Donderdag in de dertiende week

 Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Elke morgen vanaf 7 uur ter beschikking

OVERWEGING

Het offer van Isaak is de laatste en zwaarste hindernis op de weg naar de vervulling der belofte. Het is tegelijk hoogte- en dieptepunt van de Abraham-cyclus. Hier wordt het geloof van Abraham op de proef gesteld tot in het diepste duister.  Tegelijk heeft het verhaal ook een andere theologische betekenis: onze God wenst geen mensenoffers. Hij is anders dan de goden der omliggende volkeren waar kinderoffers niet ongebruikelijk waren.

EERSTE LEZING                              Gen. 22, 1-19

Het offer van onze aartsvader Abraham.

Uit het boek Genesis 

In die dagen gebeurde het dat God Abraham op de proef stelde.
Hij zei tot hem: “Abraham.“
En Abraham antwoordde:
“Hier ben ik.”
God zei:
“Ga met Isaäk, uw enige zoon,
die gij liefhebt, naar het land van de Mória
en draag hem daar op de berg die Ik u zal aanwijzen
als brandoffer op.”
De volgende morgen zadelde Abraham zijn ezel,
nam twee knechten en zijn zoon Isaäk met zich mee,
en kloofde hout voor het brandoffer.
Daarna begaf hij zich op weg,
naar de plaats die God hem aangewezen had.
Op de derde dag zag Abraham in de verte de plaats liggen.
Toen zei Abraham tot zijn knechten:
“Blijft hier bij de ezel;
Ik ga met de jongen daarginds heen.
Nadat wij ons in aanbidding neergebogen hebben,
komen wij weer terug.”
Daarop gaf Abraham zijn zoon Isaäk
het hout voor het brandoffer te dragen:
zelf droeg hij het vuur en het offermes.
Zo gingen zij samen op weg.
Toen zei Isaäk tot zijn vader Abraham: “Vader.”
Hij antwoordde: “Ja, mijn zoon.”
Isaäk zei:
“Wij hebben wel vuur en hout,
maar waar is het offerdier?”
Abraham antwoordde:
“God zelf zal wel voor het offerdier zorgen, mijn zoon.”
En samen gingen zij verder.
Toen zij de plaats bereikt hadden
die God hen had aangewezen
bouwde Abraham daar een altaar,
stapelde er het hout op, bond zijn zoon Isaäk vast
en legde hem op het altaar, boven op het hout.
Toen Abraham echter zijn hand uitstak naar het mes
om daarmee zijn zoon de keel af te snijden,
riep de engel van de HEER hem vanuit de hemel toe:
“Abraham, Abraham!”
En hij antwoordde:
“Hier ben ik.”
Hij zei:
“Raak de jongen met geen vinger aan en doe hem niets!
Ik weet nu dat gij God vreest
want gij hebt Mij uw enige zoon niet willen onthouden.”
Abraham keek om zich heen en bemerkte een ram,
die met zijn horens in het struikgewas vastzat.
Hij greep de ram en droeg die als brandoffer op,
in plaats van zijn zoon.
Abraham noemde die plaats ‘God de HEER zal erin voorzien’;
vandaar dat men nu nog zegt:
Op de berg van de HEER zal erin voorzien worden.
Toen riep de engel van de HEER voor de tweedemaal
uit de hemel tot Abraham en zei:
“Bij Mijzelf heb Ik gezworen – spreekt de HEER –
omdat gij dit gedaan hebt
en Mij uw eigen zoon niet hebt willen onthouden,
daarom zal Ik u overvloedig zegenen
en uw nakomelingen
talrijker maken dan de sterren aan de hemel
en de zandkorrels op het strand van de zee.
Uw nakomelingen zullen de poort van hun vijand bezitten.
Door uw nakomelingen
komt zegen over alle volken van de aarde
omdat gij naar Mij hebt geluisterd.”
Daarop keerde Abraham naar zijn knechten terug;
samen trokken zij naar Berséba.
En Abraham bleef in Berséba wonen.

TUSSENZANG                                 Ps. 116A(114), 1-2, 3-4, 5-6, 8-9

Ik mag weer leven onder Gods oog
in ’t land van de levenden.
Alleluia.

De Heer heb ik lief, want Hij luistert,
Hij hoort mijn smekende stem ;
Hij heeft mij aandacht geschonken
telkens als ik tot Hem riep.

De dood hield mij al in zijn strikken,
het net van het schimmenrijk viel op mij neer,
ik ging onder zorgen gebukt.
Toen riep ik de Naam van de Heer aan :
ach, red mij, Heer, van de dood !

De Heer is goed en rechtvaardig,
barmhartig is onze God.
Eenvoudigen biedt Hij bescherming ;
Hij heeft mij gered uit de nood.

De Heer ontrukte mijn ziel aan de dood,
Hij droogde mijn tranen en steunde mijn voet.
Ik mag weer leven onder Gods oog
in ’t land van de levenden.

ALLELUIA                                               Hebr. 4,12

Alleluia.
Het woord van God is levend en krachtig,
en het dringt door tot het raakpunt van ziel en geest,
Alleluia.

EVANGELIE                                                  Mt. 9,1-8

De menigte verheerlijkte God,
die zulk een macht gegeven had aan mensen.

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs

In die tijd ging Jezus in een boot,
stak over en kwam in zijn stad.
Men bracht een lamme die op een bed lag naar Hem toe.
Toen Jezus hun geloof zag, zei Hij tot de lamme:
“Heb goede moed mijn zoon, uw zonden zijn u vergeven.”
Enkele schriftgeleerden zeiden nu bij zichzelf:
“Die man spreekt godslasterlijk.”
Maar Jezus kende hun gedachten en zei:
“Waarom denkt gij kwaad bij uzelf?
Wat is gemakkelijker te zeggen:
Uw zonden zijn u vergeven, of:
Sta op en loop?
Welnu, opdat ge zult weten
dat de Mensenzoon macht heeft op aarde
zonden te vergeven
– en nu sprak Hij tot de lamme: –
Sta op, neem uw bed en ga naar huis.”
En de lamme stond op en ging naar huis.
Toen de menigte dit zag werd zij door ontzag bevangen
en zij verheerlijkten God,
die zulk een macht gegeven had aan mensen.


Laudato Si

 

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

 

Over de zorg voor het gemeenschappelijk huis

221. Enkele overtuigingen van ons geloof, die aan het begin van deze encycliek zijn beschreven, helpen ons tot bekering te komen. Ik noem het bewustzijn dat ieder schepsel iets van God weerspiegelt en ons een boodschap brengt, of de zekerheid dat Christus deze materiele wereld in zich heeft opgenomen en nu, als Verrezen Heer, woont in het binnenste van ieder wezen en het omringt met zijn genegenheid en doordringt van zijn licht. Evenals de erkenning dat God de wereld heeft geschapen en daarin een orde en dynamiek heeft gelegd die de mens niet gerechtigd is te negeren. Wanneer iemand in het evangelie leest dat Jezus spreekt over de vogels en zegt dat “God toch niet een van hen vergeet” (Luc. 12, 6), zal hij dan in staat zijn ze slecht te behandelen en kwaad te doen? Ik nodig alle christenen uit deze dimensie van de eigen bekering expliciet te maken doordat zij de kracht en het licht van de ontvangen genade ook betrekken op de relatie met de andere schepselen en de hen omringende wereld en de verheven broederschap met heel de schepping tot stand brengt die de heilige Franciscus van Assisi op een zo lichtende wijze beleefde.

Wordt vervolgd  Voor alle voorgaande publicaties scroll omlaag

De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling, ©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Overwegingen uit Liturgische suggesties voor de weekdagen en de zondagen
Laudato Si Officiële Nederlandse vertaling

______________________________________________________________

Thursday in the thirteenth week

Invitation

May I hereby draw your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation wants to share with you the joy of the Gospel.
Everyone, no one excepted,
can experience this joy by opening his heart
to the healing effect of God’s word.

Available every morning from 7 am

CONSIDERATION

The sacrifice of Isaac is the last and heaviest hurdle on the road to the fulfilment of the promise. It is both the high point and the low point of the Abrahamic cycle. Here Abraham’s faith is tested to the deepest darkness.  At the same time, the story also has another theological meaning: our God does not want human sacrifices. He is different from the gods of the surrounding peoples, where child sacrifices were not uncommon.

FIRST READING    Gen 22, 1-19

The sacrifice of our patriarch Abraham.

From the book of Genesis 

In those days it happened that God put Abraham to the test.
He said to him, “Abraham.”
And Abraham answered:
“Here am I.”
God said:
“Go with Isaac, your only son,
whom thou lovest, to the land of Mória
And bear him there on the mountain which I shall appoint for you
as a burnt offering.”
The next morning Abraham saddled his donkey,
took two servants and his son Isaac with him,
and split the wood for the burnt offering.
Then he set out,
To the place which God had appointed for him.
On the third day Abraham saw the place in the distance.
Then Abraham said to his servants:
“Stay here with the donkey;
I will go with the boy over there.
After we have bowed down in adoration
we will come back again.”
Then Abraham gave his son Isaac
To carry the wood for the burnt offering:
He himself carried the fire and the sacrificial knife.
So they went on their way together.
Then Isaac said to his father Abraham: “Father.”
He answered, “Yes, my son.”
Isaac said:
“We have fire and wood,
but where is the sacrificial animal?”
Abraham replied:
“God Himself will provide the sacrificial animal, my son.”
And together they went on.
When they reached the place
that God had appointed for them
Abraham built an altar there,
piled the wood upon it, bound his son Isaac,
and laid him on the altar on top of the wood.
But when Abraham reached out his hand to the knife
to cut his son’s throat with it,
the angel of the LORD called out to him from heaven:
“Abraham, Abraham!”
And he answered:
“Here am I.”
He said:
“Do not touch the boy with a finger and do nothing to him!
Now I know that thou fearest God
for thou hast not denied me thy only son.”
Abraham looked around and noticed a ram,
he caught hold of the ram and carried it away.
He grabbed the ram and offered it up as a burnt offering,
instead of his son.
Abraham called that place ‘God the LORD will provide’;
hence it is still said today:
‘In the mountain of the LORD it will be provided for’.
Then the angel of the LORD called for the second time
from heaven to Abraham and said:
“By Myself have I sworn, saith the LORD,
because thou hast done this
and have not withheld from me your own son,
therefore will I bless you abundantly
and make your descendants
more numerous than the stars in the sky
and the grains of sand on the beach of the sea.
Your descendants will possess the gate of their enemy.
Through your offspring
blessing will come upon all the nations of the earth
because thou hast listened to me.”
Thereupon Abraham returned to his servants;
Together they went to Bersheba.
And Abraham remained at Bersheba.

INTERLUDIUM Ps. 116A(114), 1-2, 3-4, 5-6, 8-9

I may live again under God’s eye
In the land of the living.
Alleluia.

I love the Lord, for he listens,
He hears my pleading voice;
He gave me attention
Whenever I cried out to Him.

Already death held me in its snares,
The net of the shadowy realm fell upon me,
I was weighed down with cares.
Then I called upon the name of the Lord:
Oh, save me, Lord, from death!

The Lord is good and just,
Merciful is our God.
He protects the humble;
He saved me from trouble.

The Lord delivered my soul from death,
He dried my tears and supported my foot.
I may live again under God’s eye
In the land of the living.

ALLELUIA Hebr. 4,12

Alleluia.
The word of God is living and powerful,
and it penetrates to the very core of soul and spirit,
Alleluia.

GOSPEL    Mt 9,1-8

The crowd glorified God,
who had given such power to men.

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to Matthew

In those days Jesus went out in a boat,
crossed over and came to his city.
They brought to Him a lame man who was lying on a bed.
When Jesus saw their faith, He said to the lame man:
“Have good courage my son, your sins are forgiven you.”
Some of the scribes now said to themselves:
“That man speaks blasphemy.”
But Jesus knew their thoughts and said:
“Why do ye think evil of yourselves?
What is easier to say:
Thy sins are forgiven thee, or:
Arise and walk?
Well then, that you may know
that the Son of Man has power on earth
to forgive sins
– And now he said unto the lame man: –
Arise, take up your bed and go home.”
And the lame man got up and went home.
When the crowds saw this, they were filled with awe
and they glorified God,
who had given such power to men.

____________________________________________________________

Laudato Si

Encyclic of

POPE FRANCIS

On Care of the Common Home

221. Some convictions of our faith, described at the beginning of this encyclical, help us to come to conversion. I would mention the awareness that every creature reflects something of God and brings us a message, or the certainty that Christ has taken up this material world and now, as Risen Lord, dwells in the interior of every being, surrounding it with his affection and permeating it with his light. As is the recognition that God created the world and placed in it an order and dynamism that man is not entitled to ignore. When someone reads in the Gospel that Jesus speaks of the birds and says that “God does not forget any of them” (Luke 12:6), will he be able to treat them badly and do them harm? I invite all Christians to make explicit this dimension of their own conversion, by involving the power and light of the grace received in their relationship with other creatures and the world around them, and by establishing the sublime fraternity with all creation which St Francis of Assisi experienced in such a luminous way.

To be continued For all previous publications please scroll down

The Bible text in this edition is taken from De Nieuwe Bijbelvertaling, ©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Recitals from Liturgical suggestions for weekdays and Sundays
Laudato Si Official English translation

______________________________________________________________

Gepubliceerd door leopardoel

I am a 90-years old retired Johnson & Johnson researcher, who wants to spend the rest of his years to the spreading of the gospel in a daily blog.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: