Woensdag – H. Johannes Maria Vianney, pr.

Uitnodiging

Mag ik hiermee Uw aandacht vragen voor
het dagelijks lezen van het Evangelie?

Deze uitnodiging wil U deelgenoot maken aan de vreugde
van het evangelie. Iedereen, niemand uitgezonderd,
kan die vreugde ervaren door zijn hart open te stellen
voor de genezende werking van Gods woord.

Elke morgen vanaf 7 uur ter beschikking

OVERWEGING

Israël zit geprangd tussen twee onmogelijke keuzes. Terugkeer naar Egypte is onmogelijk. Kanaän lijkt ontoegankelijk. De situatie wordt uitzichtloos. Waartoe leidt dit alles? Dit is waarmee elk menselijk waagstuk te maken krijgt: leven loslaten en wagen. Maar elk wagen, elk kiezen heeft consequenties waarvoor men op een bepaald ogenblik terugschrikt. Wanneer maken we keuzes, alleen maar vertrouwend op Gods aanwezigheid? Wanneer vinden we dat te moeilijk?

EERSTE LEZING                                Num. 13, 1-2a. 25-14, 1. 26-29.34-35
Een lieflijk land versmaadden zij
omdat zij Gods woord niet vertrouwden.

Uit het boek Numeri

In die dagen sprak de HEER tot Mozes:
“Zend mannen uit om Kanaän te verkennen,
het land dat Ik aan de Israëlieten geef.”
Na veertig dagen keerden zij van hun verkenningstocht terug.
Toen begon de hele gemeenschap luid te roepen
en bleef heel die nacht jammeren.
De HEER sprak tot Mozes en Aäron:
“Mijn geduld met deze verdorven gemeenschap
die tegen Mij mort is uitgeput!
Dat voortdurend gemor van de Israëlieten
heb Ik nu genoeg gehoord.
Zeg hun: Zo waar Ik leef – aldus spreekt de HEER –
wat Ik u heb horen zeggen, dat zal Ik ook met u doen.
In deze woestijn zullen de lijken liggen
van allen die tegen Mij hebben gemord,
van al uw ingeschrevenen, van ieder boven de twintig jaar.
Voor elke dag van de veertig jaar dat gij het land verkend hebt,
zult gij één jaar uw misdaden boeten,
veertig jaar in totaal, zodat gij weet wat het betekent
u tegen Mij te verzetten.
Ik, de HEER heb gesproken.
Dit zal Ik zeker doen met heel deze verdorven gemeenschap
die tegen Mij heeft samengespannen:
in deze woestijn zullen zij tot de laatste man sterven.”

TUSSENZANG                              Ps. 106(105), 6-7a, 13-14, 21-22, 23

Vergeet mij niet, Heer, die uw volk welgezind zijt.
Alleluia.

Wij hebben gezondigd zoals onze vaderen,
onrecht bedreven en kwaad gedaan.
Want onze vaderen in Egypte
vergaten de wonderen die Gij deedt.

Spoedig vergaten zij wat Gij gedaan hadt,
verlieten zich niet meer op uw beleid.
Zij gaven aan gulzigheid toe in de steppe
en stelden God eisen in de woestijn.

Zij waren vergeten dat God hen gered had,
Hij die in Egypte zijn macht had getoond ;
die wonderdaden verricht had in Cham
en bij de Rietzee verbazende dingen.

Hij dacht er al aan hen los te laten
toen Mozes, zijn vriend, tussenbeide kwam.
Die pleitte voor hen om hen niet te verdelgen
en wendde Gods toorn van hen af.

ALLELUIA                                     Joh. 14,5

Alleluia.
Ik ben de weg, de waarheid en het leven, zegt de Heer ;
niemand komt tot de Vader tenzij door Mij.
Alleluia.

EVANGELIE                                           Mt 15,21-28

Vrouw, ge hebt een groot geloof !
Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs
In die dagen
trok Jezus zich terug naar de streek van Tyrus en Sidon.
Op een gegeven ogenblik
trad een Kananese vrouw uit dat gebied naar voren,
luid roepend:
“Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David!
Mijn dochter is van een duivel bezeten
en wordt verschrikkelijk gekweld.,”
Maar Hij gaf haar in het geheel geen antwoord.
Toen wendden zijn leerlingen zich tot Hem met het verzoek:
“Stuur die vrouw toch weg,
want ze blijft ons achterna roepen.”
Hij antwoordde:
“Ik ben alleen maar
tot de verloren schapen van het huis van Israël gezonden.”
Maar de vrouw kwam naderbij,
wierp zich voor zijn voeten neer en zei:
“Heer, help mij!”
Hij gaf haar ten antwoord:
“Het is niet goed
het brood dat voor de kinderen bestemd is
aan de honden te geven.”
“Wel waar, Heer,”
– sprak zij –
“want de honden eten immers toch ook de kruimels
die van de tafel van hun meester vallen.”
Daarop zei Jezus haar:
“Vrouw, ge hebt een groot geloof!
Uw verlangen wordt ingewilligd.”
En van dat ogenblik was haar dochter genezen.

Laudato Si

 

Encycliek van

PAUS FRANCISCUS

 

Over de zorg voor het gemeenschappelijk huis

9. Tegelijkertijd heeft Bartholomeüs opnieuw de aandacht gevestigd op de ethische en spirituele wortels van de problemen betreffende het milieu, die ons uitnodigen niet alleen oplossingen te zoeken in de techniek, maar ook in een verandering van de mens, omdat wij anders alleen maar de symptomen zouden aanpakken. Hij heeft ons voorgehouden van consumptie over te gaan naar offer, van hebzucht naar edelmoedigheid, van verkwisting naar het vermogen samen te delen in een ascese die “leert geven en niet alleen maar eenvoudigweg afzien. Het is een wijze van liefhebben, een langzaam overgaan van wat ik wil, naar hetgeen waaraan de wereld van God behoefte heeft. Het is bevrijding van angst, hebzucht en afhankelijkheid”. Wij christenen zijn bovendien geroepen “de wereld te aanvaarden als een sacrament van gemeenschap, als een wijze van delen met God en de naaste op wereldschaal. Het is onze nederige overtuiging dat het goddelijke en menselijke elkaar ontmoeten in het kleinste detail van het naadloze kleed van Gods schepping, zelfs in het laatste korreltje stof van onze planeet”.

Wordt vervolgd                          Voor alle voorafgaande publicaties scroll down

De bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling, ©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Overwegingen uit Liturgische suggesties voor de weekdagen en de zondagen
Laudato Si Officiële Nederlandse vertaling

__________________________________________________________________

Wednesday – H. John Mary Vianney, pr.

Invitation

May I hereby draw your attention to
the daily reading of the Gospel?

This invitation wants to share with you the joy of the Gospel.
Everyone, no one excepted,
can experience this joy by opening his heart
to the healing effect of God’s word.

Available every morning from 7 am

CONSIDERATION

Israel is caught between two impossible choices. Returning to Egypt is impossible. Canaan seems inaccessible. The situation becomes hopeless. Where does all this lead to? This is what every human venture has to deal with: letting go and risking life. But every dare, every choice has consequences that at some point make one recoil. When do we make choices, trusting only in God’s presence? When do we find it too difficult?

FIRST READING     Num. 13, 1-2a. 25-14, 1. 26-29.34-35
A beautiful land they forsook
because they did not trust the word of God.

From the book of Numbers

In those days the LORD spoke to Moses:

“Send out men to explore Canaan,
The land that I am giving to the Israelites.”
After forty days they returned from their exploration.
Then the whole community began to cry out loud
and continued to wail all that night.
The LORD spoke to Moses and Aaron:
“My patience with this wicked community
who murmur against Me is exhausted!
I have heard enough of the Israelites’ constant grumbling.
Say to them: ‘As long as I live,’ says the LORD,
what I have heard you say, I will do to you.
In this desert shall lie the corpses
of all those who have murmured against me,
of all your enrolled men, of every one above twenty years of age.
For every day of the forty years that ye have trodden the land
you shall pay for your crimes one year,
forty years in all, that ye may know what it means
to oppose Me.
I the LORD have spoken.
This I will surely do to all this wicked community
that has conspired against me:
In this wilderness they shall die unto the last man.”

INTERLUDIUM      Ps. 106(105), 6-7a, 13-14, 21-22, 23

Remember me, O Lord, who art in favour of thy people.
Alleluia.

We have sinned like our fathers,
And have done iniquity and evil.
For our fathers in Egypt
forgot the wonders which thou didst.

Soon they forgot what thou hast done,
and trusted no more in thy ways.
They gave in to gluttony in the steppe
and made demands on God in the desert.

They had forgotten that God had saved them,
Who had shown his power in Egypt;
Who performed miracles at Cham
and at the Reed Sea amazing things.

He was already thinking of letting them go
when Moses, his friend, intervened.
He pleaded with them not to be destroyed
and turned God’s wrath away from them.

ALLELUIA       John 14,5

Alleluia.
I am the way, the truth, and the life, says the Lord;
no one comes to the Father except through me.
Alleluia.

GOSPEL      Mt 15,21-28

Woman, you have a great faith!

From the Holy Gospel of our Lord Jesus Christ according to Matthew

In those days
Jesus was withdrawing to the region of Tyre and Sidon.
At a certain point
a Canaan woman from that region came forward,
crying out loud:
“Have mercy on me, Lord, Son of David!
My daughter is possessed by a devil
and is terribly tormented.
But He did not answer her at all.
Then His disciples turned to Him with the request:
“Send the woman away,
for she keeps calling after us.”
He replied:
“I have only been
sent to the lost sheep of the house of Israel.”
But the woman approached,
threw herself down at his feet and said:
“Lord, help me!”
He answered her:
“It is not good
to give the bread which is for the children to dogs.”
“Well, Lord,”
– she said –
“for the dogs eat the crumbs that fall from their master’s table.”
Thereupon Jesus said to her:
“Woman, you have great faith!
Your request will be granted.”
And from that moment her daughter was healed.
________________________________________________________________

Laudato Si

Encyclic of

POPE FRANCIS

On Care of the Common Home

9. At the same time, Bartholomew drew attention once again to the ethical and spiritual roots of environmental problems, inviting us to seek solutions not only in technology but also in human change, because otherwise we would only be tackling the symptoms. He has suggested that we move from consumption to sacrifice, from greed to generosity, from profligacy to the ability to share together in an asceticism that “teaches giving and not simply renunciation. It is a way of loving, a slow transition from what I want to what the world of God needs. It is liberation from fear, greed and dependence”. We Christians are also called “to accept the world as a sacrament of communion, as a way of sharing with God and neighbour on a global scale. It is our humble conviction that the divine and the human meet in the smallest detail of the seamless garment of God’s creation, even in the last grain of dust on our planet”.

To be continued For all previous publications scroll down

The Bible text in this edition is taken from De Nieuwe Bijbelvertaling, ©Nederlands Bijbelgenootschap 2004/2007.
Contemplations from Liturgical Suggestions for Weekdays and Sundays
Laudato Si Official English translation
_________________________________________________________________

Gepubliceerd door leopardoel

I am a 90-years old retired Johnson & Johnson researcher, who wants to spend the rest of his years to the spreading of the gospel in a daily blog.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: