
Aleluya.

EVANGELIO                Mc. 4,1-20

Una vez, un sembrador salió a sembrar.

Del santo evangelio de nuestro Señor Jesucristo según San Marcos

En aquel tiempo,
Jesús comenzó a enseñar a la orilla del lago.
Se reunió mucha gente a su alrededor,
por lo que tuvo que subir a una barca que estaba en el agua
para sentarse allí,
mientras toda la gente se encontraba en tierra, a orillas del lago.
Les enseñó muchas cosas por medio de parábolas,
y en su enseñanza les dijo:
«Escuchad.
«Una vez, un sembrador salió a sembrar.
Mientras sembraba,
una parte cayó en el camino y las aves vinieron a comerla.
Otra parte cayó en los lugares rocosos,
donde no había mucha tierra;
brotó rápidamente porque estaba en suelo poco profundo.
Pero cuando salió el sol,
sufrió por el calor,
y se secó por falta de raíz.
Otra parte cayó entre espinos, y estos crecieron
y ahogaron la semilla, que no dio fruto.
Por último, otra parte cayó en buena tierra,
y como brotó y creció,
dio fruto
y produjo treinta, sesenta y cien veces más».
Y añadió:
«El que tenga oídos para oír, que oiga».

Cuando volvió a estar solo,
sus discípulos, incluidos los doce,
le preguntaron sobre las parábolas.
Él les respondió:
«A vosotros se os ha concedido el secreto del Reino de Dios,
pero a los que están fuera se les da todo en parábolas,
para que miren con los ojos y no vean,
y escuchen con los oídos y no entiendan,
para que no se conviertan y obtengan el perdón».
Y continuó:
«¿No entendéis esta parábola?
¿Cómo, pues, entenderéis todas las parábolas?
El sembrador siembra la palabra.
Los que están en el camino
—donde se siembra la palabra—
son los que, cuando la oyen,
inmediatamente viene Satanás
y les arrebata la palabra que ha sido sembrada en su interior.
Del mismo modo,
los que son sembrados en los lugares rocosos
son aquellos que, cuando oyen la palabra,
la reciben inmediatamente con alegría;
pero no han echado raíces, viven el momento,
y cuando son oprimidos o perseguidos por causa de la palabra,
caen inmediatamente.
«Los que son sembrados entre espinos son otros,
que han oído la palabra,
pero cuando las preocupaciones del mundo,
el engaño de las riquezas
y los deseos de todo lo demás invaden,
ahogan la palabra y así queda sin fruto.
«Los sembrados en buena tierra
son los que oyen la palabra,
la acogen y dan fruto:
treinta, sesenta y cien veces más».

________________________________________________________

Laudato Si

Encíclica de

PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

11. Su testimonio nos muestra también que una ecología integral requiere
una apertura a categorías que superan el lenguaje de las ciencias exactas
o de la biología y nos conectan con lo esencial del
ser humano. Como ocurre cuando nos enamoramos de alguien,
la reacción de Francisco, cada vez que miraba al sol, a la luna, a los animales más pequeños, era cantar e incluir en su alabanza a todas las demás criaturas.
Estaba conectado con toda la creación e incluso predicaba a las flores
y «las invitaba a alabar y amar a Dios, como seres dotados de razón».
Su reacción era mucho más que una apreciación intelectual
o un cálculo económico, porque para él cada criatura
era una hermana, unida a él por lazos de afecto. Por eso
se sentía llamado a cuidar de todo lo que existe. Su discípulo, San Buenaventura, contaba que, «considerando que todas las cosas tienen un origen común, se sentía aún más lleno de compasión y llamaba hermano y hermana a las criaturas, por pequeñas que fueran».²⁰ Esta convicción no debe ser despreciada como romanticismo irracional, porque influye en las elecciones que determinan nuestro comportamiento. Si nos acercamos a la naturaleza y al medio ambiente sin esta apertura al asombro y al milagro, si ya no sentimos la presencia de Dios en las criaturas, no podemos sentirnos como hermanos y hermanas de todas las criaturas.
Si nos acercamos a la naturaleza y al medio ambiente sin esta apertura al asombro y la admiración, si ya no hablamos el lenguaje de la fraternidad
y la belleza en nuestra relación con el mundo, nuestros comportamientos serán un
explotador de los recursos naturales, incapaz de poner límites a sus intereses inmediatos. Por el contrario, la sobriedad y el cuidado surgirán espontáneamente si nos sentimos interiormente conectados con todo lo que existe.
La pobreza y la austeridad de San Francisco no eran solo un ascetismo exterior, sino algo mucho más radical: renunciar a la realidad como puro objeto de uso y consumo.

Continuará
Todos los días a las 2 am.

Invitation

May I draw your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation is intended to share with you the joy
of the Gospel. Everyone, without exception,
can experience that joy by opening their heart
to the healing power of God’s word.

Available every day.

Consideration

Jesus calls us together around Him today to taste God’s grace and to become the good soil on which that grace bears rich fruit. It is God who ultimately guides everything and everyone. There is no such thing as a human decision or human action that stems specifically from God’s grace and specifically from human free will. We often think that we can do everything perfectly on our own, until the moment comes when we realise that we can no longer continue. That is the moment when (we feel that) God must come to our aid. Does that sometimes happen to me?

FIRST READING                 2 Sam. 7:4-17

I will raise up the offspring you have begotten,
and I will establish his royal power.

From the Second Book of Samuel

In those days, the word of the Lord came to Nathan:
“Say to my servant David:
Thus says the Lord:
You want to build a house for me and let me dwell in it?
“I have never lived in a house,
since the time I led the Israelites out of Egypt
until today;
I have always travelled in a tent,
where I dwelt.
“As long as I have been travelling with the Israelites,
I have never asked anyone:
Why have you not built Me a house of cedar wood?
“To none of the tribes of Israel,
whom I appointed to shepherd My people.
“Therefore, tell My servant David:
Thus says God, the Lord of the heavenly hosts:
I took you from the pasture, from tending the sheep,
to be prince over my people Israel.
“In all your ways I have been with you;
I have destroyed all your enemies;
I have made your name great, like the names of the great ones of the earth.
“I have given my people Israel a land
and have planted them there to dwell.
“It will no longer be alarmed,
nor oppressed by evildoers, as in former times,
when I appointed judges over Israel, my people.
“I have ensured that all your enemies leave you in peace.
“The Lord announces to you
that He will establish a house for you.
“When your days are over and you rest with your fathers,
I will raise up your offspring whom you have begotten
and maintain his royal power.
“He will build a house in honour of my Name,
and I will maintain his royal throne forever.
“I will be his father,
and he will be my son.
“If he goes astray,
I will chastise him with blows and stripes,
just as I do other men.
“But I will never take my favour from him,
as I did from Saul,
whom I rejected to make way for you.
“Thus your house and your royal power will endure forever;
your throne is established for all time.”
Nathan conveyed all these words, this entire vision, to David.

INTERLUDIUM            Ps. 89(88), 4-5, 27-28, 29-30

He can count on my mercy forever.

I have made a covenant with David,
my chosen servant, with an oath:
I will preserve your descendants forever,
your throne will remain for all time.

He will call upon me: You are my Father,
my God, the rock of my salvation.
I will appoint him as firstborn,
the highest of the kings of the earth.

He can count on my mercy forever,
my covenant with him will remain in force forever.
I will not put an end to his descendants,
nor to his throne, as long as the heavens remain.

ALLELUIA                 Ps. 119(118)105,

Alleluia.
Your word is a lamp for my feet, Lord,
it is a light on my path.
Alleluia.

GOSPEL                 Mark 4,1-20

Once a sower went out to sow.

From the holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to Mark

At that time
Jesus began to teach by the lake.
A large crowd gathered around him,
so he had to get into a boat moored on the water
to sit there,
while all the people stood on the shore.
He taught them many things through parables,
and in his teaching he said to them:
“Listen.
“Once a sower went out to sow.
“As he was sowing,
some seeds fell on the path, and the birds came and ate them.
“Other seeds fell on rocky ground,
where there was not much soil;
they sprang up quickly because they were in shallow soil.
“But when the sun rose, it was scorched, and because it had no root, it withered away.
“Another part fell among thorns, and the thorns grew up and choked it, and it yielded no fruit.
“Finally, another part fell on good soil, and because it sprang up and grew,
it yielded a crop, some thirtyfold, some sixtyfold, and some a hundredfold.”
And He added:
it bore fruit
and yielded thirty, sixty, and a hundredfold.”
And He added:
“He who has ears to hear, let him hear.”

When He was alone again,
His companions, including the twelve,
asked Him about the parables.
He answered them:
“To you has been given the secret of the Kingdom of God,
but to those outside, everything is given in parables,
so that they may look with their eyes but not see,
and listen with their ears but not understand,
lest they turn and be forgiven.”
And He continued:
“Do you not understand this parable?
“How then will you understand all the parables?
“The sower sows the word.
“Those on the path
-where the word is sown-
are the people who, when they hear it,
Satan immediately comes
and takes away the word that was sown in their hearts.
“In the same way,
those who are sown on rocky places
are the people who, when they hear the word,
immediately receive it with joy;
but they have no root, live for the moment,
and when they are oppressed or persecuted for the word’s sake,
they immediately fall away.
“Those sown among thistles are others,
who have heard the word,
but when the cares of the world,
the deceitfulness of riches,
and the desires for other things enter in,
they choke the word and it remains unfruitful.
“Those sown on good soil
are the people who hear the word,
take it in and bear fruit:
thirty, sixty and a hundredfold.”

________________________________________________________

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS

On Care for Our Common Home

11. His testimony also shows us that an integral ecology requires
an openness to categories that transcend the language of the exact sciences
or biology and connect us with the essence of
humanity. As happens when we fall in love with someone,
Francis’ reaction whenever he looked at the sun, the moon, the smallest animals,
was to sing, and in his praise he included all other creatures.
He was connected to all of creation and even preached to the flowers,
inviting them to praise and love God as beings endowed with reason.
His reaction was much more than an intellectual appreciation or economic calculation,
because for him every creature was a sister, connected to Him by bonds of affection.
That is why he felt called to care for all that exists.
His disciple, Saint Bonaventure, recounted that, “considering that all things have a common origin, he felt even more filled with compassion and called creatures, however small, brother and sister”. This conviction should not be dismissed as irrational romanticism, because it influences the choices that determine our behaviour.
If we approach nature and the environment without this openness to wonder and amazement, if we no longer speak the language of wonder and amazement, we lose touch with the world around us,
our behaviour will be that of a dominator, a consumer or a pure exploiter of natural resources, incapable of setting limits to our immediate interests. Conversely, sobriety and care will arise spontaneously if we feel inwardly connected to all that exists.
The poverty and austerity of Saint Francis was not only outward asceticism, but something much more radical: renouncing the reality of pure utility. The poverty and sobriety of Saint Francis was not merely
external asceticism, but something much more radical: refraining from making
reality a pure object of use and domination.

To be continued
Every day at 1 am

 

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Iedere dag beschikbaar.

Overweging

Doorde verovering van Jeruzalem en het overbrengen van de ark legt David de basis voor een centralistische aanpak, zowel politiek als religieus. Het hart van zijn rijk ligt in Jeruzalem. Het overbrengen van de ark legitimeert en onderbouwt zijn politieke status met een religieus fundament. Merk op dat dit alles zeer ritueel en plechtig gebeurt. Toch is die basis niet zo sterk als ze aanvankelijk overkomt. Onderliggende stromingen zullen hem en zijn opvolgers nog heel wat problemen bezorgen.

EERSTE  LEZING                       2 Sam.  6, 12b-15. 17-19

David en alle Israëlieten
brachten onder gejuich de ark des Heren over.

Uit het tweede Boek Samuël

In die dagen
bracht David de ark van God
uit het huis van Obededom
vol vreugde naar de Davidstad over.
Nadat de dragers van de ark zes stappen gezet hadden,
offerde David een gemeste stier.
Onderweg danste hij geestdriftig voor de Heer uit,
slechts gekleed in een linnen borstkleed.
Zo brachten David en alle Israëlieten
onder gejuich en bazuingeschal de ark van de Heer over.

Zij werd de stad binnengedragen en op haar plaats gebracht,
midden in de tent die David voor haar had opgezet.
Daarna droeg David brand- en slachtoffers op aan de Heer.
Na het opdragen van de brand- en slachtoffers
zegende hij het volk met de naam van God,
de Heer van de hemelse machten.
Aan alle aanwezigen, aan alle Israëlieten die daar bijeenwaren,
mannen en vrouwen,
liet hij een plat brood,
een klomp dadels en een rozijnenkoek uitdelen.
Daarop ging iedereen naar huis.

TUSSENZANG                         Ps. 24(23), 7, 8, 9, 10

Wie is deze Koning der glorie ?
De Heer is de koning der glorie.

Poorten, heft uw kroonlijsten op,
gaat open, aloude deuren :
de Koning der glorie moet binnengaan.

Wie is deze Koning der glorie ?
De Heer, de sterke, de machtige,
de Heer, de held in de strijd.

Poorten, heft uw kroonlijsten op,
gaat open, aloude deuren :
de Koning der glorie moet binnengaan.

Wie is deze Koning der glorie ?
De Heer van de hemelse machten,
Hij is de Koning der glorie.

 

ALLELUIA                         Ps. 119(118), 36a, 29b

Alleluia.
Mijn hart zij gericht op wat Gij verordent, Heer ;
geef mij uw wet als gids.
Alleluia.

 

EVANGELIE                          Mc. 3, 31-35

Mijn broeder en mijn zuster en mijn moeder
zijn zij die de wil van God volbrengen.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus

Eens kwamen Jezus’ moeder en zijn broeders,
en terwijl zij buiten bleven staan,
stuurden ze iemand naar Hem toe om Hem te roepen.
Er zat veel volk om Hem heen, dat het bericht doorgaf :
“Uw moeder en uw broeders daarbuiten vragen naar U.”
Jezus gaf hun ten antwoord :
“Wie is mijn moeder,
wie zijn mijn broeders?”
En terwijl Hij zijn blik liet gaan
over de mensen die in een kring om Hem heen zaten zei Hij :
“Ziehier mijn moeder en mijn broeders.
“Want mijn broeder en mijn zuster en mijn moeder zijn zij
die de wil van God volbrengen.”

________________________________________________________

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

De heilige Franciscus van Assisi
10. Ik wil niet verder gaan in deze encycliek zonder gebruik te maken
van een mooi en motiverend voorbeeld. Ik heb zijn naam aangenomen als
leidraad en inspiratie op het ogenblik van mijn uitverkiezing tot bisschop
van Rome. Ik geloof dat Franciscus het voorbeeld bij uitstek is van de zorg
voor wat zwak is, en van een integrale ecologie, die met vreugde en
authenticiteit wordt beleefd. Hij is de heilige patroon van al degenen die
onderzoeken en werken op het gebied van de ecologie en wordt ook bemind
door velen die geen christen zijn. Hij liet een bijzondere aandacht zien voor
de schepping van God en voor de armsten en degenen die het meest in de
steek worden gelaten. Hij had lief en werd bemind om zijn vreugde, zijn
edelmoedige toewijding, zijn universeel hart. Hij was een mysticus en een
pelgrim die eenvoudig leefde in een wonderbaarlijke harmonie met God, de
ander, de natuur en zichzelf. In hem kan men vaststellen hoezeer zorg voor
de natuur, gerechtigheid jegens de armen, inzet in de samenleving en
innerlijke vrede niet te scheiden zijn.

Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am

 

 

Invitación

¿Puedo llamar su atención sobre
la lectura diaria del Evangelio?

Esta invitación quiere hacerle partícipe de la alegría
del Evangelio. Todos, sin excepción,
pueden experimentar esa alegría abriendo su corazón
a la acción sanadora de la palabra de Dios.

Disponible todos los días.

Consideración

Con la conquista de Jerusalén y el traslado del arca, David sienta las bases para un enfoque centralista, tanto político como religioso. El corazón de su imperio se encuentra en Jerusalén. El traslado del arca legitima y sustenta su estatus político con un fundamento religioso. Obsérvese que todo esto se lleva a cabo de forma muy ritual y solemne. Sin embargo, esa base no es tan sólida como parece en un principio. Las corrientes subyacentes le causarán a él y a sus sucesores muchos problemas.

PRIMERA LECTURA               2 Sam. 6, 12b-15.17-19

David y todos los israelitas
trajeron con júbilo el arca del Señor.

Del segundo libro de Samuel

En aquellos días,
David trasladó el arca de Dios
desde la casa de Obed-edom
a la ciudad de David con gran alegría.
Después de que los portadores del arca hubieran dado seis pasos,
David sacrificó un novillo cebado.
Por el camino, bailaba con entusiasmo delante del Señor,
vestido solo con un pechera de lino.
Así, David y todos los israelitas
trajeron el arca del Señor entre vítores y sonidos de trompetas.

La llevaron a la ciudad y la colocaron en su lugar,
en medio de la tienda que David había levantado para ella.
Después, David ofreció holocaustos y sacrificios al Señor.
Después de ofrecer los holocaustos y las víctimas,
bendijo al pueblo en el nombre de Dios,
el Señor de las fuerzas celestiales.
A todos los presentes, a todos los israelitas que estaban allí reunidos,
hombres y mujeres,
les repartió un pan plano,
un trozo de dátiles y un pastel de pasas.
Luego todos se fueron a sus casas.

INTERLUDIO            Sal. 24(23), 7, 8, 9, 10

¿Quién es este Rey de gloria?
El Señor es el rey de gloria.

Puertas, levantad vuestros dinteles,
abrid, puertas antiguas:
el Rey de la gloria debe entrar.

¿Quién es este Rey de la gloria?
El Señor, el fuerte, el poderoso,
el Señor, el héroe en la batalla.

Puertas, levantad vuestros dinteles,
abrid, puertas antiguas:
el Rey de la gloria debe entrar.

¿Quién es este Rey de la gloria?
El Señor de las fuerzas celestiales,
Él es el Rey de la gloria.

ALELUYA               Sal. 119(118), 36a, 29b

Aleluya.
Que mi corazón se centre en lo que Tú ordenas, Señor;
dame tu ley como guía.
Aleluya.

EVANGELIO                    Mc. 3, 31-35

Mi hermano, mi hermana y mi madre
son aquellos que cumplen la voluntad de Dios.

Del santo evangelio de nuestro Señor Jesucristo según San Marcos

Una vez vinieron la madre de Jesús y sus hermanos,
y, quedándose fuera,
enviaron a alguien para que le llamara.
Había mucha gente a su alrededor, que le transmitieron el mensaje:
«Tu madre y tus hermanos están ahí fuera y te buscan».
Jesús les respondió:
«¿Quién es mi madre,
quiénes son mis hermanos?».
Y mirando a los que estaban sentados en círculo alrededor de él, dijo:
«He aquí mi madre y mis hermanos.
Porque mi hermano, mi hermana y mi madre son
los que hacen la voluntad de Dios».

________________________________________________________

Laudato Si

Encíclica de

PAPA FRANCISCO

Sobre el cuidado de la casa común

San Francisco de Asís
10. No quiero continuar esta encíclica sin recurrir a un ejemplo hermoso y motivador. He tomado su nombre como guía e inspiración en el momento de mi elección como obispo de Roma.
Creo que Francisco es el ejemplo por excelencia del cuidado de lo frágil y de una ecología integral, vivida con alegría y autenticidad. Es el santo patrón de todos aquellos que investigan y trabajan en el campo de la ecología, y también es venerado por muchas personas que no son cristianas.
Mostró una atención especial por
la creación de Dios y por los más pobres y los más abandonados. Amaba y era amado por su alegría, su
generosa dedicación, su corazón universal. Era un místico y un
peregrino que vivía con sencillez en una maravillosa armonía con Dios, con
los demás, con la naturaleza y consigo mismo. En él se puede constatar hasta qué punto el cuidado de la naturaleza, la justicia hacia los pobres, el compromiso con la sociedad y la paz interior son inseparables.

Continuará
Cada día a las 2 am

 

Invitation

May I draw your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation is intended to share with you the joy
of the Gospel. Everyone, without exception,
can experience that joy by opening their heart
to the healing power of God’s word.

Available every day.

Consideration

Through the conquest of Jerusalem and the transfer of the ark, David lays the foundation for a centralised approach, both politically and religiously. The heart of his empire lies in Jerusalem. The transfer of the ark legitimises and underpins his political status with a religious foundation. Note that all this is done in a very ritualistic and solemn manner. Yet that foundation is not as strong as it initially appears. Underlying currents will cause him and his successors a great deal of trouble.

FIRST READING                 2 Sam. 6:12b-15, 17-19

David and all the Israelites
brought the ark of the Lord with shouts of joy.

From the Second Book of Samuel

In those days,
David brought the ark of God
from the house of Obed-Edom
to the City of David with great joy.
After the bearers of the ark had taken six steps,
David sacrificed a fattened bull.
On the way, he danced enthusiastically before the Lord,
clothed only in a linen ephod.
So David and all the Israelites brought the ark of the Lord
with shouts of joy and the sound of trumpets.
It was carried into the city and placed in its place,
in the middle of the tent that David had set up for it.
Then David offered burnt offerings and sacrifices to the Lord.
After offering the burnt offerings and sacrifices,
he blessed the people in the name of God,
the Lord of heavenly forces.
To all those present, to all the Israelites who were gathered there,
men and women,
he distributed a flat loaf of bread,
a lump of dates and a raisin cake.
Then everyone went home.

INTERLUDIUM                Ps. 24(23), 7, 8, 9, 10

Who is this King of glory?
The Lord is the King of glory.

Gates, lift up your lintels,
open wide, ancient doors:
the King of Glory must enter.

Who is this King of Glory?
The Lord, the strong, the mighty,
the Lord, the hero in battle.

Lift up your heads, O gates,
and be lifted up, O ancient doors,
that the King of glory may enter.

Who is this King of glory?
He is the Lord of heavenly forces,
He is the King of glory.

ALLELUIA                     Ps. 119(118), 36a,29b

Alleluia.
May my heart be focused on what You decree, Lord;
give me Your law as my guide.
Alleluia.

GOSPEL                     Mk. 3:31-35

My brother and my sister and my mother
are those who do the will of God.

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to Mark

Once Jesus’ mother and his brothers came,
and while they remained outside,
they sent someone to call Him.
There were many people around Him, who passed on the message:
“Your mother and your brothers are outside asking for You.”
Jesus answered them:
“Who is my mother,
who are my brothers?”
And looking at those who were sitting around him, he said:
“Here are my mother and my brothers.
For my brother and my sister and my mother are those
who do the will of God.”

________________________________________________________

Laudato Si

Encyclical of

POPE FRANCIS

On Care for Our Common Home

Saint Francis of Assisi
10. I do not wish to proceed with this encyclical without first sharing a beautiful and motivating example. I took his name as a guide and inspiration at the time of my election as Bishop of Rome.
I believe that Francis is the prime example of care
for the weak and of an integral ecology,  lived with joy and authenticity.  He is the patron saint of all those who study and work in the field of ecology, and is also loved by many who are not Christians. He showed a special concern for God’s creation and for the poorest and most abandoned. He loved and was loved for his joy, his generous dedication, his simplicity and his humility and his universal heart. He was a mystic and a pilgrim who lived simply in marvellous harmony with God, others, nature and himself.
In him, one can see how much care for nature, justice towards the poor, commitment to society and inner peace are inseparable. 
To be continued
Every day at 1 am

.

 

Bisschoppen Helpers van Apostel Paulus
Timoteüs voor Efeze en Titus voor Kreta
Schrijvers van pastorale brieven

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Iedere dag beschikbaar.

Overweging
Timoteüs en Titus, medewerkers en reisgezellen van Paulus, vertegenwoordigen de tweede generatie gelovigen. Zij vormen de schakel naar de heiden-christenen. Het offer van Jezus heeft God en mens in een nieuwe verhouding geplaatst: de vrees voor God, die eigen was aan de joodse religie, maakt plaats voor het nieuwe dat Christus mogelijk maakt: een intieme, liefdevolle band tussen de Vader en zijn kinderen – al zijn kinderen. Gelovig of ongelovig, wetend of niet-wetend. Indertijd wekte de missie grote beroering. Daarom nam Paulus Titus mee naar Jeruzalem, om te tonen dat een heiden zich tot het christendom kon bekeren.

EERSTE LEZING                   Tit. 1, 1-5:

Paulus aan Titus, zijn wettig kind in het gemeenschappelijk geloof.

Uit de brief van de heilige apostel Paulus aan Titus

Van Paulus,
dienstknecht van God en apostel van Jezus Christus,
om Gods uitverkorenen te brengen tot het geloof
en de kennis van de ware godsdienst,
in de hoop op eeuwig leven.
Reeds lang geleden heeft God die niet liegt, eeuwig leven beloofd
en nu, te zijner tijd, heeft Hij zijn woord openbaar gemaakt
in de verkondiging die mij is toevertrouwd
door een opdracht van God onze Heiland . . .

Paulus aan Titus,
zijn wettig kind in het gemeenschappelijk geloof :

Genade en vrede voor u
vanwege God onze Vader en Christus Jezus onze Heiland !

Ik heb u op Kreta achtergelaten met de bedoeling
dat gij de organisatie van de kerk zoudt voltooien
door in elke stad presbyters aan te stellen
volgens de richtlijnen die ik u heb gegeven.

TUSSENZANG                     Ps. 96(95), 1-2a, 2b-3, 7-8a, 10

Meldt aan de naties Gods heerlijkheid,
zijn wondere daden aan alle volken.

Zingt voor de Heer een nieuw gezang,
zingt voor de Heer, alle landen.
Zingt voor de Heer en verheerlijkt zijn Naam.

Verkondigt zijn heil alle dagen,
meldt aan de naties zijn heerlijkheid,
zijn wondere daden aan alle volken.

Huldigt de Heer, alle stammen en volken,
huldigt de Heer om zijn glorie en macht,
huldigt de Heer om de roem van zijn Naam.

Zegt tot elkander : de Heer regeert !
Onwrikbaar heeft Hij de aarde geschapen,
de volken bestuurt Hij met billijkheid.

 

ALLELUIA                       Lc. 4, 18-19

Alleluia.
De Heer heeft Mij gezonden
om aan armen de Blijde Boodschap te brengen,
aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken.
Alleluia.

 

EVANGELIE                   Lc. 10, 1-9

De oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens
Lucas

In die tijd wees de Heer tweeënzeventig leerlingen aan
en zond hen twee aan twee voor zich uit
naar alle steden en plaatsen
waarheen Hijzelf van plan was te gaan.
Hij sprak tot hen :
“De oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig.
“Vraagt daarom de Heer van de oogst
arbeiders te sturen om te oogsten.
“Gaat dan,
maar zie, Ik zend u als lammeren tussen wolven.
“Neemt geen beurs mee, geen reiszak, geen schoeisel
en groet niemand onderweg.
“Laat in welk huis gij ook binnengaat uw eerste woord zijn :
Vrede aan dit huis !
“Woont daar een vredelievend mens,
dan zal uw vrede op hem rusten ;
zo niet, dan zal hij op u terugkeren.
“blijft in dat huis en eet en drinkt wat zij u aanbieden ;
want de arbeider is zijn loon waard.
“Gaat niet van het ene huis naar het andere.
“In elke stad waar ge binnengaat en ontvangen wordt,
eet wat u wordt voorgezet, geneest de zieken die er zijn
en zegt tot hen : Het Rijk Gods is u nabij.”

________________________________________________________

Laudato Si

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

Over de zorg voor het gemeenschappelijke huis

9. Tegelijkertijd heeft Bartholomeüs opnieuw de aandacht gevestigd op
de ethische en spirituele wortels van de problemen betreffende het milieu,
die ons uitnodigen niet alleen oplossingen te zoeken in de techniek, maar
ook in een verandering van de mens, omdat wij anders alleen maar de
symptomen zouden aanpakken. Hij heeft ons voorgehouden van consumptie
over te gaan naar offer, van hebzucht naar edelmoedigheid, van
verkwisting naar het vermogen samen te delen in een ascese die ”leert
geven en niet alleen maar eenvoudigweg afzien. Het is een wijze van
liefhebben, langzaam overgaan van wat ik wil, naar hetgeen waaraan de
wereld van God behoefte heeft. Het is bevrijding van angst, hebzucht en
afhankelijkheid”. Wij christenen zijn bovendien geroepen “de wereld te
aanvaarden als een sacrament van gemeenschap, als een wijze van delen
met God en de naaste op wereldschaal. Het is onze nederige overtuiging
dat het goddelijke en menselijke elkaar ontmoeten in het kleinste detail
van het naadloze kleed van Gods schepping, zelfs in het laatste korreltje
stof van onze planeet”.

Wordt vervolgd
Elke dag om 7 am